Administrative court dismissed fine for energy supply breach due to lack of statutory penalty basis for specific violation period.
Legislator summary
AI generatedThe administrative court fully revoked the Energy Regulatory Office's decision imposing a monetary fine on a company for failing to comply with energy supply restrictions. The company argued that the specific dates of the alleged violation fell under a regulatory framework that did not prescribe a monetary penalty, whereas the original decision relied on a provision covering a different timeframe. The court agreed, ruling that applying a penalty to the cited dates would require an impermissible analogy of law, as the statutory basis for the fine was absent for that specific period.
Legislator headnote
AI generatedArt. 56 ust. 1 pkt 3a ustawy Prawo energetyczne; Art. 11c ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo energetyczne: A monetary penalty cannot be applied to violations occurring under a regulatory basis not explicitly listed in the penalty clause, as applying a sanction to a non-punishable period constitutes an impermissible analogy of law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt XVII AmE 24/18
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 stycznia 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Bogdan Gierzyński Protokolant – sekretarz sądowy Wioleta Donoch po rozpoznaniu 13 stycznia 2020 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z odwołania (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki o wymierzenie kary pieniężnej na skutek odwołania powoda od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z 25 października 2017 r., znak: (...) I. uchyla zaskarżoną decyzję w całości; II. zasądza od Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na rzecz (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. kwotę 820 zł (osiemset dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sędzia SO Bogdan Gierzyński Sygn. akt XVII AmE 24/18
UZASADNIENIE
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki decyzją z dnia 25 października 2017 r., znak: (...), na podstawie art. 56 ust. 2 i art. 56 ust. 1 pkt 3a w związku z art. 11 i art. 11d ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz.U. z 2017 r., poz. 220 ze zm.) w związku z § 5 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 lipca 2007 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu wprowadzania ograniczeń w sprzedaży paliw stałych oraz w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej lub ciepła (Dz.U. z 2007 r., Nr 133, poz. 924) oraz na podstawie art 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257) w związku z art. 30 ust. 1 ustawy - Prawo energetyczne, po przeprowadzeniu wszczętego z urzędu w dniu 24 czerwca 2016 r. na podstawie art. 56 ust. 1 pkt 3a ustawy - Prawo energetyczne, postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. kary pieniężnej za niestosowanie się do ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej wprowadzonych w dniach 10 - 31 sierpnia 2015 r. orzekł, że: 1. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w dniach 10-12 sierpnia 2015 r. w odniesieniu do obiektu zlokalizowanego w T. przy ulicy (...), naruszyła obowiązek stosowania się do ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej wynikający z art. 111 art. l Id ust 3 ustawy - Prawo energetyczne, co podlega karze pieniężnej określonej w art 56 ust l pkt 3a tej ustawy.
2. Za działanie wymienione w punkcie l wymierzani (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością karę pieniężną w kwocie 6908 zł (słownie: sześć tysięcy dziewięćset osiem złotych). Od powyżej decyzji odwołanie złożył (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji odwołujący zarzucił:
1) naruszenia art. 56 ust. 1 pkt 3a p.e. w zw. z art. 11, art. 11c ust. 2 pkt 2 i ust. 3 oraz art. 11d ust. 1 i ust. 3 p.e., a także z art. 30 ust. 1 p.e. w zw. z art. 6, art. 7 i art. 8 k.p.a. oraz art. 42 ust. 1 Konstytucji RP - poprzez nałożenie na Powoda kary pieniężnej za naruszenie obowiązku stosowania się do ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej wprowadzonych przez (...) S.A. w dniach 10-11 sierpnia 2015 r., chociaż niestosowanie się do - wprowadzonych przez operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego - ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części do czasu wejścia przepisów wydanych na podstawie art. 11 ust. 7 p.e. nie jest objęte hipotezą art. 56 ust. 1 pkt 3a p.e., 2) naruszenia art. 56 ust. 1 pkt 3a p.e. w zw. z art. 11, art. 11c ust. 2 pkt 2 i ust. 3 oraz art. 11d ust. 1 i ust. 3 p.e., a także z art. 30 ust. 1 p.e. w zw. z art. 6, art. 7 i art. 8 k.p.a. - poprzez nałożenie na Powoda kary pieniężnej za naruszenie obowiązku stosowania się do ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej wynikającego z art. 11d ust. 3 p.e., chociaż określony w tym przepisie obowiązek nie został, a nawet nie mógł zostać nałożony na Powoda, który wszak nie świadczy usług przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej;
