Legislator Case Law & Legislation
IV U 945/13 AI generated

Social Security Court dismisses appeal against denial of total disability pension due to expert medical opinion.

Case Number IV U 945/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court dismissed the insured's appeal against the Social Insurance Fund's decision denying a total disability pension. The insured argued that his health had not improved despite rehabilitation, while the Fund relied on a medical commission ruling that he was not totally incapacitated. The court upheld the denial because expert medical opinions confirmed the insured could still perform light physical and mental work.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 12 ust. 1, 2 i 3; The court established that a denial of total disability pension is valid when qualified medical experts determine the insured retains the capacity to perform light physical or mental work.

Keywords

AI generated
total disability pension Social Insurance Fund medical expert opinion incapacity assessment appeal dismissal work capacity social security law

Cited Legislation

AI generated
art. 57 and 58 of the Act of 17 December 1998 on pensions and disability benefits from the Social Insurance Fund
art. 12 para. 1, 2 and 3 of the Act of 17 December 1998 on pensions and disability benefits from the Social Insurance Fund
art. 477.14 para. 1 of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 945/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 marca 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2014r. w S. odwołania D. H. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 19 czerwca 2013 r. Nr (...) w sprawie D. H. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy oddala odwołanie. Sygn. akt: IV U 945/13

UZASADNIENIE

Decyzją z 19 czerwca 2013r. znak: (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.57 i 58 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił D. H. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wskazując, iż u wymienionego nie stwierdzono niezdolności do pracy. Odwołanie od w/w decyzji złożył D. H. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Wskazał, że nie zgadza się z decyzją, gdyż stan jego zdrowia od początku choroby nie poprawił się i pomimo kilkukrotnej rehabilitacji nadal utrzymuje się niedowład (odwołanie k.2).

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując iż zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 11 czerwca 2013r., która nie stwierdziła u ubezpieczonego niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3-4). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony D. H. do 31 maja 2013r. uprawniony był do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy (decyzja o ustaleniu prawa do renty z 23 października 2012r. k.38 akt rentowych za wnioskiem z 25 października 2010r.).

W wniosku z 15 kwietnia 2013r. ubezpieczony wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (wniosek k.45a akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 20 maja 2013r. ustalił, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (orzeczenie Lekarza Orzecznika z 20 maja 2013r. k.46 akt rentowych). Na skutek sprzeciwu ubezpieczonego od powyższego orzeczenia Lekarza Orzecznika ubezpieczony skierowany został na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 11 czerwca 2013r. ustaliła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (sprzeciw ubezpieczonego od orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS k.47 i orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z 11 czerwca 2013r. k.50 akt rentowych).

Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 19 czerwca 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (decyzja z 19 czerwca 2013r. k.51 akt rentowych). Biegli z zakresu neurologii, ortopedii i kardiologii w opinii sporządzonej na zlecenie sądu rozpoznali u ubezpieczonego niedowład kończyny górnej prawej w zakresie barku po urazowym uszkodzeniu splotu barkowego w 2007r., stan po złamaniu trzonu kręgu C4 leczony operacyjnie stabilizacją międzytrzonową C3-C5 w 2008r. oraz nadciśnienie tętnicze łagodne i stwierdzili, że stan zaawansowania tych schorzeń nie powoduje u ubezpieczonego niezdolności do pracy.

Biegli wskazali, że ubezpieczony ma 29 lat, posiada wykształcenie średnie z zakresu technik ochrony fizycznej osób i mienia oraz ukończony kurs przedsiębiorczości w ramach renty szkoleniowej. Dotychczas pracował jako kontroler jakości. W 2007r. ubezpieczony uczestniczył w wypadku samochodowym, w którym doznał urazu barku prawego z uszkodzeniem splotu barkowego oraz złamania żeber VI i VII po stronie lewej. W 2008r. w ponownym wypadku samochodowym przebył złamanie trzonu kręgu C4 ze stłuczeniem rdzenia, leczone operacyjnie poprzez przednią spondylodezę międzytrzonową C4-C5, przeszczep z talerza kości biodrowej lewej oraz stabilizację płytką Synthes i wkrętami.

Ubezpieczony zgłasza dolegliwości bólowe kończyny górnej prawej, głównie barku i odcinka szyjnego kręgosłupa, a także ograniczenie ruchomości barku prawego i osłabienie siły ręki prawej. W badaniu przedmiotowym biegli stwierdzili blizny pourazowe w okolicy barku prawego i bliznę pooperacyjną na szyi po stronie lewej, a także objawy uszkodzenia części górnej splotu barkowego prawego w postaci niewielkich zaników mięśni barku i ramienia, niedowładu ksobnego w zakresie barku prawego pod postacią dużego ograniczenia ruchomości czynnej i osłabienia czucia dotyku na ramieniu prawym.

