Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II Cz 123/14 AI generated

Appeal dismissed; ruling denying extension of appeal deadline is not appealable under Polish Civil Procedure Code.

Case Number II Cz 123/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal rejected the appellant's challenge to the lower court's decision denying an extension of the deadline to file an appeal. The appellant argued that the lower court failed to apply the law regarding extensions due to non-completion of procedural acts without fault. The court held that a ruling denying such an extension is not a final decision subject to appeal under the Civil Procedure Code. Consequently, the appeal was inadmissible and dismissed.

Legislator headnote

AI generated

Art. 370 k.p.c.; Art. 394 § 1 k.p.c.: A court ruling denying an application to extend the deadline for filing an appeal is not a final decision subject to appeal; such a ruling is inadmissible for appeal but may be challenged via appeal against the subsequent rejection of the appeal.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal extension of deadline final decision Civil Procedure Code appeal rejection

Cited Legislation

AI generated
Art. 370 k.p.c.
W konsekwencji należy uznać, że zażalenie na tego rodzaju postanowienie jest niedopuszczalne i – jako takie – podlega odrzuceniu na podstawie art. 370 k.p.c. w zw.
Art. 373 k.p.c.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 373 k.p.c., Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.
Art. 380 k.p.c.
Może ono być bowiem skutecznie zwalczane – na podstawie art. 380 k.p.c. w zw.
Art. 394 § 1 k.p.c.
Według ugruntowanego poglądu orzecznictwa, postanowienie sądu pierwszej instancji oddalające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 394 § 1 k.p.c.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. (por.
art. 168 § 1 k.p.c
odmawiające przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 28 października 2013 r., zarzucając jemu naruszenie przepisu art. 168 § 1 k.p.c.
art. 394 § 1 k.p.c
Według ugruntowanego poglądu orzecznictwa, postanowienie sądu pierwszej instancji oddalające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 394 § 1 k.p.c.
art. 370 k.p.c
W konsekwencji należy uznać, że zażalenie na tego rodzaju postanowienie jest niedopuszczalne i – jako takie – podlega odrzuceniu na podstawie art. 370 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
art. 380 k.p.c
Może ono być bowiem skutecznie zwalczane – na podstawie art. 380 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
post. SN z 11.08.1999 r., I CKN 367/99
post. SN z 11.08.1999 r., I CKN 367/99, OSNC z 2000 r., Nr 3, poz.
post. SN z 30.01.2002 r., III CZ 140/01
48; post. SN z 30.01.2002 r., III CZ 140/01, Lex nr 53309; por.
uchw. (7 s.) SN z 31.05.2000 r., III ZP 1/00
uchw. (7 s.) SN z 31.05.2000 r., III ZP 1/00, OSNC z 2001 r., Nr 1, poz.
post. SN z 17.08.2000 r., II CKN 878/00
1; post. SN z 17.08.2000 r., II CKN 878/00, Lex nr 530708).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 123/14 POSTANOWIENIE K., dnia 31 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Henryk Haak – spr. Sędziowie: SSO Paweł Szwedowski SSO Marian Raszewski po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. K. (1) i J. K. (2) przeciwko D. P. o zapłatę w przedmiocie zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 13 grudnia 2013 r., sygn. akt I C 821/10 postanawia: odrzucić zażalenie. Sygn. akt II Cz 123/14

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2013 r., sygn. akt I C 821/10, Sąd Rejonowy w Kaliszu oddalił wniosek pozwanej D. P. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 28 października 2013 r. oddalającego wniosek pozwanej o wyłączenie sędziego (pkt 1) oraz odrzucił zażalenie pozwanej na postanowienie w tym przedmiocie (pkt 2). Sąd Rejonowy ustalił, że pozwana wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 28 października 2013 r. oddalające wniosek pozwanej o wyłączenie sędziego po upływie przypisanego terminu, przy czym nie można uznać, że uchybienie temu terminowi nastąpiło bez winy pozwanej.

Zażaleniem z dnia 19 grudnia 2013 r. pozwana zaskarżyła w całości postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 13 grudnia 2013 r. odmawiające przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 28 października 2013 r., zarzucając jemu naruszenie przepisu art. 168 § 1 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie, tj. oddalenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia pomimo spełnienia przesłanki uwzględnienia tego wniosku w postaci niedokonania w terminie przedmiotowej czynności procesowej bez winy pozwanej.

Z uwagi na powyższy zarzut skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Analiza petitum przedmiotowego zażalenia jednoznacznie wskazuje, że zostało ono wniesione jedynie na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 13 grudnia 2013 r., w przedmiocie oddalenia wniosku pozwanej D. P. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 28 października 2013 r. oddalającego wniosek pozwanej o wyłączenie sędziego. Według ugruntowanego poglądu orzecznictwa, postanowienie sądu pierwszej instancji oddalające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 394 § 1 k.p.c. Uwzględnienie tego wniosku powoduje nadanie biegu środkowi odwoławczemu, natomiast jego oddalenie implikuje sąd do jego odrzucenia jako wniesionego po upływie przepisanego terminu.

Właśnie to postanowienie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie (zob. m.in. post. SN z 11.08.1999 r., I CKN 367/99, OSNC z 2000 r., Nr 3, poz. 48; post. SN z 30.01.2002 r., III CZ 140/01, Lex nr 53309; por. uchw. (7 s.) SN z 31.05.2000 r., III ZP 1/00, OSNC z 2001 r., Nr 1, poz. 1; post. SN z 17.08.2000 r., II CKN 878/00, Lex nr 530708). Dodatkowo należy zauważyć, że postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego nie zostało wymienione w szczegółowym katalogu postanowień, na które przysługuje zażalenie, ustanowionym w art. 394 § 1 pkt 1 – 11 k.p.c. W konsekwencji należy uznać, że zażalenie na tego rodzaju postanowienie jest niedopuszczalne i – jako takie – podlega odrzuceniu na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. (por. post.

SN z 17.08.2000 r., II CKN 878/00, Lex nr 530708). Nie oznacza to jednak, że zasadność przedmiotowego postanowienia nie podlega w żaden sposób kontroli instancji odwoławczej. Może ono być bowiem skutecznie zwalczane – na podstawie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. - w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu środka odwoławczego, jeżeli miało wpływ na zaskarżone rozstrzygnięcie. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 373 k.p.c., Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.