Appeal dismissed; court held security for land registry correction requires only plausible claim, not full legal interest.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the defendants' appeal against a lower court's order to record a warning in the land registry regarding an ongoing dispute. The plaintiff claimed a notarial error regarding land boundaries, while the defendants argued her assertions were baseless. The court ruled that for this specific type of claim, the plaintiff only needed to establish the plausibility of her request, which she did by pointing to the registry's entry of the defendants as sole owners.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o księgach wieczystych i hipotece art. 10 ust. 2; Kodeks postępowania cywilnego art. 730 § 1: For claims to reconcile land registry entries with actual legal status, security is granted upon establishing the plausibility of the claim, without requiring proof of a legal interest in the security itself.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 118/14 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący Ireneusz Płowaś Sędziowie: SO Irena Dobosiewicz/spr/ SO Janusz Kasnowski po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2014 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa B. W. przeciwko pozwanym R. O., J. O., A. B. , Ł. O. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym na skutek zażalenia pozwanych od postanowienia Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 3 grudnia 2013r. sygn. akt IC 3356/13 postanawia: oddalić zażalenie. na oryginale właściwe podpisy II Cz 118/14
UZASADNIENIE
Powódka B. W. w pozwie o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym przeciwko R. O., J. O., Ł. O. i A. O. wniosła o udzielenie zabezpieczenia powództwa poprzez dokonanie wpisu ostrzeżenia o toczącym się postępowaniu. W uzasadnieniu podała, że w 2001 r. jej rodzice jak i pozwani zakupili niezabudowane działki w postaci łąk położonych w P.. W treści aktu notarialnego pozwanych omyłkowo wpisano działki o nr (...). Powódka nie doszła do porozumienia z R. O. co do formalnego ustalenia przebiegu granic. Postanowieniem z dnia 22 października 2013 r.
Sąd Rejonowy w Bydgoszczy oddalił wniosek o zabezpieczenie. Na skutek zażalenia powódki, postanowieniem z dnia 3 grudnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy w trybie art. 395 § 2 k.p.c. uchylił powyższe postanowienie (punkt 1) oraz zabezpieczył roszczenie o uzgodnienie treści księgi wieczystej KW nr (...) i KW nr (...) prowadzonych przez Sąd Rejonowy w Bydgoszczy z rzeczywistym stanem prawnym poprzez nakazanie wpisania w księdze wieczystej KW nr (...) ostrzeżenia o toczącym się przed Sądem Rejonowym w Bydgoszczy postępowaniu w sprawie I C 3356/13 z powództwa B.
W. przeciwko R. O., J. O., Ł. O. i A. O. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym co do działek (...) (punkt 2). Nadto Sąd zwrócił powódce opłatę od zażalenia (punkt 3). Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd przytoczył treść art. 10 ust. 2 ustawy o księgach wieczystych i hipotece oraz art. 730 1 k.p.c., po czym stwierdził, że w świetle Przytocznych przez powódkę okoliczności, a także na podstawie akt księgi wieczystej uznać należało, iż powódka uprawdopodobniła swoje roszczenie. Z akt księgi wieczystej KW nr (...) wynika, że pozwani są wpisani jako wyłączni właściciele nieruchomości.
Następnie Sąd przywołał art. 755 § 1 k.p.c. oraz w oparciu o treść art. 730 1 § 3 k.p.c. uznał, że wpisanie ostrzeżenia o toczącym się procesie zapewni powódce wystarczającą ochronę prawną, zaś pozwanego nie obciąży to ponad potrzebę. Uwzględniając powyższe Sąd postanowił jak w sentencji. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli pozwani zaskarżając je w całości i zarzucając temu rozstrzygnięciu naruszenie art. 730 1 § 1 k.p.c. poprzez przyjęcie, że powódka uprawdopodobniła swoje roszczenie. Z uwagi na powyższe pozwani wnieśli o uchylenie postanowienia i zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.
Zdaniem pozwanych twierdzenia powódki są całkowicie gołosłowne i nie zasługują na udzielenie jej ochrony prawnej poprzez zabezpieczenie roszczenia. Powódka nie zajęła stanowiska w przedmiocie zażalenia pozwanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przystępując do jego rozpoznania w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że Sąd Rejonowy prawidłowo zastosował w niniejszej sprawie art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (tekst jednolity – Dz. U. 2013 r., poz. 707 ze zm.) wskazując, iż do zabezpieczenia roszczenia o uzgodnienie księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym nie jest potrzebne wykazanie, że powód ma interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Z racji szczególnego charakteru powyższego przepisu, druga przesłanka z art. 730 1 § 1 k.p.c. nie musi zaistnieć, by możliwe było zabezpieczenie roszczenia z art. 10 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece.
Wystarczające do tego jest ustalenie, że powyższe żądanie zostało uprawdopodobnione. Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, że roszczenie powódki jawi się jako wiarygodne i tym samym zasługuje na ochronę poprzez udzielenie zabezpieczenia. Zaznaczyć należy, że Sąd Rejonowy analizował księgę wieczystą KW nr (...) i w oparciu o jej treść ustalił, że pozwani są wpisani jako wyłączni właściciele działek o nr (...). Okoliczność ta w świetle twierdzeń powódki zawartych w pozwie, a dotyczących posiadania nieruchomości, została uznana za wystarczającą do przyjęcia, że pierwsza przesłanka z art. 730 1 § 1 k.p.c. zaistniała w sprawie.
Dokonana ocena, wbrew stanowisku pozwanych, zasługuje na akceptację. W tym miejscu zaznaczyć należy, iż skarżący nie kwestionowali w zażaleniu, że są wpisani w przedmiotowej księdze wieczystej jako właściciele powyższych działek. Udzielenie zabezpieczenia nie oznacza, że roszczenie powódki zostanie ostatecznie uwzględnione. Możliwość dojścia, w wyniku pełnego postępowania, do wniosku o niezasadności powództwa, jest oczywistym założeniem tej instytucji. Jednocześnie Sąd Okręgowy aprobuje pogląd Sądu Rejonowego, że przyjęty sposób zabezpieczenia nie obciąża pozwanych ponad konieczną potrzebę w myśl art. 730 1 § 3 k.p.c. Wpisanie ostrzeżenia do księgi wieczystej w żaden sposób nie ogranicza pozwanych, zaś powódce zapewnia potrzebną dla prawidłowego toku postępowania ochronę.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie jako niezasadne. Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność z oryginałem