Legislator Case Law & Legislation
V Cz 274/20 AI generated

Appeal court quashes lower court's dismissal of co-ownership termination request due to formal defects.

Case Number V Cz 274/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The appeal court overturned the regional court's decision to dismiss the plaintiff's request to terminate co-ownership of a property. The lower court had rejected the claim because the lawyer failed to specify the exact subject of co-ownership and the method of termination, citing procedural defects. The appellate court ruled that the plaintiff had already provided sufficient information in the initial request and supporting documents, making the lower court's dismissal based on these missing details legally unfounded.

Legislator headnote

AI generated

Art. 130 § 2 k.p.c.; Art. 617 k.p.c.; A court cannot dismiss a claim for termination of co-ownership solely for formal deficiencies if the essential elements defining the subject matter and the right to be adjudicated have already been sufficiently established in the initial request and supporting evidence.

Keywords

AI generated
termination of co-ownership procedural defects dismissal of claim formal requirements appeal court review civil procedure code sufficient information

Cited Legislation

AI generated
Art. 130 § 2 k.p.c.
Pomimo terminowego przedłożenia przedmiotowego pisma, Sąd Rejonowy doszedł do przekonania, iż nie wszystkie braki zostały uzupełnione zgodnie z zarządzeniem przewodniczącego wobec czego w trybie art. 130 § 2 k.p.c. dokonał zwrotu wniosku.
Art. 617 k.p.c.
Zauważyć w tym kontekście należało, jak zasadnie wskazał wnioskodawca, iż zgodnie z art. 617 k.p.c., regulującym problematykę postępowania o zniesienie współwłasności, we wniosku takim należy dokładnie określić jedynie rzecz mającą ulec podziałowi oraz przedstawić dowody prawa własności.
Art. 386 § 1 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie przepisów art. 386 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 3 k.p.c.
z art. 397 § 3 k.p.c. w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.
art. 130 § 2 k.p.c
Pomimo terminowego przedłożenia przedmiotowego pisma, Sąd Rejonowy doszedł do przekonania, iż nie wszystkie braki zostały uzupełnione zgodnie z zarządzeniem przewodniczącego wobec czego w trybie art. 130 § 2 k.p.c.
art. 617 k.p.c
Zauważyć w tym kontekście należało, jak zasadnie wskazał wnioskodawca, iż zgodnie z art. 617 k.p.c., regulującym problematykę postępowania o zniesienie współwłasności, we wniosku takim należy dokładnie określić jedynie rzecz mającą ulec podziałowi oraz przedstawić dowody prawa własności.
art. 386 § 1 k.p.c
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie przepisów art. 386 § 1 k.p.c.
art. 397 § 3 k.p.c
art. 13 § 2 k.p.c
Pomimo terminowego przedłożenia przedmiotowego pisma, Sąd Rejonowy doszedł do przekonania, iż nie wszystkie braki zostały uzupełnione zgodnie z zarządzeniem przewodniczącego wobec czego w trybie art. 130 § 2 k.p.c.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V Cz 274/20 POSTANOWIENIE Dnia 23 kwietnia 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, V Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia Zbigniew Podedworny Sędziowie: Maria Dudziuk (del.) Dorota Walczyk po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2020 roku w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. K. z udziałem E. M., M. L., M. P., K. T., H. T., K. L., A. F., S. F., R. W., A. Z. (1). A. Z. (2), R. C. U., M. K. (1), M. K. (2), A. W., D. R., K. Ś., N. R., (...) W., Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ulicy (...) (...), B. C., A. S., (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., P. J. o zniesienie współwłasności nieruchomości na skutek zażalenia wnioskodawcy na pkt 1 i 2 zarządzenia przewodniczącego w Sądzie Rejonowym dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z dnia 22 listopada 2019 r., sygn. akt I Ns 736/19 postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie. (del.) Dorota Walczyk Zbigniew Podedworny Maria Dudziuk ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) Sygn. akt V Cz 274/20

UZASADNIENIE

Zaskarżonym w pkt 1 zrządzeniem przewodniczący w Sądzie Rejonowym dokonał zwrotu wniosku wobec nieprawidłowego uzupełnienia braków formalnych przez pełnomocnika wnioskodawcy. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się jednak wnioskujący, który wywodząc zażalenie wniósł o jego uchylenie i nadanie sprawie dalszego biegu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie co skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonego zarządzenia. W sprawie niniejszej wnioskodawca zarządzeniem z dnia 15 października 2019 r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o zniesienie współwłasności nieruchomości w terminie tygodniowym pod rygorem zwrotu wniosku. Pismem z dnia 12 listopada 2019 r. wnioskodawca odpowiedział na zarządzenie Sądu. Pomimo terminowego przedłożenia przedmiotowego pisma, Sąd Rejonowy doszedł do przekonania, iż nie wszystkie braki zostały uzupełnione zgodnie z zarządzeniem przewodniczącego wobec czego w trybie art. 130 § 2 k.p.c. dokonał zwrotu wniosku.