3) naruszenia art. 56 ust. 1 pkt 3a p.e. w zw. z art. 11c ust. 2 pkt 1 i pkt 2 oraz art. 11d ust. 1 i ust. 3 p.e., a także § 3 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 lipca 2007 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu wprowadzania ograniczeń w sprzedaży paliw stałych oraz w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej lub ciepła (Dz.U. Nr 133 poz. 924 - powoływanego dalej jako „rozporządzenie RM z dnia 23 lipca 2007 r.”) - poprzez nałożenie na Powoda kary pieniężnej za naruszenie obowiązku stosowania się do ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej wprowadzonych przez (...) S.A. w dniach 10-11 sierpnia 2015 r., chociaż ograniczenia te zostały wprowadzone przez tego operatora z naruszeniem przepisów prawa, tj. bez wyczerpania - przy dołożeniu należytej staranności - wszelkich dostępnych środków służących zapewnieniu prawidłowego funkcjonowania systemu elektroenergetycznego, 4) naruszenia art. 56 ust. 1 pkt 3a p.e. w zw. z art. 11 ust. 1, ust. 3, ust. 6, ust. 6a, ust. 7, art. 11c ust. 2 pkt 2, art. 11d ust. 3 p.e., a także postanowieniami § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2015 r. w sprawie wprowadzenia ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej (Dz.U. z 2015 r., poz. 1136) oraz § 8 ust. 1 i ust. 2, § 9, § 10, § 11 rozporządzenia RM z dnia 23 lipca 2007 r., a to wszystko w związku z art. 30 ust. 1 p.e. w zw. z art. 6, art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 1 i § 3 k.p.a - poprzez wymierzenie Powodowi kary pieniężnej za naruszenie obowiązku stosowania się do ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej wynikającego z art. 11 i art. 11d ust. 3 p.e., opierając się na danych - z dostarczonego w toku postępowania administracyjnego przez (...) S.A. - pisma z dnia 15 lipca 2014 r. dotyczącego „planu wprowadzania ograniczeń w poborze energii elektrycznej obowiązującego w okresie od 1 września 2014 do 31 sierpnia 2015 dla (...) MAGAZYN WYSOKIEGO SKŁADOWANIA, TYCHY (...)”, chociaż:
• dokument ten nie został przez nikogo podpisany, a zatem nie mógł wywołać żadnych skutków prawnych i pozbawiony jest też jakiejkolwiek mocy dowodowej, • Powód nie został z nim zapoznany przez operatora zgodnie z przepisami prawa, a w aktach sprawy brak jakiegokolwiek dowodu doręczenia tego dokumentu Powodowi, • został on sporządzony niezgodnie z przepisami ww. rozporządzenia, albowiem operator błędnie określił w nim dopuszczalny pobór mocy w poszczególnych stopniach ograniczeń, a to na skutek nieuwzględnienia, że dopuszczalne maksymalne ograniczenie w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej w przypadku Powoda dla powołanej lokalizacji wynosiło 50 kW.
Powołując się na powyższe zarzuty, odwołujący wniósł o:
1) zmianę zaskarżonej decyzji w całości, poprzez umorzenie postępowania w całości lub odstąpienie od wymierzenia kary, ewentualnie:
2) o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a nadto:
3) o zasądzenie od Pozwanego na rzecz Powoda zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, 4) o rozpoznanie sprawy także pod nieobecność Powoda lub jego pełnomocnika. W odpowiedzi na odwołanie pozwany Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wniósł o:
1. oddalenie odwołania;
2. przeprowadzenie dowodu z dokumentów zgromadzonych przez Prezesa URE w toku przedmiotowego postępowania administracyjnego – na okoliczność prawidłowości zaskarżonej decyzji;
3. zasadzenie od powoda na rzecz Prezesa URE kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Na rozprawie w dniu 13 stycznia 2020 r. pełnomocnik powód podtrzymał stanowisko zawarte w odwołaniu. W jego ocenie strona pozwana nie wykazała, aby plan ograniczeń został powodowi doręczony. Takim dowodem w jego ocenie nie może być wydruk obiegu kancelaryjnego, wewnętrzny dokument pozwanego. Pozwany wbrew twierdzeniom nie złożył potwierdzenia nadania przesyłki zawierającej plan. Wskazał ponadto, że art. 56 ust. 1 pkt 3a P.e. nie wskazuje ograniczeń wprowadzanych przez operatora systemu przesyłowego jako podstawę nałożenia kary, są tam tylko ograniczenia nakładane w drodze rozporządzenia.
