Legislator Case Law & Legislation
II Cz 122/14 AI generated

Appeal dismissed; judge removal requires impartiality doubts, not mere procedural errors or prior case history.

Case Number II Cz 122/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellants' appeal against the lower court's refusal to remove a judge from the case. The appellants argued that the judge was biased due to a prior unfavorable ruling against the defendant and improper notification procedures, but the court found these did not meet statutory grounds. The court held that removal under Polish law requires specific circumstances raising justified doubts about impartiality, which were absent here.

Legislator headnote

AI generated

Art. 49 k.p.c.; Art. 52 § 2 k.p.c.: A judge may be removed only if specific circumstances exist that could reasonably raise doubts about their impartiality; prior rulings in other cases or procedural errors alone do not constitute grounds for removal.

Keywords

AI generated
judicial impartiality judge removal procedural fairness appeal dismissal conflict of interest civil procedure code remedial measures

Cited Legislation

AI generated
Art. 48 k.p.c.
W uzasadnieniu wskazano, iż w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki z art. 48 k.p.c. oraz art.
Art. 49 k.p.c.
oraz art. 49 k.p.c., stąd nie ma podstaw dla uwzględnienia wniosku o wyłączenie sędziego.
Art. 52 § 2 k.p.c.
i art. 52 § 2 k.p.c. W uzasadnieniu wskazano, iż rozpoznający sprawę Sędzia Sądu Rejonowego D.
Art. 385 k.p.c.
Stąd na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. i art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
i art. 13 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.
art. 48 k.p.c
W uzasadnieniu wskazano, iż w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki z art. 48 k.p.c.
art. 49 k.p.c
oraz art. 49 k.p.c., stąd nie ma podstaw dla uwzględnienia wniosku o wyłączenie sędziego.
art. 52 § 2 k.p.c
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 52 § 2 k.p.c.
art. 385 k.p.c
Stąd na podstawie art. 385 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 122/14 POSTANOWIENIE K., dnia 8 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Wojciech Vogt Sędziowie: S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Janusz Roszewski – spr. po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w K. przeciwko A. W. (1) i A. W. (2) na skutek wniosku pozwanych o wyłączenie sędziego w przedmiocie zażalenia A. W. (1) i A. W. (2) na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 24 lipca 2013 r., sygn. akt I Nc 2808/12 postanawia: oddalić zażalenie Sygn. akt II Cz 122/14

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 lipca 2013 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu nie znalazł podstaw do wyłączenia Sędziego Sądu Rejonowego D. J. od rozpoznania sprawy prowadzonej pod sygn. akt I Nc 2808/12. W uzasadnieniu wskazano, iż w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki z art. 48 k.p.c. oraz art. 49 k.p.c., stąd nie ma podstaw dla uwzględnienia wniosku o wyłączenie sędziego. Zażalenie na powyższe orzeczenie wnieśli pozwani zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 49 k.p.c. i art. 52 § 2 k.p.c. W uzasadnieniu wskazano, iż rozpoznający sprawę Sędzia Sądu Rejonowego D.

J. prowadzi postępowanie stronniczo, czego przejawem, zdaniem skarżących było dwukrotne powiadomienie pozwanej na rozprawie w dniu 24 maja 2013 r., że otrzyma drogą pocztową postanowienie, od którego będzie mogła wnieść zażalenie. Pozwani podnieśli nadto, że w składzie sądu rozpoznającego wniosek o wyłączenie sędziego znajdowała się sędzia, co do której zachodziły przesłanki wyłączenia gdyż rozpoznawała wcześniej sprawę pozwanej, prowadzoną pod sygn. akt I C 844/02, która zakończyła się dla niej niekorzystnym rozstrzygnięciem.

Sąd Okręgowy, zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak zasadnie wskazał Sąd I instancji art. 49 k.p.c. przewiduje możliwość wyłączenia sędziego, między innymi na wniosek strony, jedynie w przypadku gdy istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności. Zauważenia wymaga, iż w uzasadnieniu zażalenia skarżący zmienili dotychczasowe stanowisko uzasadniające wniosek o wyłączenie sędziego podnosząc, iż pozwana została błędnie pouczona przez sędziego w toku rozprawy w dniu 24 maja 2013 r. o przysługujących jej środkach zaskarżenia, gdy tymczasem dotychczas twierdzili, iż przesłanką wyłączenia sędziego było m.in. nie wydanie postanowienia na rozprawie w dniu 24 maja 2013 r.

Analizując zatem treść tego zarzutu wskazać należy, iż stanowi on jedynie polemikę z prawidłowym rozstrzygnięciem Sądu Rejonowego a stanowisko strony pozwanej wynika jedynie z chęci zmiany niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, nie mając oparcia w okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. Podkreślenia nadto wymaga, iż zarzuty naruszenia prawa procesowego nie stanowią przesłanki przewidzianej w art. 49 k.p.c. mogącej być podstawą wyłączenia sędziego. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 52 § 2 k.p.c. podkreślenia wymaga, iż wbrew stanowisku skarżących orzekanie sędziego w innej sprawie, w której stroną była pozwana nie stanowi przesłanki wyłączenia tego sędziego od rozpoznania innych spraw tej strony.

Nie ma również żadnego znaczenia wynik uprzednio zakończonych spraw. Wskazać przy tym trzeba z całą stanowczością, że uwadze pełnomocnika skarżących umknęło, iż z brzmienia art. 49 k.p.c., określającego przesłanki do wyłączenia sędziego, nie wynika, aby wyłączenie takie dotyczyło globalnego wyłączenia od wszystkich prowadzonych spraw danego podmiotu. Mając na uwadze powyższe argumenty Sąd Okręgowy podzielił stanowisko Sądu I instancji, iż przytoczone okoliczności nie stanowią przesłanek do wyłączenia sędziego.

Stąd na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.