Social security court allows appeal, ruling employer must declare contribution base for civil law contracts.
Legislator summary
AI generatedThe court allowed the appeal against the Social Insurance Institution's decision to change the contribution base for an employee. The employer argued that work performed under civil law contracts was actually done for a related company, not the formal employer. The court rejected this claim because the employer failed to provide sufficient evidence proving the employee worked for the related entity.
Legislator headnote
AI generatedArt. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; The employer must prove that work performed under civil law contracts was actually rendered to a related entity, and mere organizational or personal links between companies are insufficient without concrete evidence of such cooperation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt. VI U 3993/19
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 września 2020r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Maciej Flinik Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marta Walińska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2020r. w B. odwołania K. N. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą (...) K. N. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 14 października 2019 r. Nr (...) w sprawie K. N. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą (...) K. N. przeciwko:
Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. przy udziale: I. K. o podstawę wymiaru składek 1. zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 14 października 2019 roku w ten sposób, że podstawę wymiaru składek na obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe i ubezpieczenie zdrowotne I. K. stanowią kwoty zadeklarowane przez płatnika składek, 2. zasądza od pozwanego organu rentowego na rzecz odwołującego K. N. kwotę 3600 ( trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego.
Sędzia Maciej Flinik Sygn. akt VI U 3993/19
UZASADNIENIE
Odwołujący się K. N. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą (...) wniósł odwołanie od decyzji (...) Oddział w B. z 14 października 2019r. , którą ustalono nową podstawę wymiaru składek i składkę na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne i zdrowotne dla I. K. z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę u płatnika - K. N. prowadzącego działalność pod nazwą (...) w okresach wskazanych w decyzjach. W/w- ny domagał się zmiany zaskarżonych decyzji poprzez ustalenie , że podstawę wymiaru składki dla ubezpieczonego w okresach wskazanych w decyzji stanowi kwota zadeklarowana przez płatnika składek za te okresy.
Odwołujący podnosił, iż żadne czynności wykonywane przez zainteresowanego w ramach umów cywilnoprawnych ( orka , nawożenie, przewóz ciągnikiem z przyczepą ) nie były świadczone na rzecz (...). Firma ta nie posiada nawet pól, na których te czynności mogłyby być wykonywane. Umowy cywilnoprawne jaki powód zawarł z (...) spółka z o.o. dotyczą zatem prac faktycznie wykonanych , zleconych tej spółce i przez nią rozliczonych. Nie istnieją jakiekolwiek okoliczności , które mogłyby chociaż rodzić wątpliwości na rzecz jakiego podmiotu były one wykonywane.
W odpowiedzi na odwołania organ rentowy wniósł o ich oddalenie oraz o zasądzenie od odwołującego na rzecz organu rentowego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu opisując i analizując poczynione w trakcie kontroli ustalenia co do wzajemnych powiązań osobowych i współpracy firmy (...) i spółki (...) argumentował, iż wszystkie trzy firmy ( wskazane wyżej plus (...) ) współpracują ze sobą współpracując ze sobą i pozostając odrębnymi podmiotami nie są związane umową o współpracy. Spółki (...) prowadzą działalność pod tym samym adresem , kadrami tych osób zajmują się te same osoby, co daje im podgląd na zbiegi tytułów.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje na mechanizm, który zmierza do obejścia prawa . Zdaniem organu rentowego zatrudnienie na podstawie umowy zlecenia u umowy u dzieła pracownika (...) w spółce (...) należy traktować jako wykonywanie pracy na rzecz własnego pracodawcy zgodnie z art. 8 ust. 1 i ust. 2a . Postanowieniem z 23 stycznia 2020 r. Sąd Okręgowy zawiadomił o toczącym się postępowaniu spółkę (...) i pouczył ją o możliwości przystąpienia do sprawy w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia zawiadomienia. Spółka nie przystąpiła do sprawy w charakterze zainteresowanej .
Sąd Okręgowy ustalił co następuje : K. N. prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą (...). Firma zajmuje się magazynowaniem i suszeniem zbóż ( pszenicy i kukurydzy ) w elewatorach zbożowych znajdujących się w jej siedzibie mieszczącej się w miejscowości S.. / dowód : zeznania I. K. – zapis AV k. 65 , zeznania świadka A. N. - zapis AV k. 78 akt sprawy / Ubezpieczony I. K. od dnia 31 października 2009 r. pozostaje zatrudniony na podstawie umowy o pracę w (...) . Początkowo pracował na stanowisku pracownika obsługi kompleksu magazynowo – suszarniczego , od 2011 r. jako kierownik kompleksu magazynowo – suszarniczego .
Przedmiotowy obiekt składa się z 8 silosów zbożowych o pojemności 2, 5 tysiąca ton oraz hali magazynowej do zboża. Do obowiązków ubezpieczonego należały nadzór nad magazynami i suszarnią, przyjmowanie zboża od rolników indywidualnych ( kukurydzy i pszenicy ) , wymiany łożysk i pasów funkcjonujących w kompleksie maszyn, badanie wilgotności dostarczanego do silosów zboża ( pobieranie próbek i umieszczanie ich w urządzeniach laboratoryjnych określających jakość zboża ). W latach 2017 – 2018 w/w- ny zawarł kilka umów o dzieło i jedną umowę zlecenia ze spółką (...) spółka z o.o. ( wówczas jeszcze spółka o nazwie (...) ) , których przedmiot określano jako czyszczenie i konserwację maszyn rolniczych bądź orka , nawożenie .
