Court dismissed appeal against enforcement officer's wage garnishment due to unpaid court fees on the objection.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Gliwice rejected the debtor's objection to wage garnishment because the required court fee of 100 PLN was not paid within the statutory deadline. The debtor subsequently appealed this decision to the Regional Court in Gliwice, arguing for the removal of the ruling. The appellate court upheld the lower court's decision, ruling that the failure to pay the mandatory fee rendered the objection formally defective and thus inadmissible under civil procedure law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 767 § 3 k.p.c.; Art. 3 ust. 2 pkt 8 ppkt d ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 130 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: An objection to an enforcement officer's act is inadmissible if the required court fee is not paid within the prescribed period, resulting in the automatic rejection of the objection.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III Cz 207/20 POSTANOWIENIE Dnia 23 kwietnia 2020 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Okręgowego Andrzej Dyrda Sędziowie Sądu Okręgowego Henryk Brzyżkiewicz Artur Żymełka po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2020 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej przeciwko dłużnikowi W. S. o egzekucję świadczenia pieniężnego w przedmiocie skargi dłużnika na zajecie wynagrodzenia za pracę z dnia 10 lipca 2017r. dokonanego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Bielsku – Białej M. R. w sprawie o sygn. akt Kms 161/17 na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 4 kwietnia 2019r., sygn. akt II Co 4236/17 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Artur Żymełka SSO Andrzej Dyrda SSO Henryk Brzyżkiewicz Sygn. akt III Cz 207/20
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Gliwicach postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2019r. odrzucił skargę dłużnika W. S. na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Bielsku Białej M. R. w sprawie Kms 161/17, stwierdzając, że dłużnik nie usunął braków fiskalnych skargi (opłaty od skargi w kwocie 100 zł) w przepisanym terminie oraz nie stwierdzając podstaw do wydania komornikowi zarządzeń w trybie nadzoru judykacyjnego z art.759 § 2 k.p.c. Zażalenie na to postanowienie wniósł dłużnik wnosząc o jego uchylenie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
W niniejszej sprawie Sąd Okręgowy zobowiązany był do zweryfikowania poprawności odrzucenia skargi. Wymogi formalne skargi na czynności określa art. 767 § 3 k.p.c. Skarga na czynność komornika powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego oraz określać zaskarżoną czynność lub czynność, której zaniechano, jak również wniosek o zmianę, uchylenie lub dokonanie czynności wraz z uzasadnieniem. Odwołanie się do wymagań wskazanych dla pisma procesowego wskazuje, iż skarga winna spełniać wymogi określone art. 126 § 1 k.p.c. i następnymi.
Zgodnie natomiast z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2020r., poz. 755) opłacie podlega pismo, jeżeli przepis ustawy przewiduje jej pobranie. Ww. ustawa w art. 3 ust. 2 pkt 8 ppkt d przewiduje opłatę od skargi na czynności komornika. Zgodnie z art. 25 ust. 1 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 1 stycznia 2019r., co wynika z art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2018r. o kosztach komorniczych, Dz.U.z 2018r. poz. 770 ze zmianami) opłatę stałą w kwocie 100 złotych pobiera się od: skargi na czynności komornika.
Dostrzeżone w ten sposób braki formalne winny być uzupełnione w trybie określonym art. 130 k.p.c., co w niniejszym postępowaniu zostało dochowane. Zarządzeniem z dnia 11 października 2019r. dłużnik został wezwany do usunięcia braku fiskalnego skargi w postaci opłaty w wysokości 100 zł w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony 9 stycznia 2019r. Pomimo upływu terminu, opłata nie została uiszczona, zatem zasadnie jego skarga, jako nieopłacona, podlegała odrzuceniu. Reasumując, zażalenie było nieuzasadnione i dlatego Sąd odwoławczy na zasadzie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. w brzmieniu dotychczasowym wymienionego przepisu a to na podstawie art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 4 lipca 2019r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. z 2019r., poz. 1469 ze zm.) i art. 13 § 2 k.p.c. – orzekł jak w sentencji. SSO Artur Żymełka SSO Andrzej Dyrda SSO Henryk Brzyżkiewicz