Legislator Case Law & Legislation
VI Nsm 3153/19 AI generated

Court strips parental rights from father due to seven years of severe neglect and non-payment of child support.

Case Number VI Nsm 3153/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Regional Court in Warsaw ordered the deprivation of parental rights over the minor daughter from the father, P.J., following a transfer of jurisdiction from Grajew. The court found that the father had not seen or contacted his daughter since 2013, failed to pay child support, and was absent from her life for seven years. Based on Article 111 of the Family and Guardianship Code, the court determined these actions constituted severe neglect, ruling that maintaining the father's parental status would harm the child's best interests.

Legislator headnote

AI generated

Art. 92, 93 § 1, 95 § 3, 111 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Parental rights may be deprived when a parent severely neglects their obligations to the child, as such neglect violates the child's best interests and requires state intervention to ensure proper development.

Keywords

AI generated
deprivation of parental rights severe neglect best interests of the child non-payment of support Family and Guardianship Code long-term absence child welfare

Cited Legislation

AI generated
Art. 92 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego
Art. 93 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego
Artykuł 92 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, iż dziecko do pełnoletniości pozostaje pod władzą rodzicielską, która to władza z mocy art. 93 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego przysługuje obojgu rodzicom.
Art. 95 § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego
Zgodnie z art. 95 § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego władza rodzicielska powinna być wykonywana tak, jak tego wymaga dobro dziecka i interes społeczny.
Art. 111 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego
(art. 111 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Cited Case Law

AI generated
postanowienie SN z 19 czerwca 1997, III CKN 122/97
Jak wynika z orzecznictwa Sądu Najwyższego rażące zaniedbywanie obowiązków to zaniedbywanie poważne lub wprawdzie zaniedbywanie o mniejszej wadze, lecz nacechowane nasileniem złej woli, uporczywością i niepoprawnością (postanowienie SN z 19 czerwca 1997, III CKN 122/97, niepubl.).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

UZASADNIENIE B. A. wniosła 13.08.2019 roku do Sądu Rejonowego w Grajewie o pozbawienie władzy rodzicielskiej P. J. nad ich wspólna małoletnia córką Z. J. ur. (...) w T. w W. B.. P. J. nie brał udziału w postępowaniu, bowiem z uwagi na nieznane miejsce pobytu zastępowany był przez kuratora adw. M. C. z G. (k.42), a następnie przez adw. A. P. z kancelarii adwokackiej w W. ul. (...). (k.73). Postanowieniem z dnia 15.11.2019r. sprawa została przekazana z Sądu Rejonowego w Grajewie do Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny :

Małoletnia Z. J. urodziła się (...) w T. w W. B. i tam na stałe mieszka z matką B. A.. Ojca nie pamięta i nie jest nim zainteresowana, ojciec jest dla niej obcą osobą ( zeznania świadków T. W. i J. W.). P. J. ur. (...) ma 49 lat, jest kawalerem, na pobyt stały zameldowany był w miejscowości (...)/ 10 gmina C. (k.6-7 informacje z bazy PESEL). Pod tym adresem przeprowadzony został wywiad przez kuratora sądowego w październiku 2019r. Sąsiedzi P. J. poinformowali kuratora, że widują go codziennie w miejscu zamieszkania, jednak jego rodzina : brat J.

J. i matka T. J. zaprzeczyli, aby uczestnik tam przebywał, twierdząc że zerwał kontakt z rodziną i nie wiadomo gdzie jest (k.33-34). Komisariat Policji w C. poinformował 7 marca 2020 r., iż P. J. nie mieszka od 5 lat w R. pod wskazanym adresem (k.80). Matka uczestnika T. J. napisała 27 czerwca 2020r. iż syn nie mieszka z nią od kilku lat, i ona nie wie, gdzie on przebywa. Przyjeżdża do niej raz lub dwa razy do roku na kilka godzin (k.157). Przesłuchana w drodze pomocy sądowej przez Sąd Rejonowy w Złotoryi 25 sierpnia 2020r. zeznała, że syn został wymeldowany z jej adresu na własną prośbę i nie mówił jej gdzie przebywa.

P. J. nie zajmował się opieką i wychowaniem swojej córki małoletniej Z. J.. Po urodzeniu dziecka mieszkał jeszcze przez około rok z B. W. , potem rozstali się. P. J. w lutym 2013r. wrócił do Polski i od tego czasu nie widział córki. Nie utrzymywał żadnych kontaktów ani z B. W. ani z Z., mimo że matka miała stale ten sam numer telefonu. Raz tylko zadzwonił około 1 rok lub 1,5 roku temu. Uczestnik zapraszany był w 2020 r. na I--szą Komunię Z., ale nie odbierał połączeń i nie odpowiedział na zaproszenie, które było wysłane także pisemnie.