W ramach przedmiotowych umów cywilnoprawnych I. K. zajmował się świadczeniem usług na rzecz okolicznych rolników - nawożeniem, orką , rozrzucaniem wapna, pracami porządkowymi na polach, zwożeniem zboża z pól. Jeździł należącym wówczas jeszcze do spółki (...) ( z siedzibą w A. ) ciągnikiem z podczepianymi do niego właściwymi do wykonywania określonych prac maszynami ( siewnikiem, agregatem czy rozsiewaczem ) bądź przyczepami. Prace te nie obejmowały zwożenia kukurydzy lub pszenicy z pół do kompleksu magazynowo – suszarniczego w S. , w którym pełnił funkcję kierownika.
W firmie (...) jego przełożonym była A. N.. / dowód : umowy o dzieło i umowy zlecenia - koperta k. 32 akt sprawy, akta osobowe ubezpieczonego dołączone do akt sprawy / Powyższy stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy zeznania stron ( ubezpieczonego oraz świadka -A. N. ) , są one bowiem wewnętrznie spójne , logiczne i konsekwentne w kwestii charakteru prac wykonywanych przez ubezpieczonego w ramach umów zlecenia ( ich rodzaju, miejsca i czasu ) i na podstawie stosunku pracy , nadto pozostają co do zasady zgodne ze sobą ( nie wykazują sprzeczności , które podważałyby ich wiarygodność ) .
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie. Pozwany podstawą zaskarżonych decyzji uczynił art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych Dz.U.2009.205.1585 j.t. ( oznaczanej dalej jako „ ustawa o sus „ ) . Przepis ten stanowi , iż za pracownika, w rozumieniu ustawy, uważa się także osobę wykonującą pracę na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo umowy o dzieło, jeżeli umowę taką zawarła z pracodawcą, z którym pozostaje w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej umowy wykonuje pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostaje w stosunku pracy.
W wyroku z dnia 6 lutego 2014 r. II UK 279/13 LEX nr 1436176 SN wskazał , iż dla celów ubezpieczeń społecznych zarówno wykonywanie pracy na podstawie umów cywilnoprawnych zawartych z pracodawcą, jak i zawartych wprawdzie z osobą trzecią, ale gdy praca wykonywana jest na rzecz pracodawcy, jest traktowane tak jak świadczenie pracy w ramach klasycznego stosunku pracy łączącego jedynie pracownika z pracodawcą. Przepis ten został wprowadzony z dniem 30 grudnia 1999 r. (ustawą z dnia 23 grudnia 1999 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych;
Dz. U. z 1999 r. Nr 110, poz. 1256), po to, aby wyeliminować sytuacje, gdy w ramach umowy cywilnoprawnej ubezpieczony wykonywałby te same obowiązki, które świadczył w ramach umowy o pracę, wskutek czego pracodawca nie musiałby zatrudniać pracownika w większym wymiarze czasu pracy lub w godzinach nadliczbowych i odprowadzać składki na ubezpieczenie społeczne od wyższego wynagrodzenia ( patrz uzasadnienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 6 czerwca 2013 r. III AUa 1924/12 ). W niniejszym postępowaniu to na organie rentowym spoczywał obowiązek wykazania, iż w istocie stan faktyczny w sprawie ( dotyczący okoliczności realizacji umów cywilnoprawnych przez I.
K. ) wypełnia przesłanki określone w przywołanym wyżej przepisie , to znaczy , że w ramach umów o dzieło i umowy zlecenia zawartych przezeń ze spółką (...) ( wówczas (...) ) , w istocie wykonywał on pracę na rzecz swojego pracodawcy czyli K. N. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą (...) ( z którym w tym samym czasie łączyła go umowa o pracę ). Stosownie bowiem do treści art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. W myśl natomiast art. 232 k.p.c. strony są zobowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.
Zgodnie z zasadą kontradyktoryjności ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania cywilnego To one, nie sąd są dysponentem toczącego się postępowania i one wreszcie ponoszą odpowiedzialność za jego wynik / patrz Tomasz Demendecki Komentarz do art. 232 k.p.c. i przywołane w nim orzeczenia /. Obowiązkowi temu pozwany w najmniejszym stopniu nie sprostał. Co więcej organ rentowy nie przeprowadzając nawet w minimalnym zakresie postępowania dowodowego niezbędnego dla poczynienia ustaleń faktycznych cały ciężar poczynienia takich ustaleń pozwalających zweryfikować postawioną przez siebie tezę przerzucił na sąd.