Z kolei art. 11c ust. 2 pkt 2 stanowi podstawę do wprowadzenia ograniczeń przez operatora systemu przesyłowego. W jego ocenie błędne jest twierdzenie pozwanego, że to powód powinien doprowadzić do tego, żeby plan ograniczeń został mu doręczony. Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił następujący stan faktyczny: (...) S.A. w związku z obniżeniem dostępnych rezerw zdolności wytwórczych poniżej niezbędnych wielkości spowodowanych m. in. wyjątkowo wysokimi temperaturami i niskimi stanami wód w zbiornikach wodnych i rzekach, stwierdziły wystąpienie zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej w rozumieniu postanowień art. 3 pkt 16 d ustawy - Prawo energetyczne wprowadzając, na podstawie art. 11 c ust. 2 pkt 2 tej ustawy, od godz. 10:00 dnia 10 sierpnia 2015 r. ograniczenia w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej. /okoliczność bezsporna/ W dniu 10 sierpnia 2015 r. (...) S.A., działając na podstawie art. 11 c ust. 3 ustawy - Prawo energetyczne, powiadomiły Ministra Gospodarki (obecnie:
Minister Energii) i Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o wystąpieniu zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej, podjętych działaniach i środkach w celu usunięcia tego zagrożenia i zapobieżenia jego negatywnym skutkom oraz zgłosiły Ministrowi Gospodarki konieczność wprowadzenia ograniczeń na podstawie art. 11 ust 7 ustawy - Prawo energetyczne w trybie wydania przez Radę Ministrów rozporządzenia o wprowadzeniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej do dnia 31 sierpnia 2015 r. /okoliczność bezsporna/ Po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku Ministra Gospodarki, Rada Ministrów wydała w dniu 11 sierpnia 2015 r. rozporządzenie w sprawie wprowadzenia ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej. /okoliczność bezsporna/ Rozporządzenie to zostało opublikowane w Dzienniku Ustaw pod poz. 1136 i wprowadziło wskazane wyżej ograniczenia w okresie od dnia 11 sierpnia 2015 r. od godz. 24:00 do dnia 31 sierpnia 2015 r. do godz. 24:00. /okoliczność bezsporna/ Na wezwanie Prezesa URE, (...) S.A., do której sieci jest przyłączony (...) Sp. z o.o. (Odbiorca), przedstawił zbiorcze dane wskazujące na stopień niedostosowania się odbiorców ujętych w „Planie wprowadzania ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej” obowiązującym w dniach od 10 do 31 sierpnia 2015 r. do wprowadzonych ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej.
Na podstawie powyższych danych zostały wygenerowane informacje wskazujące na stopień niedostosowania się Odbiorcy do wprowadzonych w dniach 10-31 sierpnia 2015 r. ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej w odniesieniu do punktu poboru energii elektrycznej zlokalizowanego pod adresem: T., ul. (...). /k. 3-4, k. 71, k. 72 akt adm./ W wyniku analizy ww. dokumentów Prezes URE powziął podejrzenie, że Odbiorca, we wskazanym obiekcie, nie dostosował się do wprowadzonych w dniach 10 - 31 sierpnia 2015 r. ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej, co może skutkować wymierzeniem kary pieniężnej, o której mowa jest w art. 56 ust 1 pkt 3a ustawy - Prawo energetyczne. /k. 1-2, k. 3-4, k. 52-52v, k. 71 akt adm./ Wartość przekroczenia przez Odbiorcę dopuszczalnego poboru mocy [MW w godzinie] w poszczególnych dniach: 1. 10 sierpnia 2015 r.
