Legislator Case Law & Legislation
III Cz 1778/18 AI generated

Court dismissed appeal against rejection of execution complaint due to missing court fee payment.

Case Number III Cz 1778/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Gliwice dismissed the debtor's appeal against the Regional Court's rejection of an execution complaint. The debtor argued that the court fee was unfair and proportional to the execution work rather than the debt amount, presenting a bank receipt as proof of payment. The court found the fee was not paid for the current case, as the receipt covered a different legal proceeding, rendering the appeal inadmissible under civil procedure law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 25 ust. 1 pkt 1, art. 3 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 767 § 3 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.: A court fee paid for a different legal proceeding does not satisfy the fiscal defect requirement for a new execution complaint, leading to the dismissal of the appeal.

Keywords

AI generated
execution complaint court fee payment fiscal defect civil procedure code inadmissible appeal bank receipt evidence different proceeding

Cited Legislation

AI generated
Art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Stosownie do regulacji art. 25 ust.
Art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
1 pkt 1 w związku z art. 3 ust.
Art. 767 § 3 k.p.c.
Koreluje to z podejmowanymi w niej czynnościami i dlatego należy uznać, iż w materiale sprawy skarżąca w zakreślonym terminie nie usunęła wskazanego powyżej braku fiskalnego, a to - co zgodnie z regulacją art. 767 3 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym orzeczeniu przez co zażalenie jest bezzasadne w rozumieniu art. 385 k.p.c. w związku z art.
Art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.
w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
i art. 13 § 2 k.p.c., co z mocy zawartej w nim regulacji prowadziło do jego oddalenia.
art. 385 k.p.c
Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym orzeczeniu przez co zażalenie jest bezzasadne w rozumieniu art. 385 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
i art. 13 § 2 k.p.c., co z mocy zawartej w nim regulacji prowadziło do jego oddalenia.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Cz 1778/18 POSTANOWIENIE Dnia 1 września 2020 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek Sędziowie: SO Tomasz Pawlik SO Roman Troll po rozpoznaniu w dniu 1 września 2020 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela Banku (...) Spółki Akcyjnej w W. przeciwko dłużnikowi J. H. o egzekucję świadczenia pieniężnego na skutek zażalenia dłużnika od postanowienia Sądu Rejonowego w Jastrzębiu-Zdroju z dnia 6 kwietnia 2018 r., sygn. akt I Co 2013/17 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Roman Troll SSO Leszek Dąbek SSO Tomasz Pawlik Sygn. akt III Cz 1778/18

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Jastrzębiu-Zdroju w postanowieniu z dnia 6 04 2018r. odrzucił skargę dłużnika J. H. na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Jastrzębiu –Zdroju A. H., uznając, że nie uiszczono od niej należnej opłaty. Orzeczenie zaskarżył dłużnik J. H., która wniosła o „ ponowne przeanalizowanie jej uzasadnienia [skargi] oraz o naliczenie kwoty [opłaty egzekucyjnej] , która będzie sprawiedliwa w stosunku do pracy komornika oraz dłużniczki” W uzasadnieniu zażalenia twierdziła, że uiściła opłatę w pełnej wysokości, na dowód czego przedłożyła „ potwierdzenie [uiszczenia opłaty – wydruk z systemu bankowego]”. Podniosła, że zawarła z wierzycielem ugodę w przedmiocie spłaty zadłużenia, natomiast komornik nie brał udziału w dokonywaniu tej czynności. Wskazywała, że „ ma świadomość obowiązku uiszczenia opłaty egzekucyjnej, jednak powinna być ona proporcjonalna nie do kwoty zadłużenia – ugody, a wykonanej faktycznie pracy”.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Stosownie do regulacji art. 25 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 28 07 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (w brzmieniu obowiązującym w chwili wniesienia skargi) od skargi na czynności komornika pobiera się opłatę stałą w wysokości 100zł, która zgodnie z regulacją art. 10 tej ustawy powinna była zostać uiszczona przy wniesieniu skargi do sądu. W sprawie bezsporne jest, iż skarżąca wnosząc skargę nie uiściła należnej opłaty, przez co skarga posiadała braki fiskalne, co obligowało Przewodniczącego Sądu pierwszej instancji do podjęcia czynności w celu jej uiszczenia.

W wykonaniu tego obowiązku w zarządzeniu z dnia 29 12 2017r. polecono wezwać dłużniczkę do sanowania powyższego braku skargi. Skarżąca odebrała przesyłkę zawierającą wezwanie w dniu 25 01 2018r. i od dnia następnego rozpoczął biec zakreślony skarżącej tygodniowy termin do usunięcia braków fiskalnych skargi, który upłynął z dniem 1 02 2018r.. W styczniu 2018 w sprawie zarejestrowanej w Sądzie Rejonowym Jastrzębiu-Zdroju pod sygn. akt I Co 1957/17 wezwano skarżącą do uiszczenia opłaty od skargi pod rygorem jej odrzucenia.

Dłużniczka odebrała wezwanie w tej sprawie dnia 18 01 2018r. i dnia 22 01 2018r. uiściła należną w tej sprawie opłatę. Finalnie skarga została prawomocnie oddalona (notatka urzędowa k. 41 akt). Przedłożone przez skarżącą potwierdzenie uiszczenia opłaty jest zatytułowane jako „ Sąd Rejn. Jastrzębie Zdrój Sygn. akt I Co 1957/17 J. H. ” i dotyczyło ono uiszczonej przez skarżącą opłaty we wskazanej w nim sprawie. Koreluje to z podejmowanymi w niej czynnościami i dlatego należy uznać, iż w materiale sprawy skarżąca w zakreślonym terminie nie usunęła wskazanego powyżej braku fiskalnego, a to - co zgodnie z regulacją art. 767 3 k.p.c. - obligowało Sąd pierwszej instancji do odrzucenia skargi.

Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym orzeczeniu przez co zażalenie jest bezzasadne w rozumieniu art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c., co z mocy zawartej w nim regulacji prowadziło do jego oddalenia. Reasumując zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i dlatego zażalenie dłużnika jako bezzasadne oddalono w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.. SSO Roman Troll SSO Leszek Dąbek SSO Tomasz Pawlik