Pozwany w uzasadnieniu tak decyzji jak i odpowiedzi na odwołania nie wskazał , jakie ewentualne ustalenia faktyczne co do miejsca , charakteru, sposobu pracy i celu powierzanych w/w -nemu zadań tak w ramach umowy o pracę zawartej z K. N. jak i umów zlecenia zawartych ze spółką (...) ( wówczas (...) ) stanowiły podstawę wydania decyzji. Wskazywanie na związki pomiędzy spółkami (...) nie ma , w każdym razie jakiegokolwiek bezpośredniego przełożenia na okoliczności niniejszej sprawy, w której stosunek pracy i umowy cywilnoprawne były zawierane w konfiguracji (...) spółka z o.o.
Jednocześnie w oparciu o zeznania strony i świadka ( I. K. i A. N. ) złożone w niniejszym postępowaniu sąd doszedł do zgoła odmiennych wniosków aniżeli organ rentowy, ustalił bowiem, iż ubezpieczony pozostając zatrudnionym w firmie (...) na podstawie umowy o pracę na stanowisku kierownika kompleksu magazynowo – suszarniczego w S. ( zajmując się przyjmowaniem zboża do magazynu i silosów, w tym pomiarami jego parametrów – zawartości określonych składników, wilgotności, obsługą ładowarki czy wymianą elementów znajdujących się tam maszyn do transportowania zboża ) , realizował umowy cywilnoprawne ze spółką (...) ( wówczas (...) ) z siedzibą w odległym o 1- 2 km A. wykonując w ich ramach w innym czasie ( po godzinach i w weekendy ) i odmienne rodzajowo ( wykonywał usługi dla rolników w postaci prac polowych– orki, nawożenia ) prace .
Postępowanie dowodowe przeprowadzone przez sąd , w ramach którego to sąd uzupełniając materiał dowodowy ( który winien był zgromadzić wcześniej ZUS- u ) poczynił wszelkie niezbędne ustalenia , nie potwierdziło postawionej przez pozwanego tezy o zaistnieniu przesłanek wskazanych w art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w odniesieniu do tego konkretnego ubezpieczonego. W świetle tegoż materiału dowodowego nie ma wystarczających podstaw do przyjęcia, na zasadzie wnioskowania z „ całokształtu sprawy „ czy też przypadków dotyczących innych osób ( w odmiennych konfiguracjach to jest (...) spółka z o.o., czy też (...) spółka z o.o.
– (...) spółka z o.o. ) , że I. K. w ramach umów cywilnoprawnych świadczył pracę na rzecz swojego pracodawcy. Przyjęcie stanowiska odmiennego li tylko z racji powiazań osobowych obu odrębnych prawnie podmiotów wymagałoby uznania, iż obaj pracodawcy ( (...) jako działalność gospodarcza i (...) jako spółka ) nie byli wyodrębnieni ani pod względem organizacyjnym , ani pod względem finansowym, ani wreszcie pod względem prawnym , w jeden organizm scalała je osoba K. N. i jego żony , a jakiekolwiek prace wykonywane w ramach któregokolwiek z tych podmiotów i na jakiejkolwiek podstawie były pracami wykonywanymi na rzecz jednego wspólnego pracodawcy.
W ocenie sądu takie założenie organu rentowego , przy braku przeprowadzenia przez tegoż pozwanego niezbędnego postepowania dowodowego , jest jednak zbyt daleko idącym. Oba zakłady , choć niewątpliwie powiązane osobowo ( poprzez wskazanych wyżej małżonków ) , organizacyjnie , przestrzennie i czasowo ( funkcjonują w jednym miejscu, pod względem księgowym są obsługiwane przez ten sam zespół osobowy ) pozostają wyodrębnione funkcjonalnie i prawnie. Dla podzielenia stanowiska pozwanego wystarczającym byłoby wykazanie przez ZUS, iż w ramach umów cywilnoprawnych zawartych ze spółką (...) spółka z o.o. ubezpieczony I.
K. zajmował się zwożeniem - przy pomocy ciągnika z przyczepą należącego do tej spółki ( wówczas Farmer ) - zboża ( kukurydzy, pszenicy ) do kompleksu magazynowo – suszarniczego , którym w ramach stosunku pracy kierował. Istnienie takiej kooperacji pomiędzy obu firmami , mając na względzie profil ich działalności , wydaje się możliwe i prawdopodobne. Powyższego organ rentowy jednak w najmniejszym stopniu nie udowodnił, okazując całkowitą bierność w tym zakresie , a ubezpieczony jak i świadek powyższemu ( w odpowiedzi na pytanie sądu ) jednoznacznie zaprzeczyli .
Konkludując , w ocenie sądu pozwany organ rentowy nie sprostał obowiązkowi wykazania, że w przypadku I. K. będącego stroną niniejszego postępowania , zachodziły okoliczności opisane w art. 8 ust. 2 a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych . Mając powyższe na uwadze sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. O kosztach zastępstwa prawnego orzeczono w oparciu o przepis art. 98 k.p.c. w zw. z § 2 ust. 5 pkt Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych / Dz.
U. 2018 poz. 265 / zasądzając je od pozwanego na rzecz odwołującej spółki jako wygrywającej proces. Sędzia Maciej Flinik