Powyższe rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego jako wadliwe musiało zostać uchylone. Należy bowiem wskazać, że błędnie Sąd Rejonowy uzależnił procedowanie w niniejszej sprawie od uzupełnienia przez skarżącego braków dostrzeżonych w pkt 1 wniosku, poprzez wskazanie przedmiotu współwłasności i sprecyzowania proponowanego sposobu jej zniesienia. W ocenie Sądu Okręgowego Sąd Rejonowy już na skutek wniesienia przedmiotowego wniosku dysponował niezbędnymi informacjami w celu dalszego prowadzenia niniejszego postępowania. Jak zasadnie podnosi skarżący, już bowiem w treści samego wniosku wskazał, on iż przedmiotem niniejszego postępowania jest zniesienie współwłasności „strychu” w części nieruchomości, która w chwili obecnej została wyodrębniona administracyjnie, a która to znajduje się bezpośrednio ponad lokalem nr (...), na jednej –VII kondygnacji (VI piętrze budynku) przy ul. (...) w W..

Ponadto przedkładając zaświadczenie o samodzielności lokalu z dnia 29 lutego 2008 r., poza potwierdzeniem informacji o wyodrębnieniu części współwłasności trwałymi ścianami określone zostało jej precyzyjne położenie, a także – czego zdaje się nie dostrzegać Sąd Rejonowy, również powierzchnie powstałego wskutek wyodrębnienia części współwłasności lokalu. Wobec powyższych okoliczności należało zatem stwierdzić, iż okoliczności, których nieprecyzyjnie formułując zarządzenie domagał się przewodniczący, nie istniały, a co za tym idzie formułowanie wezwania w tym zakresie uznać należało za zbędne.

Kolejno wskazać również należało, iż nie zachodziły wskazane przez Sąd Rejonowy braki w zakresie sprecyzowania wniosku w pkt 3 i 4 wniosku, z całą zaś pewnością nawet w razie ich faktycznego zaistnienia nie stanowiły one dostatecznej podstawy do skutecznego zwrotu wniosku. Zauważyć w tym kontekście należało, jak zasadnie wskazał wnioskodawca, iż zgodnie z art. 617 k.p.c., regulującym problematykę postępowania o zniesienie współwłasności, we wniosku takim należy dokładnie określić jedynie rzecz mającą ulec podziałowi oraz przedstawić dowody prawa własności.

Braki w tych zatem, nie zaś we wskazanych w pkt 3 i 4 wniosku okolicznościach mogły stanowić o zwrocie wniosku w całości. Podkreślić dodatkowo należy, że Sąd Rejonowy orzekając w zakresie wniosku o zniesienie współwłasności nie jest związany sposobem dokonania takiego zniesienia w sposób wskazany przez uczestników postępowania. Nie wiąże go również procentowy czy arytmetyczny podział udziałów proponowany przez strony, stąd tym bardziej informacje te nie były na obecnym etapie postępowania na tyle niezbędne, aby od ich doręczenia uzależnić dalsze prowadzenie postępowania.

Ponadto nawet gdyby Sąd Rejonowy uznał, że od ich doręczenia zależy możliwość dlaczego prowadzenia postępowania, mógł zobowiązać uczestnika do ich dostarczenia czyniąc to jednak pod rygorem zawieszenia postępowania, nie zaś zwrotu wniosku, którym ww. zostało zainicjowane. Finalnie wreszcie wskazać należy, ze zwrot wniosku nie mógł zostać skutecznie dokonany także z uwagi na fakt, iż wnioskodawca nie przedłożył dostatecznej liczby odpisów wniosku. Sąd Rejonowy zarządzeniem wezwał wszakże wnioskodawcę do przedłożenia 20 odpisów wniosku, wnioskodawca zaś przedłożył ich 21, tj. wypełnił zobowiązanie Sądu.

Nie sposób zatem nawet w sytuacji faktycznego stwierdzenia występowania w sprawie 23 uczestników dokonać zwrotu wniosku skoro zobowiązanie Sądu zostało przez skarżącego wykonane. Wobec zatem stwierdzenia, że w sprawie niniejszej nie występowały tego rodzaju braki, które uniemożliwiałyby nadanie sprawie dalszego biegu, Sąd Okręgowy uznał, ,że koniecznym stało się uchylenie zaskarżonego zarządzenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie przepisów art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia. (del.) Dorota Walczyk Zbigniew Podedworny Maria Dudziuk