Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 26/14 AI generated

Criminal appeal dismissed; combined sentence upheld as proportionate under principle of asperation for concurrent crimes.

Case Number VI Ka 26/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the criminal appeal filed by the defendant and his lawyer against a joint sentence. The defendant argued the sentence was too harsh, but the court found the lower court correctly applied the principle of asperation (partial absorption) due to the distinct nature of the protected legal interests involved. Consequently, the original sentence was upheld as proportionate, and the appeal was declared obviously groundless.

Legislator headnote

AI generated

Art. 29 ust. 1 ustawy o adwokaturze; art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k.; Art. 281 k.k.; Art. 278 § 1 k.k.; Art. 280 § 1 k.k.; Zasada asperacji przy wymiarze kary łącznej; Zasada asperacji stosowana przy przestępstwach w zbiegu realnym; Karę łączną orzeganą wyrokiem łącznym; Zasada asperacji w orzecznictwie sądowym; Zasada asperacji w piśmiennictwie.

Keywords

AI generated
Zasada asperacji Kara łączna Wyrok łączny Zbieg realny Przestępstwa Obrona z urzędu Koszty postępowania

Cited Legislation

AI generated
Art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26.05.1982r. prawo o adwokaturze
Wobec ustanowienia skazanemu obrońcy z urzędu Sąd Okręgowy na podstawie art. 29 ust.1 ustawy z dnia 26.05.1982r.
art. 624 § 1 k.p.k.
na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił w całości skazanego K.
art. 634 k.p.k.
Art. 281 k.k.
w sprawie II K 857/04 za czyn z art. 281 k.k. i art.
Art. 278 § 1 k.k.
w sprawie VII K 1205/07 za czyn z art. 278 § 1 k.k. popełniony w okresie od 27 maja 2007r.
Art. 280 § 1 k.k.
w sprawie VI Ka 338/08 za czyn z art. 280 § 1 k.k. i art.
art. 281 k.k
w sprawie II K 857/04 za czyn z art. 281 k.k.
art. 11 § 2 k.k
art. 278 § 1 k.k
w sprawie VII K 1205/07 za czyn z art. 278 § 1 k.k.
art. 280 § 1 k.k
w sprawie VI Ka 338/08 za czyn z art. 280 § 1 k.k.

Cited Case Law

AI generated
wyrok Sądu Najwyższego z 11.02.1975r., I KR 292/75
wyrok Sądu Najwyższego z 11.02.1975r., I KR 292/75, OSNKW 1976, z.
wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 10.10.1991r., II Akr 127/91
128; wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 10.10.1991r., II Akr 127/91, KZS 1991, nr10, poz.10 i z 30.09.1998r.
wyrok Sądu Najwyższego z 25.10.1983r., IV KR 213/83
24; wyrok Sądu Najwyższego z 25.10.1983r., IV KR 213/83, OSNKW 1984, z..

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Ka 26/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – SSO Tomasz Skowron (spr.) Sędziowie SSO Klara Łukaszewska SSO Barbara Żukowska Protokolant Małgorzata Pindral przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Zbigniewa Jaworskiego po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2014r. sprawy K. Z. o wyrok łączny z powodu apelacji wniesionych przez skazanego i jego obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 22 października 2013 r. sygn. akt II K 913/13 utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec skazanego K. Z.uznając apelacje skazanego i jego obrońcy za oczywiście bezzasadne; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. B. R. kwotę 147,60 zł w tym 27,60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony skazanego z urzędu w postępowaniu odwoławczym; zwalnia skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 26/14

UZASADNIENIE

K. Z.skazany został prawomocnymi wyrokami:

1. Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 10 lutego 2005r. w sprawie II K 857/04 za czyn z art. 281 k.k. i art. 157 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełniony w dniu 25 października 2004r. na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat; następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 20 lutego 2008r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności, 2. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie II K 1547/11 obejmującego kary wymierzone w wyrokach: a. zaocznym Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 27 listopada 2007r. w sprawie VII K 1205/07 za czyn z art. 278 § 1 k.k. popełniony w okresie od 27 maja 2007r. do 30 maja 2007r. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat; następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 16 września 2011r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności; b.

Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 7 kwietnia 2008r. w sprawie II K 77/08 utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 19 sierpnia 2008r. w sprawie VI Ka 338/08 za czyn z art. 280 § 1 k.k. i art. 276 k.k. i art. 278 § 5 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełniony w dniu 12 listopada 2007r. na karę 2 lat pozbawienia wolności; na poczet tej kary zaliczono mu okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 19 grudnia 2007r. do 13 marca 2008r.; c. Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 30 czerwca 2008r. w sprawie II K 5/07 za czyn z art. 190 § 1 k.k. popełniony w nocy z 22 na 23 lipca 2006r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, za czyn z art. 158 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełniony w nocy z 22 na 23 lipca 2006r. na karę 1 roku pozbawienia wolności, za które wymierzono mu karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat; następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 23 września 2011r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności; za które wymierzone mu karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności;

3. Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 6 maja 2011r. w sprawie II K 218/11 za czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w dniu 23 października 2010r. na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności;

4. Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 13 czerwca 2012 r. w sprawie II K 1054/11 za czy z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w dniu 9 maja 2011 r. na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności na poczet, której zaliczono mu okres zatrzymania w dniu 13 maja 2011 r. oraz orzeczono wobec niego środek karny w trybie art. 46 § 1 k.k. poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej A. M. kwotę 400 złotych;

5. Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 25 września 2012 r. w sprawie II K 832/12 za czyn z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. za czyn popełniony w dniu 21 maja 2011 r. na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz orzeczono wobec niego środek karny w trybie art. 46 § 1 k.k. poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego (...) S.A. W. kwotę 1.655,10 złotych; Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 22 października 2013r. w sprawie II K 913/13: I. na podstawie art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k. w zw. z art. 86 §1 k.k. wymierzone skazanemu K.

Z.wyrokami opisanymi w pkt 4 i 5 części wstępnej wyroku kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył mu karę łączną 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 577 k.p.k. zaliczył skazanemu K. Z.na poczet orzeczonej kary łącznej okres zatrzymania w dniu 13 maja 2011 r. oraz wszystkie okresy odbytych dotychczas kar pozbawienia wolności zaliczone na poczet kar jednostkowych w wyrokach podlegających połączeniu, III. na podstawie art. 576 § 1 k.p.k. pozostałe, nie podlegające łączeniu, orzeczenia zawarte w wyrokach opisanych w pkt 4 i 5 części wstępnej wyroku pozostawił do odrębnego wykonania;

IV. na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umorzył postępowanie w sprawie wyroku łącznego w zakresie wyroków opisanych w pkt 1,2 i 3 części wstępnej wyroku, V. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił w całości skazanego K. Z.od zapłaty kosztów sądowych związanych z wydaniem wyroku łącznego obciążając nimi Skarb Państwa. Od powyższego wyroku apelację wniósł skazany oraz jego obrońca. Obrońca skazanego w złożonej apelacji zarzucił:

1. błąd w ustaleniach stanu faktycznego przyjętego za podstawę wydania zaskarżonego orzeczenia mogącego mieć wpływ na treść wydanego wyroku tj. przyjęcie przez Sąd, że skazany nagradzany był nagrodami regulaminowymi jednokrotnie, podczas gdy z opinii zakładu karnego wynika, że w międzyczasie nagradzany był pięciokrotnie, 2. rażącą niewspółmierność orzeczonej skazanemu kary pozbawienia wolności „wymiarze zbliżonym do asperacji” Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt I części dyspozytywnej i wymierzenie skazanemu kary łącznej przy zastosowaniu pełnej absorpcji.

Powyższy wyrok zaskarżył również skazany K. Z.. W osobiście sporządzonej apelacji nie sprecyzował on zarzutów stawianych zaskarżonemu rozstrzygnięciu. Z treści apelacji wynika, iż zarzuca on wymierzonej karze łącznej nadmierną surowość. Wskazał, iż w trakcie postępowania przed sądem nie posiadał obrońcy i w związku z tym nie mógł w skuteczny sposób przedstawić swojego stanowiska. Podniósł nadto, że wymierzenie mu niższej kary uzasadnione jest tym , że ma schorowaną babcię, która jest osobą w starszym wieku i mógłby się nią zaopiekować.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Obydwojeskarżący nie kwestionowali w swoich apelacjach sposobu połączenia kar dokonanego przez sąd meriti. Zauważyć tylko zatem należy, że w sposób prawidłowy sąd rejonowy uznał, iż w niniejszej sprawie zaistniał tzw. zbieg realny obejmujący przestępstwa, za które K. Z.został skazany w sprawach II K 1054/11 i II K 832/12 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze. Prawidłowo również sąd ten rozstrzygnął o umorzeniu niniejszego postępowania w zakresie objęcia niniejszym wyrokiem kar orzeczonych za czyny, za które K. Z.był skazany w sprawach II K 857/04, VII K 1205/07, II K 77/08, II K 5/07 oraz II K 218/11 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze.

Były już one bowiem przedmiotem postępowania o wyrok łączny w sprawie II K 1547/11 zakończonego wydaniem prawomocnego wyroku z dnia 9 listopada 2011r. W tej części zaistniała zatem ujemna przesłanka procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej ( art.17§1 pkt.7 k.p.k. ) W sprawie II K 1054/11 K. Z.skazany został za przestępstwo z art. 278§1k.k. w zw. z art. 64§1k.k. popełnione w dniu 9 maja 2011r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, w sprawie zaś II K 832/12 za przestępstwo z art. 286§1k.k. i art.270§1k.k. w zw. z art.11§2k.k. w zw. z art.64§1k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności popełnione w dniu 21 maja 2011r.

