Civil court dismisses debt claim against heir due to insufficient evidence and procedural defects.

Sygn. akt: I C 741/19 upr

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 lutego 2020 roku Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Ludmiła Dulka - Twarogowska Protokolant: st. sekr. sąd. Arleta Ratajczak po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2020 roku w Wąbrzeźnie na rozprawie sprawy z powództwa (...) z siedzibą w W. przeciwko S. J. - o zapłatę 1) oddala powództwo w całości;

2) ustala, że koszty procesu ponosi strona powodowa. Sędzia Ludmiła Dulka – Twarogowska ZARZĄDZENIE 1. (...) C; 2. (...) Sędzia Ludmiła Dulka – Twarogowska W., dnia 26 lutego 2020 r. Sygn. akt I C 741/19 upr

UZASADNIENIE

(...) w W. wystąpił z pozwem, w którym domagał się zasądzenia od S. J. kwoty 1.107,16 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 20 grudnia 2018 roku do dnia zapłaty, a także kosztów procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, że pozwanego jako spadkobiercę obciąża zobowiązanie do spłaty pożyczki z 02 listopada 2012 roku, która została zaciągnięta przez jego spadkodawcę (k.2-3v). Pozwany zakwestionował roszczenie powoda powołując się na nieścisłości w dołączonych do pozwu dokumentach oraz brak przedłożenia umowy ubezpieczenia na życie przewidzianej w treści umowy pożyczki (zapis rozprawy z dnia 05 marca 2019 r.

– k. 28, czas zapisu od 00:01:02). Wyrokiem z 05 marca 2019 roku Sąd oddalił powództwo w całości jako przedawnione (k.29). Orzeczenie to zostało następie uchylone, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania na podstawie wyroku Sądu Okręgowego w T. z 23 sierpnia 2019 roku – sygn.. akt (...) (k.51). Sprawa podlegała rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 02 listopada 2012 roku A. P. zawarła z (...) w W. umowę o pożyczkę nr (...) w kwocie 3.421 zł. Zgodnie z treścią umowy A.

P. była zobowiązana do zapłaty 4.732,30 zł, obejmującej oprócz zwrotu kwoty pożyczki, także ubezpieczenie na życie w kwocie 466,50 zł oraz 844,80 zł odsetek umownych, w 48 miesięcznych ratach wynoszących po 98,60 zł do dnia 02 listopada 2016 roku. Z dniem powzięcia przez pożyczkodawcę wiarygodnej informacji o śmierci pożyczkobiorcy, zobowiązanie z tytułu pożyczki miało zostać postawione w stan wymagalności i stanowić zadłużenie przeterminowane (§ 6 pkt 6 umowy pożyczki). Dowody: - umowa o pożyczkę (k.13-14); - wyciąg z ksiąg bankowych (k.15).

W dniu 22 września 2015 roku A. P. zmarła, a spadek po niej na podstawie testamentu notarialnego z 17 marca 2011 roku nabył w całości jej syn S. J.. Dowód: - postanowienie SR w Wąbrzeźnie z 22.12.2015r. w sprawie (...) (k.18).

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo okazał się nieuzasadnione. Powód roszczenie swoje wywodził z zawartej z A. P. umowy o pożyczkę, co do której zobowiązanie do zapłaty przeszło na pozwanego, będącego spadkobiercą pożyczkobiorcy. Powód wskazał, że roszczenie stało się wymagalne z dniem 05 października 2015 roku, a więc należało przyjąć, iż nastąpiło to z dniem uzyskania przez niego informacji o śmierci pożyczkobiorcy, skoro umowa miała obowiązywać do 02 listopada 2016 roku, a nigdy nie doszło do jej wypowiedzenia. Pozwany zakwestionował przedłożoną przez powoda dokumentację mającą dowodzić istnienia zadłużenia dochodzonego pozwem (w zakresie przyczyn niezaspokojenia roszczenia z ubezpieczenia na życie), dlatego zgodnie z art. 6 k.c. to na stronie powodowej spoczywał ciężar wykazania przedmiotowej wierzytelności.

Przedłożony przez powoda wyciąg z ksiąg bankowych miał w niniejszej sprawie charakter dokumentu prywatnego, czyli nie korzystał z domniemania prawdziwości i nie stanowił dowodu istnienia wierzytelności objętej pozwem. Zgodnie z art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. prawo bankowe (Dz.U.2017.1876 z późn.zm.) księgi rachunkowe banków i sporządzone na ich podstawie wyciągi oraz inne oświadczenia podpisane przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych banków i opatrzone pieczęcią banku, jak również sporządzone w ten sposób pokwitowania odbioru należności mają moc prawną dokumentów urzędowych w odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z czynności bankowych oraz ustanowionych na rzecz banku zabezpieczeń i mogą stanowić podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych.

Jednakże moc prawna dokumentów urzędowych, o której mowa w ust. 1, nie obowiązuje w odniesieniu do dokumentów wymienionych w tym przepisie w postępowaniu cywilnym (art. 95 ust. 1a wskazanej ustawy). Powód wprawdzie dołączył do pozwu dokument źródłowy w postaci umowy o pożyczkę nr (...) z 02 listopada 2012 roku, wskazujący, iż jednym z jej parametrów było ubezpieczenie na życie z kwotą ubezpieczenia wynoszącą 466,50 zł, lecz pomimo zobowiązania Sądu nie przedłożył zarówno warunków ubezpieczenia na życie, o których mowa w § 13 ust. 3 pkt 2 umowy, jak i dowodu uiszczenia składki na rzecz firmy ubezpieczeniowej.

Ponadto powód nie wyjaśnił przyczyn braku zaspokojenia roszczenia z ubezpieczenia na życie, którym objęta była przecież zmarła A. P., ani nie wskazał, co dokładnie składa się na kwotę dochodzoną pozwem – w jakiej części jest to kapitał, odsetki umowne, składka ubezpieczeniowa, odsetki karne, a także w jakiej wysokości i od jakich kwot oraz dat zostały one naliczone. Dodatkowo w toku procesu strona powodowa powoływała się na zupełnie inną umowę, niż określoną w pozwie - mianowicie umowę o kredyt na zakup towarów i usług nr (...), z kwotą kredytu wynoszącą 1.546 zł i zobowiązaniem do spłaty w 36 ratach (k.74-76), do której przedstawiła dokumentację (k.77-102).

Powód nie tylko nie wyjaśnił istniejących rozbieżności, lecz je pogłębił, twierdząc, iż jest to ta sama umowa z dnia 22 lipca 2015 roku, tylko inaczej opisana/nazwana (k.113). W tej sytuacji należało przyjąć, iż roszczenie powoda nie zostało wykazane na gruncie dowodowym, skoro jego istnienie i zakres budzi istotne wątpliwości, dlatego w pkt 1 wyroku Sąd w całości oddalił powództwo. W pkt 2 wyroku postanowiono, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania, iż koszty procesu ponosi strona powodowa, która w całości przegrała spór sądowy.

Sędzia Ludmiła Dulka–Twarogowska ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) (...) 3. (...). W., dnia 23 marca 2020 roku SSR Ludmiła Dulka-Twarogowska