Legislator Case Law & Legislation
V U 145/20 AI generated

Appeal dismissed because applicant remained employed, failing the mandatory termination requirement for bridge pension eligibility.

Case Number V U 145/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the applicant's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to grant a bridge pension. The applicant argued for recognition of specific work periods in special conditions, but the Social Insurance Institution maintained he had not met the statutory requirements. The court ruled that the applicant's continuous employment from May 2011 to the time of the decision violated the mandatory condition of terminating the employment relationship, which is a prerequisite for the pension. Consequently, the court did not examine the disputed work periods separately, as the lack of termination alone precluded the right to the benefit.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych, art. 4 w zw. z art. 7; The right to a bridge pension requires the simultaneous fulfillment of all statutory conditions, including the termination of the employment relationship, and a court decision on the pension right must address the benefit as a whole rather than evaluating individual prerequisites in isolation.

Keywords

AI generated
bridge pension eligibility termination of employment social insurance benefits special working conditions cumulative statutory requirements appeal dismissal continuous employment

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych, art. 4 w zw. z art. 7
W uzasadnieniu organ rentowy podał, że wnioskodawca nie spełnia przesłanek do uzyskania tego świadczenia, wymienionych w art. 4 w zw.
Kodeks postępowania cywilnego, art. 189
Zgodnie z treścią art. 189 kpc, można żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa , gdy ma w tym interes prawny.
Kodeks postępowania cywilnego, art. 477 § 14 ust. 1 i 2
Należy przy tym wskazać, iż zgodnie z treścią art. 477 14 § 2 kpc sąd rozpoznający sprawę z zakresu prawa do świadczeń z ubezpieczenia społecznego, w razie uwzględnienia odwołania, zmienia zaskarżoną decyzję w całości lub części i orzeka co do istoty sprawy – czyli o prawie do świadczenia.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V U 145/20

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 sierpnia 2020 r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: sędzia Regina Stępień Protokolant: star. sekr. sądowy Ewelina Trzeciak po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2020 r. w Legnicy sprawy z wniosku P. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o emeryturę pomostową na skutek odwołania P. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 9 stycznia 2020 r. znak (...) oddala odwołanie Regina Stępień Sygn. akt V U 145/20

UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. decyzją 9 stycznia 2020r. znak (...) odmówił P. M. prawa do emerytury pomostowej. W uzasadnieniu organ rentowy podał, że wnioskodawca nie spełnia przesłanek do uzyskania tego świadczenia, wymienionych w art. 4 w zw. z art. 7 ustawy z dnia 19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowych, ponieważ po dniu 31 grudnia 2008r. albowiem wykazał jedynie 9 lat, 8 miesięcy i 10 dni okresów pracy w szczególnych warunkach wobec wymaganych 15 lat. Wskazał ponadto, iż ubezpieczony nie rozwiązał stosunku pracy.

Zakład wskazał, że nie zaliczył wnioskodawcy do okresów pracy w szczególnych warunkach zatrudnienia od 5 września 1979r. do 15 lipca 1982r. od 18 maja 1984r. do 29 lutego 1996r., od 29 września 19 marca 2004r. i od 22 marca 2004r. do 31 grudnia 2008r. Odwołanie od powyższej decyzji złożył P. M. wnosząc o uznanie kwestionowanych przez organ rentowy okresów pracy w szczególnych warunkach, a w konsekwencji zmianę decyzji poprzez przyznanie mu prawa do emerytury pomostowej. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. rentowy wniósł o jego oddalenia, argumentując jak w skarżonej decyzji.

Sąd ustalił: Wnioskodawca P. M. urodził (...) wiek (...) lat ukończył z dniem (...) Ma 41 lat, 2 miesiące i 29 okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 9 lat, 8 miesięcy 10dni okresów pracy w szczególnych warunkach. Orzeczeniem lekarskim nr 1 (...) z 23 września 2019r. uznano, iż utracił on zdolność do wykonywania dotychczasowej pracy na stanowisku murarza pieców przemysłowych. P. M. jest nadal, od 20 maja 2011r. na podstawie umowy o pracę, zatrudniony w (...) S. A. w P.. (bezsporne) Sąd zważył: Odwołanie jest nieuzasadnione.

