Court replaces fine with admonition for minor fishing violation due to disproportionate severity.

Sygn. akt VI Ka 51/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Tomasz Skowron Protokolant Małgorzata Pindral po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014r. sprawy T. C. obwinionego z art. 27 lit. a pkt 2 ust. 1 ustawy o Rybactwie śródlądowym z powodu apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze VIII Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą w Kamiennej Górze z dnia 25 listopada 2013 r. sygn. akt VIII W 348/13 zmienia zaskarżony wyrok wobec T. C.w ten sposób, iż w miejsce wymierzonej mu kary grzywny orzeka karę nagany, w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, zwalnia obwinionego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i nie wymierza opłaty za obie instancje. Sygn. akt VI Ka 51/14

UZASADNIENIE

T. C.został obwiniony o to, że w dniu 13.07.2013 r. około godz. 23.09 przebywał nad jeziorem B.w miejscowości M., gdzie w wodach tego zbiornika dokonywał amatorskiego połowu przy użyciu wędki i nie prowadził rejestru amatorskiego połowu ryb zgodnie z jego warunkami, czym naruszył przepisy z art. 7 ust. 2a ustawy o rybactwie śródlądowym, tj. o wykroczenie z art. 27a ust. 1 pkt 2b ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze VIII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Kamiennej Górze wyrokiem z dnia 25 listopada 2013r. w sprawie sygn. akt VIII W 348/13:

1. T. C.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego wykroczenie z art. 27a ust. 1 pkt 2b ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym i za to na podstawie art. 27a ust. 1 pkt 2b ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym przy zastosowaniu dyspozycji art. 39 § 1 k.w. wymierzył mu karę grzywny w kwocie 50 (pięćdziesiąt) złotych i odstępił od orzeczenia środka karnego, 2.na podstawie art. 118 § 1 k.p.w. w zw. z § 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10.10.2001 r., w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania (...) w sprawach o wykroczenia oraz art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądził od T.

C.na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 50 zł i wymierzył mu opłatę w kwocie 30 zł. Powyższy wyrok zaskarżył obwiniony T. C.. W osobiście sporządzonej apelacji zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu rażącą niewspółmierność – surowość wymierzonej mu kary grzywny, która w nienależyty sposób uwzględnia stopień społecznej szkodliwości pełnionego przez niego wykroczenia i stopień jego zawinienia. Wniósł o „uchylenie kary grzywny i kosztów postępowania”.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

W pierwszym rzędzie wskazać trzeba, że Sąd Rejonowy zgromadził materiał dowodowy, który umożliwiał dokonanie prawidłowych ustaleń w sprawie. Uzyskane dowody pozwoliły na wyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności z punktu widzenia zrealizowania przez obwinionego T. C.znamion przypisanego mu wykroczenia stypizowanego w przepisie art.27a ust.1 pkt.2b ustawy z dnia 18 kwietnia 1985r. o rybactwie śródlądowym. Zgodzić się jednak należy z zarzutem skarżącego, iż wymierzona za przypisane mu wykroczenie kara jest karą rażąco, niewspółmiernie surową.

Wbrew twierdzeniom sądu zawartym w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przepis art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985r. o rybactwie śródlądowym przewiduje za stypizowane w nim wykroczenia karę grzywny albo karę nagany. Eksponując szereg okoliczności łagodzących dla obwinionego ( nieznaczność stopnia społecznej szkodliwości, incydentalny charakter popełnionego wykroczenia ) wymierzając obwinionemu karę grzywny uzasadnił ją sąd przede wszystkim tym, że obwiniony sam wyraził wolę poddania się karze właśnie w takiej wysokości ( grzywny w kwocie 50zł.).

Tymczasem dostrzeżone przez sąd I instancji okoliczności zdarzenia wpływające na stopień społecznej szkodliwości, dotychczasowy tryb życia obwinionego i jego sytuacja materialna wskazują, iż wystarczającą karą spełniającą wszelkie kryteria wymiaru kary z art.33 k.w. będzie kara nagany. Wobec powyższego Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, iż w miejsce orzeczonej kary grzywny orzekł karę nagany. Względy słuszności przemawiały za zwolnieniem obwinionego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze ( art.624§1k.p.k. w zw. z art.634k.p.k. w zw. z art.119k.p.s.w. ).

Z uwagi na fakt, że ustawa z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych nie przewiduje opłaty od kary nagany sąd odwoławczy nie wymierzył opłaty za obie instancje. Wyk. J.K.