Appeal dismissed because the COVID-19 quarantine allowance statute did not apply retroactively to the pre-18 April 2020 period.

Sygn. akt III U 593/20

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 września 2020r. Sąd Okręgowy w Suwałkach III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Piotr Witkowski Protokolant: st. sekr. sądowy Marta Majewska-Wronowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2020r. w Suwałkach sprawy J. Ż. przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o prawo do przyznania zasiłku z tytułu objęcia kwarantanną w związku z odwołaniem J. Ż. od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 3 lipca 2020 r. znak (...) oddala odwołanie. Sygn. akt III U 593/20

UZASADNIENIE

Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego decyzją z dnia 3.07.2020r. odmówił J. Ż. prawa do przyznania zasiłku z tytułu objęcia kwarantanną, nadzorem epidemiologicznym lub hospitalizacją w związku z COVID-19 za okres od dnia 3.04.2020r. do dnia 17.04.2020r. na podstawie przepisów ustawy z dnia 14.05.2020r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020r., poz. 875). Wskazał mianowicie, że zgodnie z art. 59 powołanej ustawy, zasiłek z tytułu kwarantanny przysługuje za okres przypadający nie wcześniej niż od dnia 18.04.2020r.

Ponieważ J. Ż. został objęty kwarantanną w okresie od 3.04.2020r. do 17.04.2020r., zasiłek jednorazowy z tytułu objęcia kwarantanną mu nie przysługuje. W odwołaniu od tej decyzji J. Ż. zarzucił jej niewłaściwe uznanie, że nie przysługuje mu zasiłek z tytułu kwarantanny za okres od dnia 3.04.2020r. do dnia 17.04.2020r. poprzez brak zastosowania art. 31zy3 ustawy z dnia 2.03.2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.

U. z 2020r. poz. 374, 567, 568, 695) w sytuacji, gdy spełnia przesłanki przyznania tego zasiłku, bowiem na kwarantannę został skierowany przez sanepid z mocy prawa. Zarzucił w związku z tym wydanej decyzji naruszenie art. 32 ust. 1 w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez nierówne jego potraktowanie wobec prawa przez władze publiczne. W oparciu o te zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji w całości poprzez uznanie, że przysługuje mu zasiłek z tytułu kwarantanny za okres od dnia 3.04.2020r. do dnia 17.04.2020r. i wydanie właściwego orzeczenia z nakazem wypłacenia odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia od dnia wydania decyzji.

W uzasadnieniu swego stanowiska bliżej wskazał, że zgodnie z obowiązującym przepisem art. 31zy3 ustawy z dnia 2.03.2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020r. poz. 374) – rolnikowi i domownikowi, o których mowa w ustawie z dnia 20.12.1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2020r., poz. 174), w sytuacji objęcia obowiązkową kwarantanną, nadzorem epidemiologicznym lub hospitalizacją w związku z COVID-19, przysługuje zasiłek w wysokości 50% minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w ustawie z dnia 10.10.2002r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.

U. z 2018r., poz. 2177 oraz z 2019r., poz. 1564). Z dniem bowiem 16.05.2020r. weszła w życie ustawa z dnia 14.05.2020r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych związanych z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020r., poz. 875), która poprzez art. 46 pkt. 45 wprowadziła nowe brzmienie art. 31zy3 ustawy z dnia 2.02.2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020r. poz. 374 ze zm.), poprzez umożliwienie Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego przyznania rolnikowi i domownikowi, o których mowa w ustawie z dnia 20.12.1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.

U. z 2020r., poz. 174) w sytuacji objęcia obowiązkową kwarantanną, nadzorem epidemiologicznym lub hospitalizacją w związku z COVID-19, prawa do zasiłku w wysokości 50% minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w ustawie z dnia 10.10.2002r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2018r., poz. 2177 oraz z 2019r., poz. 1564) za okres objęcia obowiązkową kwarantanną, nadzorem epidemiologicznym lub hospitalizacją w związku z COVID-19 przypadający nie wcześniej niż przed dniem 18.04.2020r. Wobec tego KRUS winien wypłacić świadczenie, skoro od 16.03.2020r. został w Polsce ogłoszony stan pandemii, a przebywając na kwarantannie nie był w stanie wyjechać na pole i uprawiać ziemi.