B. W. kontaktowała się czasami z jego matką, która twierdziła, że syn u niej nie mieszka i nie ma z nim kontaktów ( zeznania świadków T. W. i J. W. przesłuchanych w drodze pomocy sądowej przez sąd w Grajewie k.140). W dniu 2.11.2014r. P. J. uczestniczył w rozprawie, która toczyła się przed Sądem Rejonowym w Grajewie w sprawie o alimenty syg. akt X Rc 160/14, gdzie uznał powództwo do kwoty 300 złotych miesięcznie. Zeznał, że ma jeszcze 15 –letniego syna K. J.. T. J. przesłuchiwana w tej sprawie zeznała, że P. J. nadużywa alkoholu od 5-7 lat, nie utrzymuje kontaktów z córką Z..

Wyrokiem z dnia 9.02.2015r. alimenty na Z. od jej ojca ustalone zostały w kwocie 500 złotych miesięcznie, nie są płacone. Uczestnik nie figuruje w bazie noe – sad (k.

65) ani w rejestrze osób karanych (k.72) , nie ma z nim kontaktu. Powyższy stan faktyczny Sądu ustalił w oparciu o dokumenty zebrane w aktach sprawy, akta sprawy o alimenty III Rc 16 /15 wypożyczone z Sądu Rejonowego w Grajewie oraz zeznania świadków T. J., T. W. i J. W..

Sąd Rejonowy zważył co następuje :

Artykuł 92 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, iż dziecko do pełnoletniości pozostaje pod władzą rodzicielską, która to władza z mocy art. 93 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego przysługuje obojgu rodzicom. Każdy z rodziców jest uprawniony i zobowiązany do wykonywania władzy rodzicielskiej, jeżeli nie została mu ona odebrana ani ograniczona. Zgodnie z art. 95 § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego władza rodzicielska powinna być wykonywana tak, jak tego wymaga dobro dziecka i interes społeczny. Poprzez dobro dziecka należy rozumieć zapewnienie dziecku wszystkich tych wartości, które są konieczne do jego prawidłowego rozwoju fizycznego i duchowego, normalnych warunków do prawidłowego rozwoju.

Sąd opiekuńczy pozbawi rodziców władzy rodzicielskiej jeżeli: - władza rodzicielska nie może być wykonywana z powodu trwałej przeszkody lub, - rodzice nadużywają władzy rodzicielskiej lub, - w sposób rażący zaniedbują swoje obowiązki względem dziecka. (art. 111 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Jak wynika z orzecznictwa Sądu Najwyższego rażące zaniedbywanie obowiązków to zaniedbywanie poważne lub wprawdzie zaniedbywanie o mniejszej wadze, lecz nacechowane nasileniem złej woli, uporczywością i niepoprawnością (postanowienie SN z 19 czerwca 1997, III CKN 122/97, niepubl.).

W niniejszej sprawie w ocenie Sądu Rejonowego zachodziły przesłanki z art.111 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego do pozbawienia władzy rodzicielskiej P. J., nad jego małoletnią córką Z. J., ur. (...) w T. (Wielka Brytania), z powodu rażących zaniedbań obowiązków rodzicielskich wobec dziecka ze strony ojca. P. J. nie uczestniczył w życiu córki, opuścił ją gdy była jeszcze bardzo małym dzieckiem, na pewno od 2013roku jej nie widział – czyli od 7 lat. Przez te 7 lat nie interesował się córką, nie wychowywał jej, nie płacił alimentów.

Fakty te mówią same za siebie, a ocena ich jest jednoznaczna. Postępowanie P. J. należy ocenić jako rażące zaniedbanie obowiązków ojca względem córki spełniające przesłanki z art. 111 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. P. J. nie wykazuje żadnej odpowiedzialności za losy córki. Uczestnik ukrywa się, nie ma z nim kontaktu, ani jego własna rodzina, ani matka dziecka ani instytucje społeczne. Dalsze posiadanie przez niego atrybutu władzy rodzicielskiej jest sprzeczne z dobrem małoletniej Z., bowiem tylko utrudnia matce wykonywanie tej władzy.

T. W. – babcia Z. - przesłuchiwana na rozprawie w G. w dniu 2.10.2020 r. wyraziła prostymi słowami pogląd, iż P. J. jako ojca „ należy zlikwidować” – czyli odebrać mu władzę rodzicielską. Pogląd ten, może mało delikatny i nieprecyzyjny , należy jednak uznać za słuszny, bowiem dziecko nie może już na nic liczyć ze strony ojca : ani na alimenty, ani na zainteresowanie, ani na opiekę, ani na dobre słowo, ani na obecność na pierwszej Komunii Świętej, ani na jakąkolwiek pomoc. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji.