Social security appeal dismissed because the applicant failed to object to the doctor's ruling before the medical commission.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the applicant's appeal against the ZUS decision denying disability pension rights. The applicant argued for pension eligibility based on medical incapacity dates but failed to file a formal objection to the Social Security Medical Doctor's ruling within the required timeframe. The court ruled that the appeal was inadmissible because the applicant did not exhaust the mandatory two-instance administrative procedure before seeking judicial review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 477 § 9 k.p.c.; Art. 57 ust. 1-2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS: An appeal against a social security benefit decision based on a medical doctor's ruling is inadmissible if the interested party has not previously filed an objection with the medical commission, as the right to judicial review is conditional upon exhausting the administrative two-instance procedure.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 1977/20
UZASADNIENIE
W dniu 24 sierpnia 2020 roku A. Z. odwołała się od decyzji ZUS-u z dnia 28 lipca 2020 roku odmawiającej jej przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy . W uzasadnieniu w zasadzie przytoczyła treść orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS wskazując datę początkową niezdolności do pracy jak i datę końcową/k.3 odwołanie/. Pozwany ZUS II Oddział w Ł. wniósł o odrzucenie odwołania z uwagi na niezłożenie przez odwołującą sprzeciwu do Komisji Lekarskiej ZUS. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczona urodził się (...) / bezsporne/.
W dniu 2 czerwca 2020 roku złożyła wniosek o ustalenie uprawnień do renty z tytułu niezdolności do pracy /k.1 plik I akt ZUS - wniosek/. W dniu 13 lipca 2020 roku Lekarz Orzecznik ZUS uznał, iż ubezpieczona jest częściowo niezdolna do pracy do 31 lipca 2022r. i jako datę powstania tej niezdolności wskazał 1 lipca 2020r.. Jednocześnie orzecznik wskazał, iż wnioskodawczyni była całkowicie niezdolna do pracy od 16 kwietnia 2019r. do 30 czerwca 2020r. Powyższe orzeczenie zawierało pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia /niesporne- k.22 akt ZUS -orzeczenie lekarza orzecznika/.
Od orzeczenia Lekarza Orzecznika nie złożono sprzeciwu / okoliczność bezsporna/. W dniu 28 lipca 2020 roku ZUS II Oddział w Ł. wydał decyzję odmawiającą prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, wskazując iż podstawą wydania decyzji było orzeczenie Lekarza Orzecznika oraz fakt, że wnioskodawczyni w ostatnim dziesięcioleciu przed powstaniem niezdolności do pracy nie udokumentowała wystarczającego stażu pracy / niesporne, k.41 akt ZUS -decyzja/. Od powyższej decyzji w dniu 24 sierpnia 2020 roku zostało złożone odwołanie /k.3 odwołanie/.
Wnioskodawczyni w okresie dziesięciu la t przed powstaniem całkowitej niezdolności do pracy posiada staż pracy w wymiarze 1 rok 2 m-ce i 2 dni okresów składkowych i nieskładkowych w tym 10 miesięcy, 16 dni okresów składkowych i 3m-ce i 16 dni okresów nieskładkowych. W okresie 10-lecia przed powstaniem częściowej niezdolności do pracy wnioskodawczyni udokumentowała 1 rok, 1 miesiąc i 25 dni okresów składkowych i nieskładkowych w tym 1 rok 17 dni okresów składkowych i 1 m-c i 25 dni okresów nieskładkowych. Łącznie okres ubezpieczenia wnioskodawczyni wynosi 15 lat, 6 m-cy i 26 dni okresów składkowych i nieskładkowych w tym 11 lat,8 m-cy i 4 dni okresów składkowych i 6 lat,5 m-cy i 26 dni okresów nieskładkowych ograniczonych do 1/3 okresu składkowego czyli w tym przypadku 3 lata, 10 m-cy i 22 dni okresów nieskładkowych ( niesporne zestawienie okresów ubezpieczenia k.40 akt ZUS).
Zgodnie z art. 477 9 § 3 1 zd. 1 kpc sąd odrzuci odwołanie w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia. Art. 477 9 § 3 1 kpc wprowadzony ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS oraz niektórych innych ustaw /D.U. nr 121, poz.1264/ oznacza, iż możliwość rozpoznania przez Sąd odwołania wniesionego w określonych w nim sprawach uzależniona jest od wyczerpania przez zainteresowanego dwuinstancyjnego trybu orzekania w przedmiocie niezdolności do pracy, jako przesłanki prawa do określonych świadczeń z ubezpieczenia społecznego.
Niedochowanie tego trybu skutkuje odrzuceniem odwołania / por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 6 listopada 2007 r. IIIAUa 328/07 lex nr 399971/. Wnioskodawca może jedynie ewentualnie starać się przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od orzeczenia Lekarza Orzecznika, jednakże w tej kwestii właściwym do rozpoznania takowego wniosku jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł., nie zaś Sąd Okręgowy w Łodzi. Wobec powyższego orzeczono jak w postanowieniu. Dodatkowo należy nadmienić, że wnioskodawczyni nawet gdyby złożyła sprzeciw do Komisji Lekarskiej ZUS Z uwagi na okresy składkowe i nieskładkowe nie spełniła by przesłanek do nabycia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w oparciu o przepis art.57 w związku 58 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.
Jedyną możliwością byłoby ustalenie innego okresu w którym spełniłaby by przesłanki w zakresie stażu pracy co wiąże się z ustaleniem innej daty niezdolności do pracy co pozostaje kwestią czysto medyczną. Zarządzenie: Doręczyć wnioskodawczyni odpis uzasadnienia.