Social Security Court allows pension payment from retirement age date, rejecting suspension due to continued employment.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court granted the appellant's appeal, ordering the Social Insurance Institution to pay a pension retroactively from the date of reaching retirement age. Although the pension office initially suspended the payment because the appellant continued working, the court found this suspension invalid since the employment contract had legally ended before the pension right was acquired. Consequently, the court ruled that the previous decision suspending the payment was flawed and required a new, correct decision to be issued.
Legislator headnote
AI generatedArt. 103a ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; The right to a pension is suspended only if employment continues without prior termination of the contract; failure to prove continued employment does not justify suspension.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V U 636/18
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 września 2018 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący SSO Romuald Kompanowski Protokolant sekr. sądowy Małgorzata Przybyła po rozpoznaniu w dniu 28 września 2018 r. w Kaliszu odwołania J. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 4 czerwca 2018 r. Nr (...) w sprawie J. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o wypłatę emerytury Zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 4 czerwca 2018 r. znak (...) w ten sposób, że przyznaje odwołującemu J. S. prawo do wypłaty emerytury w kwocie zaliczkowej od 18 lutego 2018 r.
UZASADNIENIE
Decyzją z 4 czerwca 2018 roku, począwszy od 1 maja 2018 roku, to jest od miesiąca, w którym wnioskodawca J. S. złożył wniosek o podjęcie wypłaty emerytury w kwocie zaliczkowej w związku z rozwiązaniem stosunku pracy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O., ustalił wysokość i podjął wypłatę dla wnioskodawcy emerytury z tytułu osiągnięcia podstawowego wieku emerytalnego. Odwołanie od powyższej decyzji złożył J. S. wnosząc po jego sprecyzowaniu o zmianę decyzji i podjęcie wypłaty emerytury w kwocie zaliczkowej od 18 lutego 2018 r. tj. od daty ukończenia wieku emerytalnego.
Organ rentowy, w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie. Sąd ustalił, co następuje: Organ rentowy, rozpoznając wniosek złożony 19 lutego 2018 r., przyznał odwołującemu J. S. urodzonemu (...) decyzją z 2 maja 2018 r. emeryturę w kwocie zaliczkowej poczynając od 18 lutego 2018 r. tj. od ukończenia wieku 65 lat. Organ rentowy uznał, iż odwołujący kontynuuje zatrudnienie, co z kolei spowodowało zawieszenie prawa do wypłaty emerytury ( decyzja z 2.05.2018 roku w aktach emerytalnych). 18 maja 2018 r. odwołujący złożył w organie rentowym pismo zawierające żądanie dołączenia do wniosku świadectwa pracy oraz podjęcie wypłaty emerytury.
Do pisma zostało dołączone świadectwo pracy wystawione z datą 17 maja 2018 r., z którego wynikało rozwiązanie stosunku pracy wnioskodawcy – istniejącego od stycznia 2010 r. – z dniem 31 grudnia 2017 r. Zaskarżoną decyzją z 4 czerwca 2018 roku organ rentowy ustalił wysokość i podjął wypłatę emerytury od 1 maja 2018 roku. ( decyzja organu rentowego z 4.06.2018 r. ).
Sąd zważył co następuje:
Zgodnie z art. 103a ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, prawo do emerytury ulega zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emeryta z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywał pracę bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury. W niniejszej sprawie rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło z dniem 31 grudnia 2017 r. Zatem w chwili nabycia prawa do emerytury nie miała miejsca sytuacja objęta dyspozycją cytowanego przepisu.
Co prawda wnioskodawca nie złożył przy wniosku o emeryturę ani w terminie do daty wydania decyzji emerytalnej, świadectwa pracy potwierdzającego tę okoliczność. Brak takiego dokumentu nie zmienia jednak istoty sprawy – w chwili nabycia prawa do emerytury nie było warunków do zawieszenia wypłaty świadczenia z uwagi na kontynuowanie stosunku pracy. To oznacza, że merytorycznie w części zawieszającej wypłatę emerytury decyzja z 2 maja 2018 r. była wadliwa. Zgłoszenie wniosku o podjęcie wypłaty świadczenia w terminie zanim nastąpiła prawomocność decyzji przyznającej prawo do świadczenia z jednoczesnym zawieszeniem jego wypłaty z uwagi na kontynuowanie zatrudnienia popartego przedstawionym świadectwem pracy winno skutkować nadanie takiemu pismu właściwego biegu – stosowanie do zachowanych przez odwołującego uprawnień odwoławczych.
To z kolei narzucało konieczność ponownego rozpoznania sprawy przez ZUS i wydanie nowej decyzji w warunkach gdy poprzednia objęta badaniem się nie uprawomocniła z uwagi na brak upływu 30 dniowego terminu na jej zaskarżenia albo przekazanie sprawy do sądu odwoławczego. Nie było więc warunków aby w realiach niniejszej sprawy potraktować złożony przez odwołującego wniosek jako nowe żądanie w warunkach gdy ze stanu faktycznego wynikał brak podstaw do zawieszenia wypłaty emerytury a decyzja wprowadzająca tę zawieszalność nie była prawomocna.
Wniosek nie był bowiem nowym wnioskiem a zakres podnoszonych tam żądań odnosił się do kwestii zawieszalności świadczenia istniejących na dzień wydania decyzji pierwszorazowej. W tych warunkach odwołanie od decyzji z dnia 4 czerwca 2018 r. podlegało uwzględnieniu w sposób podany w punkcie 1 sentencji wyroku.