Legislator Case Law & Legislation
II Cz 422/14 AI generated

Appeal dismissed for filing duplicate entry requests while a prior related case was still pending.

Case Number II Cz 422/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against a regional court decision rejecting a request to register a warning and prohibition of encumbrance in the land register. The appellant had filed two identical requests within a short period, while the first request was still pending review after a registrar's decision was challenged. The court ruled that since the second request was identical in subject, parties, and legal basis to the pending first request, it constituted a suspended dispute rather than a new matter, making the second filing inadmissible under civil procedure law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 192 pkt 1-2 k.p.c.; Art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 379 pkt 3 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; A second request for entry in the land register is inadmissible if it is identical to a request already pending before the court, as this constitutes a suspended dispute requiring the rejection of the later filing.

Keywords

AI generated
suspended dispute duplicate entry request land register entry pending litigation inadmissible appeal civil procedure code prohibition of encumbrance

Cited Legislation

AI generated
Art. 192 pkt 1-2 k.p.c.
Skutki zawiśnięcia sporu określa art. 192 pkt 1-2 k.p.c. Zgodnie z nim nie ma możliwości ponownego wszczęcia postępowania o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami (art.
Art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.
dotyczącej wyrażenia zgody na zbycie tej nieruchomości oraz ustanowionego zakazu zbycia i zakazu obciążania prawa wieczystego użytkowania nieruchomości wraz z budynkami opisanymi w niniejszej księdze wieczystej jest w toku, zdaniem sądu należało na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. w zw.
Art. 379 pkt 3 k.p.c.
Ewentualnie prowadzenie postępowania pomimo zaistnienia powyższych okoliczności byłoby obarczone nieważnością z mocy art. 379 pkt 3 k.p.c. Powyższe uwagi, na mocy art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. orzec jak w sentencji postanowienia, a nie jak uważa skarżący – umorzyć postępowanie.
Art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.
poprzez jego niewłaściwe zastosowanie oraz naruszenie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie.
Art. 385 k.p.c.
W świetle powyższych okoliczności, wobec prawidłowości zaskarżonego postanowienia, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c
dotyczącej wyrażenia zgody na zbycie tej nieruchomości oraz ustanowionego zakazu zbycia i zakazu obciążania prawa wieczystego użytkowania nieruchomości wraz z budynkami opisanymi w niniejszej księdze wieczystej jest w toku, zdaniem sądu należało na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
Powyższe uwagi, na mocy art. 13 § 2 k.p.c., pozostają aktualne także w postępowaniu wieczystoksięgowym w przedmiocie postępowania o wpis w księdze wieczystej.
art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c
poprzez jego niewłaściwe zastosowanie oraz naruszenie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
VIII GC 278/13
akt VIII GC 278/13 o udzieleniu powodowi J.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 422/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie, II Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Wiesława Buczek - Markowska (spr.) Sędziowie: SO Sławomir Krajewski SO Agnieszka Tarasiuk - Tkaczuk po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014 roku w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. N. z udziałem (...) Business Park spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. oraz (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. o wpis ostrzeżenia o toczącym się postępowaniu oraz wpis zakazu zbywania i obciążania prawa użytkowania wieczystego nieruchomości na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 6 grudnia 2013 r., (...)nr (...) postanawia oddalić zażalenie. Sygn. akt II Cz 422/14

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2013 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie wniosek odrzucił (pkt 1) i zwrócił uiszczoną kwotę 120 zł tytułem opłaty od wniosku o wpis (pkt 2). W uzasadnieniu sąd podniósł, iż wnioskiem z dnia 8 sierpnia 2013 r.,(...) J. N.na podstawie postanowienia Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 16.07.2013 r. (sygn. VIII 278/13), wniósł o wpis w dziale III księgi wieczystej nr (...)ostrzeżenia o toczącym się postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia nieistnienia bądź nieważności uchwały nr 1 zgromadzenia wspólników (...) Business Park sp. z o.o.w S.z dnia 10 kwietnia 2012 r. dotyczącej wyrażenia zgody na zbycie tej nieruchomości oraz ustanowionego zakazu zbycia i zakazu obciążania prawa wieczystego użytkowania nieruchomości wraz z budynkami opisanymi w niniejszej księdze wieczystej.