Rażąca niewspółmierność kary w rozumieniu art.438 pkt 4 k.p.k. zachodzi wówczas, gdy orzeczona kara bądź suma zastosowanych kar zasadniczych i środków karnych wymierzonych przez sąd za przypisane oskarżonemu przestępstwo nie uwzględnia należycie stopnia szkodliwości społecznej czynów oraz nie realizuje w wystarczającej mierze celów kary w zakresie społecznego oddziaływania oraz celów zapobiegawczych i wychowawczych, jakie ma uczynić w stosunku do osoby skazanej. Innymi słowy, tylko wtedy można uznać, że przesłanka rażącej niewspółmierności kary jest spełniona, jeśli z punktu widzenia nie tylko sprawcy ( przy wymiarze kary łącznej w odrębnym postępowaniu – skazanego ), ale i ogółu społeczeństwa, kara jawi się jako niesprawiedliwa, zbyt drastyczna, przynosząca nadmierną dolegliwość.

Oczywistym jest, iż zmiana kary w instancji odwoławczej nie może następować w każdym przypadku, lecz wyłącznie wówczas, gdy kara orzeczona nie daje się akceptować z powodu różnicy między nią a kara sprawiedliwą, różnicy o randze zasadniczej rażącej. Taka sytuacja – w ocenie Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie nie występuje. Powszechnie przyjmuje się bowiem, iż skrajne sposoby konfigurowania kary łącznej – pełna kumulacja i pełna absorpcja są stosowane w sytuacjach wyjątkowych, które to nie występują w realiach niniejszej sprawy.

W orzecznictwie sądowym oraz piśmiennictwie wskazuje się, iż przy wymiarze kary łącznej orzekanej wyrokiem łącznym należy brać pod uwagę : - ścisłość związku podmiotowo – przedmiotowego zachodzącego między przestępstwami, za które wymierzono podlegające łączeniu kary jednostkowe, - okoliczności, które zaistniały po wydaniu łączonych wyroków, - dyrektywy prewencji ogólnej i indywidualnej ( zob. wyrok Sądu Najwyższego z 11.02.1975r., I KR 292/75, OSNKW 1976, z. 10-11, poz. 128; wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 10.10.1991r., II Akr 127/91, KZS 1991, nr10, poz.10 i z 30.09.1998r.

II AKa 191/98, Prok. i Pr. z 1999r., nr4, poz. 24; wyrok Sądu Najwyższego z 25.10.1983r., IV KR 213/83, OSNKW 1984, z.. 5-6, poz. 65 oraz G. Całkiewicz, Dyrektywy wymiaru kary łącznej orzekanej wyrokiem łącznym, Palestra z 2006r., nr 7-8, s. 66-81). Pisemne motywy zaskarżonego wyroku wskazują, że Sąd I instancji kryteria te miał na uwadze wymierzając za pozostające w zbiegu realnym karę łączną, którą z całą pewnością nie sposób uznać za karę rażąco, niewspółmiernie surową. Przekonują w tej mierze argumenty Sądu Rejonowego zawarte w pisemnym uzasadnieniu o zastosowaniu wobec skazanego K.

Z.przy wymiarze kary za przestępstwa pozostające w zbiegu realnym zasady asperacji. Należy zauważyć, ze w niniejszej sprawie sąd dysponował możliwością wymierzenia skazanemu K. Z.kary łącznej w wymiarze od najsurowszej z kar jednostkowych – 1 roku pozbawienia wolności wymierzonej za czyn z art. 278§1kk w zw. z art. 64§1k.k. w sprawie II K 1054/11 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze – do ich sumy, tj. 1 roku i 6 miesięcy. Trafnie sąd orzekający zauważył, iż pozostające w zbiegu przestępstwa godziły w różne dobra chronione ( przeciwko mieniu , jak tez przeciwko dokumentom ) W tej sytuacji zastosowanie zasady asperacji ( częściowej absorpcji ) w sposób dokonany przez Sąd Rejonowy – wymierzenie kary odpowiadającej połowie sumy kar jednostkowych – kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności jest ze wszech miar zasadne.

Wobec powyższego zarzuty stawiane zaskarżonemu wyrokowi w apelacji obrońcy ( odnośnie błędnego ustalenia ilości nagród regulaminowych otrzymanych przez skazanego ) oraz osobistej apelacji oskarżonego ( odnośnie jego sytuacji rodzinnej ) nie zasługują na uwzględnienie, a zaskarżony wyrok jako słuszny należało utrzymać w mocy. Wobec ustanowienia skazanemu obrońcy z urzędu Sąd Okręgowy na podstawie art. 29 ust.1 ustawy z dnia 26.05.1982r. prawo o adwokaturze zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. B. R. kwotę 147,60zł. w tym 27,60zł. tytułem podatku od towarów i usług albowiem koszty tej obrony nie zostały opłacone.

Z uwagi na trudną sytuację materialną Sąd zwolnił skazanego od ponoszenia kosztów za postępowanie odwoławcze ( art.624§1 kpk w zw. z art.634kpk ). Wyk. J.K.