Biegli wskazali, że u ubezpieczonego zachowana jest prawidłowa czynna ruchomość stawu łokciowego i nadgarstkowego oraz prawidłowa sprawność manualna i siła chwytu ręki prawej, a ruchomość kręgosłupa szyjnego jest nieznacznie ograniczona. Brak jest również objawów uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. Mając na uwadze powyższe ustalenia oparte na analizie dokumentacji medycznej ubezpieczonego i badaniu przedmiotowym neurologiczno-ortopedycznym biegli stwierdzili, że obecna niesprawność ubezpieczonego spowodowana schorzeniem układu ruchu nie kwalifikuje do orzeczenia u ubezpieczonego długotrwałej niezdolności do pracy zgodnej z jego wykształceniem i kwalifikacjami.

Ubezpieczony może wykonywać lekkie prace fizyczne, a także prace biurowe i umysłowe. Również aktualny stan kliniczny układu krążenia nie skutkuje niezdolnością ubezpieczonego do pracy zawodowej (opinia biegłych neurologa, ortopedy i kardiologa k.9-10 akt sprawy). Ubezpieczony ma 30 lat. W 2005r. ukończył Technikum Mechaniczne w Ł., a następnie w 2007r. Elitarną Szkołę Służb Ochrony i (...) w S. w zawodzie technika ochrony fizycznej osób i mienia (świadectwo dojrzałości i indeks z Elitarnej Szkoły Służb Ochrony i (...) w S. k.7-15 akt rentowych za wnioskiem z 5 maja 2010r.).

W okresie od 18 maja 2010r. do 18 listopada 2010r. ubezpieczony pobierał rentę szkoleniową (decyzja o przyznaniu renty szkoleniowej z 23 sierpnia 2010r. k.73 powyższych akt rentowych). W okresie pobierania renty szkoleniowej ubezpieczony przeszedł kurs (...) w związku z planowanym rozpoczęciem własnej działalności gospodarczej. W związku z upływem okresu, na który przyznano rentę szkoleniową ubezpieczony wystąpił z ponownym wnioskiem o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy i rentę tę pobierał do 31 maja 2013r. (vide: ustalenia w akapicie pierwszym oraz wniosek o rentę z 25 października 2010r. i pismo Powiatowego Urzędu Pracy w Ł. z 22 października 2010r. k.1 i 9 akt rentowych za wnioskiem z 25 października 2010r.).

Przed wypadkami w 2007 i 2008r. ubezpieczony pracował jako kontroler jakości samochodów i testował ich sprawność podczas jazdy.

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego D. H. podlegało oddaleniu. Zgodnie z art.57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r., Nr 153, poz.1227 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.

W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonego od decyzji organu rentowego odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia czy u ubezpieczonego istnieje częściowa lub całkowita niezdolność do pracy.

Sporządzona na tę okoliczność opinia biegłych neurologa, ortopedy i kardiologa dała podstawy do ustalenia, że u ubezpieczonego nie występuje obecnie niezdolność do pracy. Z opinii biegłych wynika, że ubezpieczony cierpi na schorzenia układu ruchu będące następstwem urazów odniesionych w wypadkach komunikacyjnych oraz na lekkie nadciśnienie tętnicze, ale stan zaawansowania tych schorzeń nie sprowadza u niego niezdolności do pracy. Biegli stwierdzili, że u ubezpieczonego występuje niedowład kończyny górnej prawej w zakresie barku po urazowym uszkodzeniu splotu barkowego i objawia się on niewielkimi zanikami mięśnia barku i ramienia, a także dużym ograniczeniem ruchomości czynnej barku i osłabieniem czucia dotyku na ramieniu prawym, poza tym jednak zachowana jest u niego prawidłowa czynna ruchomość stawu łokciowego i nadgarstkowego oraz prawidłowa sprawność manualna i siła chwytu ręki prawej.

Ponadto w zakresie kręgosłupa szyjnego występuje u ubezpieczonego jedynie nieznaczne ograniczenie ruchomości tego kręgosłupa, a także nie stwierdza się u niego objawów uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. W tych okolicznościach oraz biorąc pod uwagę wykształcenie ubezpieczonego i zdobyte przez niego kwalifikacje istniejąca niesprawność w zakresie układu ruchu nie powoduje u ubezpieczonego niezdolności do pracy. Może on wykonywać lekkie prace fizyczne, a także prace umysłowe i biurowe. Analizując przedmiotową opinię Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona miarodajny i wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez specjalistów z zakresu medycyny właściwych dla oceny stanu zdrowia ubezpieczonego ze względu na występujące u niego schorzenia, a ponadto poprzedzona została analizą dokumentacji medycznej ubezpieczonego i jego badaniem.

Opinia jest spójna i logiczna oraz należycie uzasadniona. Ubezpieczony nie zgodził się z ustaleniami biegłych i przedstawił własną ocenę swojego stanu zdrowia i zdolności do pracy. Nie zgłosił jednak umotywowanych zastrzeżeń do powyższej opinii, która jest obiektywnym dowodem w sprawie. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477.14§1 kpc odwołanie ubezpieczonego oddalił.