Postanowieniem z dnia 30 września 2013 r. referendarz sądowy odrzucił przedmiotowy wniosek. W uzasadnieniu wskazał, że zawarte we wniosku żądanie wnioskodawcy jest przedmiotowo i podmiotowo tożsame z żądaniem zgłoszonym we wniosku z dnia 25 lipca 2013 r. zarejestrowanym pod numerem (...) (...). Na powyższe orzeczenie referendarza wnioskodawca złożył skargę. Sąd Rejonowy zważył, iż zgodnie z treścią art. 398 22 k.p.c. w razie wniesienia skargi orzeczenie referendarza sądowego (które nie jest wpisem) traci moc, a sąd rozpoznaje sprawę jako sąd pierwszej instancji.

Dalej sąd zauważył, że zgodnie z treścią art. 2 § 2 i art. 147 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 z późn. zm.) referendarze mogą wykonywać czynności w zakresie ochrony prawnej, a w szczególności w sprawach związanych z prowadzeniem ksiąg wieczystych. Na podstawie zaś art. 509 1 § 1 k.p.c. referendarz ma kompetencje do dokonywania czynności w sprawach o wpis w księdze wieczystej. Art. 23 ustawy o księgach wieczystych i hipotece stanowi z kolei, że wszelkie czynności sądu w zakresie prowadzenia ksiąg wieczystych mogą wykonywać referendarze sądowi.

Referendarze sądowi mogą wykonywać wszystkie czynności sądu w zakresie prowadzenia ksiąg wieczystych od chwili wpływu wniosku aż do zakończenia postępowania. W postępowaniu wieczystoksięgowym referendarz może zatem rozpoznawać wnioski o wpis w księdze wieczystej, prowadzić postępowanie dowodowe w tym przedmiocie, wydawać zarządzenia oraz postanowienia, dokonywać wpisów oraz wykreśleń w księgach wieczystych, oddalać wnioski o wpis, a także zawiadamiać o wpisie, prowadzić postępowanie o założenie księgi wieczystej. Tak więc referendarz sądowy może również wydać postanowienie o odrzuceniu wniosku o wpis w księdze wieczystej.

Sąd I instancji stwierdził, iż zawarte w niniejszym wniosku żądanie J. N.jest przedmiotowo i podmiotowo tożsame z żądaniem zgłoszonym we wniosku z dnia 25 lipca 2013 r., zarejestrowanym pod numerem (...) Wniosek ten został oddalony postanowieniem referendarza sądowego z dnia 29 lipca 2013 r. Wniosek więc został rozpoznany merytorycznie. Dnia 8 sierpnia 2013 r. (w chwili złożenia niniejszego wniosku) orzeczenie referendarza nie było prawomocne. Następnie w wyniku wniesionej skargi na orzeczenie referendarza sądowego co zgodnie z treścią art. 398 22 k.p.c. spowodowało, że orzeczenie referendarza sądowego utraciło moc, sprawa objęta skargą podlegała ponownemu rozpoznaniu co do jej istoty.

Wniosek został rozpoznany w dniu 12 września 2013 r. poprzez dokonanie wpisu. Przy czym wpis ten został zaskarżony apelacją złożoną przez (...) sp. z o.o. w S.. Skoro zatem postępowanie o wpis do księgi wieczystej nr (...) na podstawie postanowienia Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 16.07.2013 r., sygn. VIII 278/13, ostrzeżenia o toczącym się postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia nieistnienia bądź nieważności uchwały nr 1 zgromadzenia wspólników (...) Business Park sp. z o.o. z siedzibą S. z dnia 10 kwietnia 2012 r. dotyczącej wyrażenia zgody na zbycie tej nieruchomości oraz ustanowionego zakazu zbycia i zakazu obciążania prawa wieczystego użytkowania nieruchomości wraz z budynkami opisanymi w niniejszej księdze wieczystej jest w toku, zdaniem sądu należało na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. orzec jak w sentencji postanowienia, a nie jak uważa skarżący – umorzyć postępowanie.

Zwrot opłaty orzeczono na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 1b ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Wnioskodawca J. N. zaskarżył powyższe postanowienie w części, to jest w pkt 1. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie oraz naruszenie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie. W związku z powyższym żalący wniósł o uchylenie przedmiotowego postanowienia w części dotyczącej pkt 1. Skarżący podniósł, iż zgodnie ze stanowiskiem doktryny, sąd odrzuci pozew tylko wtedy, gdy brak przesłanki procesowej jest pierwotny, tj. istniał już w chwili wytoczenia powództwa.