Musiał najmować ludzi, by wykonali niezbędne prace na polu. W odpowiedzi na odwołanie Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację z zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że na podstawie przepisów ustawy z dnia 14.05.2020r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020r., poz. 875) zasiłek, o którym mowa w art. 31zy3 ustawy zmienianej w art. 46, za okres od dnia 18.04.2020r. do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy wypłaca Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.

Natomiast art. 31zy3 został dodany przez art. 73 pkt. 68 ustawy z dnia 16.04.2020r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020r., poz. 695), która weszła w życie z dniem 18.04.2020r. Odwołujący się przebywał zaś na kwarantannie w okresie od 3.04.2020r. do 17.04.2020r. Brak jest więc podstawy prawnej do wypłacania zasiłku z tytułu objęcia kwarantanną, nadzorem epidemiologicznym lub hospitalizacją w związku z COVID-19 za okres przed obowiązywaniem wskazanej ustawy.

Sąd Okręgowy w Suwałkach ustalił i zważył, co następuje:

Odwołania za uzasadnionego uznać nie można było. Zgodzić się mianowicie należy z organem rentowym, że brak jest podstawy prawnej do wypłacania J. Ż. zasiłku z tytułu objęcia kwarantanną, nadzorem epidemiologicznym lub hospitalizacją w związku z COVID-19 za okres sprzed 18.04.2020r. Porządkując powołane przez organ rentowy (jak i samego odwołującego się) przepisy, to w pierwszym rzędzie wskazać należy, że w pierwotnej wersji ustawy z dnia 2.03.2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.

U. z 2020r. poz. 374) nie było przepisu art. 31 zy3, który przewidywałby rolnikowi i jego domownikowi zasiłek w sytuacji objęcia kwarantanną, nadzorem epidemiologicznym lub hospitalizacją w związku z COVID-19. Artykuł 31zy3 tej ustawy, który przewidywałby rolnikowi i jego domownikowi zasiłek w sytuacji objęcia kwarantanną, nadzorem epidemiologicznym lub hospitalizacją w związku z COVID-19, został wprowadzony ustawą z dnia 16.04.2020r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.

U. z 2020r., poz. 695), która weszła w życie z dniem 18.04.2020r. Dopiero właśnie ustawa z dnia 16.04.2020r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020r., poz. 695) poprzez swój art. 73 pkt. 68 wprowadziła rolnikowi i jego domownikowi zasiłek, w sytuacji objęcia obowiązkową kwarantanną, nadzorem epidemiologicznym lub hospitalizacją w związku z COVI-19. Skoro więc przed 18.04.2020r. nie było podstawy prawnej do przyznania takiego zasiłku, to przyznać go nie można.

Wskazać należy, że ustawa z dnia z dnia 16.04.2020r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 nie wprowadzała mocy wstecznej działania dodanego do ustawy z dnia 2.03.2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych art. 31zy3, jak uczyniła to do art. 31zy6 i art. 15zzzzm tej ustawy (z dnia 2.03.2020r.). O przyznaniu dochodzonego zasiłku nie może zdecydować art. 32 ust. 1 w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Owszem, Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej mówi o równym wszystkich traktowaniu, jednakże poszczególne prawa przyznaje w ustawach ustawodawca i to ustawodawca ustala, jakie i od kiedy komu prawo przysługuje. Sąd takich praw nadać nie może, musi stosować ustanowione przepisy prawa. Dlaczego natomiast ustawodawca przyznał rolnikowi i jego domownikowi zasiłek, o jakim mowa w sprawie, dopiero od 18.04.2020r., jest jego rzeczą. Być może uważał, że rolnicy efektywnie idą do pracy w polu w połowie miesiąca kwietnia. Dodać w spawie należy, że art. 59 ustawy z dnia 14.05.2020r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.

U. z 2020r., poz. 875) porządkował jedynie kwestię tego, kto wypłaca rolnikowi i jego domownikowi należny mu od 18.04.2020r. zasiłek. Mając zatem powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 477 14 § 1 kpc oddalił odwołanie. PW/mmw