łącznie 1,6033056 (MW w godzinie); 2. 11 sierpnia 2015 r. łącznie 0,6187105 (MW w godzinie); 3. 12 sierpnia 2015 r. łącznie 0,0808977 (MW w godzinie); Łącznie dla wyżej wymienionego okresu Odbiorca przekroczył 2,3029138 MW w godzinie. W dniu 12 sierpnia 2015 r. Odbiorca przekroczył 0,0808977 MW w godzinie. Plan ograniczeń za okres 1 września 2014 r. do 31 sierpnia 2015 r. nie został doręczony powodowi przez operatora systemu przesyłowego. /okoliczność niezaprzeczona przez pozwanego/ Przychody (przychody netto ze sprzedaży i pozostałe przychody operacyjne) Odbiorcy osiągnięty w roku podatkowym 2016, wyniosły (...) zł. /k. 108 akt adm./ Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o dowody z dokumentów zgromadzonych w postępowaniu administracyjnym, które nie były przez żadną ze stron niniejszego postępowania kwestionowane.
Powód nie kwestionował w odwołaniu faktu naruszenia obowiązku stosowania się do ograniczeń. Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył co następuje. Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 56 ust. 3a ustawy - Prawo energetyczne, karze pieniężnej podlega ten, kto nie stosuje się do ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii, wprowadzonych na podstawie art. 11, art. 11c ust. 3 lub art. 11d ust.
3. Wskazany wyżej przepis daje podstawę do nałożenia kary pieniężnej wyłącznie w przypadku nie stosowania się do ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii, wprowadzonych na podstawie wymienionych enumeratywnie przepisów tj.: art. 11, art. 11c ust. 3 lub art. 11d ust. 3 ustawy - Prawo energetyczne. Bezspornym w sprawie jest, że (...) S.A. stwierdziły wystąpienie zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej w rozumieniu art. 3 pkt 16d ustawy - Prawo energetyczne i wprowadziły, na podstawie art. 11c ust. 2 pkt 2 tej ustawy od godziny 10:00 dnia 10 sierpnia 2015 r. ograniczenia w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej.
Uprawnienia określone w art. 11c ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo energetyczne i art. 11d ust. 3 tej ustawy nie są jednakże, zdaniem Sądu, tym samym uprawnieniem. Przepis art. 11 c ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo energetyczne stanowi, że w przypadku powstania zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej, operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego może wprowadzić ograniczenia w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części do czasu wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie art. 11 ust. 7, lecz nie dłużej niż na okres 72 godzin.
W myśl art. 11d ust. 3 ww. ustawy, w okresie występowania zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej operatorzy systemu elektroenergetycznego mogą wprowadzać ograniczenia w świadczonych usługach przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, w zakresie niezbędnym do usunięcia tego zagrożenia. Treść powyższych przepisów nie pozostawia zatem wątpliwości, że w odniesieniu do ich podstaw prawnych różny pozostaje zakres podmiotowy uprawnionych oraz zakres przedmiotowy uprawnienia. Przepis art. 11 c ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo energetyczne uprawnia wyłącznie operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego do wprowadzenia ograniczenia w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej.
Natomiast przepis art. 11d ust. 3 tej ustawy, daje wszystkim operatorom systemu elektroenergetycznego (a więc również operatorom systemu dystrybucyjnego) uprawnienie do wprowadzania ograniczenia w świadczonych usługach przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, a więc nie w zakresie dostarczania i poboru. W świetle powyższego należało uznać, że naruszenie ograniczenia wprowadzonego art. 11 c ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo energetyczne nie jest równoznaczne z naruszeniem ograniczenia wprowadzonego na podstawie art. 11d ust. 3 tej ustawy.
W ocenie Sądu, brak jest zatem podstaw do nałożenia na powoda kary na podstawie art. 56 ust. 3a ustawy Prawo energetyczne za naruszenia ograniczenia wprowadzone na innej podstawie niż wymienione w niniejszym przepisie. Sąd podziela stanowisko przyjęte przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 2 października 2008 r., III SK 3/08 LEX nr 577776, że skoro kara pieniężna stanowi sankcję, dolegliwość, i to znaczną dla przedsiębiorcy, to odnoszą się do niej pewne najbardziej podstawowe zasady stosowania sankcji. Nie jest w związku z tym dopuszczalne stosowanie wykładni rozszerzającej w zakresie definiowania czynu, za który przewidziana jest sankcja w postaci kary pieniężnej.
