Legislator Case Law & Legislation
II Cz 54/14 AI generated

Appeal dismissed; applicant's property declaration deemed unreliable due to undisclosed income and accounts.

Case Number II Cz 54/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the applicant's appeal against the district court's refusal to grant exemption from court costs. The lower court found the applicant's financial declaration unreliable because she failed to disclose additional bank accounts and income sources, such as wages exceeding her disability pension. The appellate court upheld this decision, ruling that applicants seeking state aid must first exhaust personal savings and that incomplete disclosure renders the declaration invalid.

Legislator headnote

AI generated

Art. 100 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: An applicant seeking exemption from court costs must provide a truthful and complete financial declaration; failure to disclose additional income sources or accounts renders the declaration unreliable and justifies the denial of the exemption.

Keywords

AI generated
court costs exemption financial declaration reliability undisclosed bank accounts civil procedure appeal state aid eligibility

Cited Legislation

AI generated
Art. 100 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd powołał się na treść art. 100 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i uznał, że instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest w zasadzie pomocą udzielaną przez Skarb Państwa osobom najbiedniejszym.
Art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Skarżąca zarzuciła Sądowi Rejonowemu naruszenie art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Art. 385 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy oddalił zażalenie powódki jako niezasadne (art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
Samo zaś oświadczenie w zażaleniu, że na drugim koncie nie znajdują się żadne środki, jest w ocenie Sądu Okręgowego, niewystarczające. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy oddalił zażalenie powódki jako niezasadne (art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c).
art. 385 k.p.c
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy oddalił zażalenie powódki jako niezasadne (art. 385 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p
Samo zaś oświadczenie w zażaleniu, że na drugim koncie nie znajdują się żadne środki, jest w ocenie Sądu Okręgowego, niewystarczające. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy oddalił zażalenie powódki jako niezasadne (art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 54/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący : SSO Aurelia Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2014 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. K. z udziałem W. K. o zniesienie współwłasności na skutek zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn.. akt II Ns 3136/13 postanawia: oddalić zażalenie. II Cz 54/14

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy oddalił wniosek E. K. o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd powołał się na treść art. 100 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i uznał, że instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest w zasadzie pomocą udzielaną przez Skarb Państwa osobom najbiedniejszym. Przechodząc do rozważań dotyczących wniosku E. K., a zwłaszcza złożonego przez nią oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, Sąd I instancji uznał, iż zawiera ono nierzetelne dane.

Otóż w oświadczeniu wnioskodawczyni podała, że otrzymuje rentę inwalidzką w wysokości 561,51 zł, jest współwłaścicielką lokalu mieszkalnego o powierzchni 52,20 m 2 oraz współwłaścicielką nieruchomości gruntowej o powierzchni 336 m 2 położonej w B.. Sąd Rejonowy dokonał analizy przedłożonych przez wnioskodawczynię dokumentów i uznał, że z wydruków rachunku bankowego wynika, iż wielokrotnie wpływały na jej konto kwoty po 1000 zł i po 150 zł od uczestnika. Nadto z tych wyciągów wynika, iż wnioskodawczyni posiada jeszcze inne konto, z którego przelała kwotę 3000 zł, a wyciągów z tego konta nie przedłożyła.

Nadto Sąd uznał, iż w chwili składania wniosku E. K. posiadała niezbędne środki na uiszczenie opłaty sądowej. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniosła wnioskodawczyni żądając jego zmiany i uwzględnienia jej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca zarzuciła Sądowi Rejonowemu naruszenie art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne. W ocenie Sądu Okręgowego, rację ma Sąd Rejonowy uznając instytucję zwolnienia od kosztów sądowych za wyjątek od reguły samofinansowania postępowania nieprocesowego przez strony. Instytucja ta stanowi w istocie pomoc Państwa dla osób, które z uwagi na ich sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów sądowych bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien więc w każdym przypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia kosztów utrzymania siebie i rodziny.

Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające może zwrócić się o pomoc Państwa. Sąd Okręgowy nie podzielił stanowiska skarżącej, iż Sąd Rejonowy oddalając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie dokonał analizy sytuacji majątkowej E. K.. W pierwszej kolejności należy przyznać rację Sądowi I instancji, iż wnioskodawczyni składając oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym i nie zachowała się w sposób rzetelny. Nie podała bowiem wszystkich swoich źródeł utrzymania. Wpisała bowiem tylko rentę i jej wysokość.

Dopiero na zarządzenie Sędziego przedłożyła wydruki z rachunku bankowego i to tylko jednego, a Sąd Rejonowy słusznie wskazał, iż skarżąca ma co najmniej jeden rachunek więcej. Nadto, co jest istotne, przedłożone wydruki nie wykazują salda konta, a jedynie operacje (wpływy i wypłaty). Ponadto co ustalił Sąd Rejonowy, Sąd Okręgowy zwraca jeszcze uwagę na to, że tytułem wynagrodzenia w miesiącach marcu i kwietniu 2013 r. wpłynęły na konto wnioskodawczyni kwoty 1000 zł i 700 zł z tytułu wynagrodzenia. W świetle powyższego nie przedłożenie do zażalenia wydruków z drugiego konta, czyni oświadczenie majątkowe E. K. jako nierzetelne.

Samo zaś oświadczenie w zażaleniu, że na drugim koncie nie znajdują się żadne środki, jest w ocenie Sądu Okręgowego, niewystarczające. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy oddalił zażalenie powódki jako niezasadne (art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c).