Zgodnie z treścią art. 4 w zw. z art. 7 ustawy z dnia ustawy z dnia 19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowych (Dz.U.2018.1270 ze zm.), emerytura pomostowa przysługuje pracownikowi (mężczyźnie) wykonującemu w hutnictwie prace w szczególnych warunkach wymienione w pkt 4-12 załącznika nr 1 do tej ustawy, który spełnia łącznie następujące warunki:

1) urodził się po dniu 31 grudnia 1948 r.; 2)ma okres pracy w szczególnych warunkach w hutnictwie wynoszący co najmniej 15 lat;

3) osiągnął wiek wynoszący co najmniej 55 lat;

4) ma okres składkowy i nieskładkowy, ustalony na zasadach określonych w art. 5-9 i art. 11 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej co najmniej 25 lat; 5)przed dniem 1 stycznia 1999 r. wykonywał prace w szczególnych warunkach lub prace w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy lub art. 32 i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS;

6) po dniu 31 grudnia 2008 r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3;

7) lekarz medycyny pracy wydał orzeczenie o niezdolności do wykonywania prac w szczególnych warunkach wymienionych w pkt 4-12 załącznika nr 1 do ustawy o emeryturach pomostowych;

8) nastąpiło rozwiązanie z nim stosunku pracy. Przepisy te wyraźnie wskazują, iż przesłanki warunkujące nabycie prawa do emerytury pomostowej muszą zostać przez ubezpieczonego spełnione łącznie. W związku z tym brak choćby jednej z nich uniemożliwia przyznanie mu prawa żądanego świadczenia. W rozpoznawanej sprawie P. M., nieprzerwanie od 120 maja 2011r. do chwili obecnej pozostaje w zatrudnieniu. Ten fakt, tj. pozostawanie w zatrudnieniu na dzień złożenia wniosku i orzekania przez sąd powoduje oddalenie jego wniosku o przyznanie prawa do emerytury pomostowej.

Wobec czego sąd nie badał okoliczności związanych z przebiegiem jego zatrudnienia oraz oceną charakteru jego pracy w spornych okresach. Nawet bowiem w przypadku pozytywnej dla wnioskodawcy oceny charakteru tej pracy, nie byłoby możliwe przyznanie mu prawa do emerytury pomostowej. Jednocześnie brak jest podstaw do orzekania wyłącznie w zakresie ustalenia, iż wskazywane przez wnioskodawcę okresy, są okresami pracy w szczególnych warunkach. Zgodnie z treścią art. 189 kpc, można żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa , gdy ma w tym interes prawny.

Jednakże takie powództwo nie może prowadzić do samodzielnego ustalania uprawnień, jeżeli rozstrzyganie o nich jest nierozerwalnie związane z rozstrzyganiem określonych stosunków prawnych. Kwestia posiadania wymaganych okresów pracy w szczególnych warunkach, jako przesłanka warunkująca prawo do określonych świadczeń z ubezpieczenia społecznego zawsze musi być oceniana łącznie. Sąd dokonując oceny zasadności żądania w odwołaniu od decyzji odmawiającej ubezpieczonemu prawa do określonego świadczenia – decyduje o prawie do tego świadczenia, a nie ocenia odrębnie poszczególnych przesłanek warunkujących nabycie do nich prawa.

Taka ewentualna pozytywna ocena, w zakresie uznania danego okresu pracy w szczególnych warunkach, przy jednoczesnym stwierdzeniu nie spełnienia innych przesłanek, co prowadzi do odmowy prawa do emerytury czy emerytury pomostowej – nie byłaby zresztą wiążąca ani dla organu rentowego przy ewentualnym ponownym rozpoznawaniu sprawy o prawo do tych świadczeń ani nawet dla sądu, który rozpoznawałby sprawę w tym zakresie. Każdorazowo bowiem przesłanki warunkujące prawo do świadczeń muszą być oceniane ponownie. Należy przy tym wskazać, iż zgodnie z treścią art. 477 14 § 2 kpc sąd rozpoznający sprawę z zakresu prawa do świadczeń z ubezpieczenia społecznego, w razie uwzględnienia odwołania, zmienia zaskarżoną decyzję w całości lub części i orzeka co do istoty sprawy – czyli o prawie do świadczenia.

Mając na uwadze powyższe, sąd na podstawie art. 477 14 § 1 kodeksu postępowania cywilnego oddalił odwołanie wnioskodawcy. sędzia Regina Stępień