W odniesieniu do niedostosowania się przez powoda do ograniczeń w dostarczaniu i poborze mocy w dniu 12 sierpnia 2015 r., stwierdzić należy, że Rada Ministrów rozporządzeniem z dnia 11 sierpnia 2015 r. w sprawie wprowadzenia ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej (Dz.U. 2015 r., poz.1136) wprowadziła od dnia 11 sierpnia 2015 r. od godz. 24:00 do dnia 31 sierpnia 2015 r. do godz. 24:00 na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ograniczenia w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej dla odbiorców energii elektrycznej o mocy umownej powyżej 300 kW.
Podstawą wprowadzonego ograniczenia był przepis art. 11 ustawy Prawo energetyczne, a zatem norma wskazana w dyspozycji art. 56 ust. 3a ustawy Prawo energetyczne. Z kolei w okresie 10-12 sierpnia 2015 r. (okres naruszeń ze strony odwołującego w przedmiotowej sprawie) zostało wprowadzone na podstawie art. 11c ust. 2 pkt 2 P.e. i za nieprzestrzeganie ograniczeń wprowadzonych na tej podstawie nie była przewidziana kara pieniężna, albowiem taka podstawa prawna nie został wymieniona w art. 56 ust. 1 pkt 3a P.e. W ocenie Sądu brak jest zatem podstawy do zastosowania jakiejkolwiek analogii, gdyż mając do czynienia z sankcją o charakterze karnym, zastosowanie wykładni innej aniżeli wykładnia ścisła jest niedopuszczalne.
W związku z czym należy uznać, że intencją ustawodawcy było, żeby był to swoisty „miękki” środek niezagrożony sankcją, tym bardziej że operator sieci miał możliwość wprowadzenia ograniczeń na innej podstawie. W związku z tym, brak jest podstaw do jakiejkolwiek wykładni rozszerzającej. Sąd podziela zarzuty odwołującego, który stwierdził, że „Plan wprowadzania ograniczeń w poborze energii elektrycznej obowiązującego w okresie od 1 września 2014 do 31 sierpnia 2015 dla WO 06- (...) MAGAZYN (...) 13” z dnia 15 lipca 2014 r.
• Jako dokument - nie został przez nikogo podpisany, a zatem nie mógł wywołać żadnych skutków prawnych i pozbawiony jest też jakiejkolwiek mocy dowodowej, • Powód nie został z nim zapoznany przez operatora zgodnie z przepisami prawa, a w aktach sprawy brak jakiegokolwiek dowodu doręczenia tego dokumentu Powodowi, • został on sporządzony niezgodnie z przepisami ww. rozporządzenia, albowiem operator błędnie określił w nim dopuszczalny pobór mocy w poszczególnych stopniach ograniczeń, a to na skutek nieuwzględnienia, że dopuszczalne maksymalne ograniczenie w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej w przypadku Powoda dla powołanej lokalizacji wynosiło 50 kW.
Sąd stwierdza bowiem, że obowiązkiem operatora było doręczenie odbiorcy „Planu ograniczeń…”. Takiego dowodu w sprawie nie przedstawiono, zatem okoliczność ta nie została przez pozwanego udowodniona. Należy tylko na marginesie dodać, że „dotychczasowe zachowanie podmiotu” polegało na niestosowaniu się do ograniczeń w dniach 10-12 sierpnia 2015 r., jakkolwiek było dla powoda wiążące, jednakże niestosowanie się do ograniczeń w tych dniach nie było zagrożone karą, o czym była mowa wyżej. Mając powyższe na uwadze, należało uchylić zaskarżoną decyzję na podstawie art. 479 53 §2 k.p.c. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 98 k.p.c., stąd na rzecz powoda należą się od pozwanego koszty wynagrodzenia pełnomocnika procesowego w wysokości 720 zł na podstawie § 14 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych w brzmieniu obowiązującym po 27 października 2016 r. oraz kwota 100 zł stanowiąca opłatę od wniesionego odwołania w przedmiotowej sprawie.
Sędzia SO Bogdan Gierzyński