Jeżeli natomiast brak zaistniał dopiero po dacie wytoczenia powództwa, a więc brak jest następczy, sąd zobligowany jest do zawieszenia postępowania albo jego umorzenia. W niniejszej sprawie, w ocenie wnioskodawcy odrzucenie wniosku jest przedwczesne, albowiem w chwili wniesienia wniosku w dacie 8 sierpnia 2013 r. postępowanie w sprawie o sygn. akt (...) nie zostało jeszcze zakończone. W związku z tym, sąd powinien był zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie do czasu rozstrzygnięcia postępowania w sprawie o sygn. akt (...)

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się bezzasadne i jako takie podlegało oddaleniu. W ocenie Sądu Okręgowego za trafne należało uznać stanowisko Sądu Rejonowego, iż w sprawie zachodzą przesłanki skutkujące koniecznością odrzucenia wniosku. Zaistnienie stanu sprawy w toku oznacza, że istnieje przeszkoda w prowadzeniu postępowania cywilnego w odniesieniu do określonego roszczenia procesowego o to samo roszczenie między tymi samymi stronami i niezależnie od tego, w jakich występują one rolach procesowych. Skutki zawiśnięcia sporu określa art. 192 pkt 1-2 k.p.c. Zgodnie z nim nie ma możliwości ponownego wszczęcia postępowania o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami (art. 192 pkt 1 k.p.c.) a w przypadku stwierdzenia, że omawiany stan sprawy w toku zaistniał, sąd ma obowiązek odrzucić wniesiony później pozew (art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.).

Ewentualnie prowadzenie postępowania pomimo zaistnienia powyższych okoliczności byłoby obarczone nieważnością z mocy art. 379 pkt 3 k.p.c. Powyższe uwagi, na mocy art. 13 § 2 k.p.c., pozostają aktualne także w postępowaniu wieczystoksięgowym w przedmiocie postępowania o wpis w księdze wieczystej. Wnioskiem z dnia 25 lipca 2013 r. (...) J. N.domagał się wpisu w dziale (...)nr (...)ostrzeżenia o toczącym się postępowaniu i zakazie zbycia i obciążania prawa użytkowania wieczystego, na podstawie postanowienia Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 16 lipca 2013 r., sygn. akt VIII GC 278/13 o udzieleniu powodowi J.

N.zabezpieczenia. Następnie w dniu 8 sierpnia 2013 r. J. N.wniósł o wpis w dziale III przedmiotowej księgi wieczystej ostrzeżenia o toczącym się postępowaniu i zakazie zbycia i obciążania prawa użytkowania wieczystego, na podstawie wskazanego wyżej postanowienia Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 16 lipca 2013 r., sygn. akt VIII GC 278/13 (...) Nie budzi wątpliwości Sądu Okręgowego, iż zgłoszone żądania są tożsame tak co do ich treści, jak i uczestników postępowania, a także podstawy prawnej i faktycznej. Co istotne, na dzień złożenia wniosku (...)w toku była wcześniejsza sprawa wywołana wnioskiem z dnia 25 lipca 2013 r., która nie została prawomocnie zakończona, albowiem na orzeczenie referendarza sądowego z dnia 29 lipca 2013 r. oddalające przedmiotowy wniosek z dnia 25 lipca 2013 r. wpłynęła w dniu 9 sierpnia 2013 r. skarga, co spowodowało utratę mocy postanowienia referendarza.

Na chwilę złożenia kolejnego wniosku w dniu 8 sierpnia 2013 r., skarga ta nie została rozpoznana przez Sąd I instancji, co pozwala jednoznacznie stwierdzić, iż sprawa pierwotna ((...)) była w toku w chwili wniesienia przez wnioskodawcę tożsamego wniosku zarejestrowanego pod sygn.(...) W niniejszej sprawie nie mamy zatem do czynienia z następczym brakiem przesłanki procesowej, ale z sytuacją zawiśnięcia sporu, o jakiej mowa w art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. Przepis art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. nie może mieć w realiach rozpoznawanej sprawy zastosowania, albowiem nie mamy tu do czynienia z prejudycjalnością orzeczenia zapadłego w sprawie.

Sprawy zainicjowane w dniu 25 lipca 2013 r. i w dniu 8 sierpnia 2013 r. są tożsame pod względem przedmiotowym i podmiotowym, dlatego też nieuzasadnione jest przyjęcie, że rozstrzygnięcie zapadłe w sprawie (...) (...)może mieć wpływ na rozstrzygnięcie zapadłe w sprawie (...), skoro obie sprawy dotyczą dokładnie tej samej materii i tych samych uczestników. W świetle powyższych okoliczności, wobec prawidłowości zaskarżonego postanowienia, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia. (...) (...) 1. (...) 2. (...) 3. (...) 4. (...) (...)