Insurance company dismissed for lack of standing; court ruled only the tortfeasor and insurer are liable, not the correspondent.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim against the insurance company, ruling that the defendant lacked standing to be sued. Although the insurer acted as a correspondent in the loss liquidation process, the court determined that only the tortfeasor and the insurer themselves bear liability for the accident. Consequently, the plaintiff's attempt to sue the correspondent was legally untenable under the relevant insurance and civil procedure statutes.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych; art. 123 ust. 1; art. 505 § 4 k.p.c.: The legal correspondent of a foreign insurer does not possess standing to be sued as the obligor; liability rests solely with the tortfeasor and the insurer itself.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygnatura akt II C 609/20
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 lipca 2020 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi- Widzewa w Łodzi II Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący sędzia Krzysztof Turbiński po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2020 roku w Łodzi na posiedzeniu niejawnym sprawy w powództwa T. K. przeciwko Towarzystwu (...) Spółka Akcyjna w W. o zapłatę 1. oddala powództwo;
2. zwraca, tytułem niewykorzystanych zaliczek na wynagrodzenie biegłego, z środków Skarbu Państwa- Sądu Rejonowego dla Łodzi- Widzewa w Łodzi na rzecz powoda oraz pozwanego zaliczki w kwotach po 700 (siedemset). Sygn. akt II C 609/20
UZASADNIENIE
Pozwem z 13 marca 2020 roku skierowanym przeciwko Towarzystwu (...) S.A. z siedzibą w W. T. K. wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda 10 100 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 13 lipca 2017 roku do dnia zapłaty oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych, w tym opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. (pozew k. 5-7) W odpowiedzi na pozew z 8 maja 2020 roku pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. (odpowiedź na pozew k. 38-40) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 6 czerwca 2017 roku w Ł. doszło do zderzenia się samochodu osobowego marki S. (...) o numerze rejestracyjnym (...) kierowanym przez A. K. z samochodem osobowym marki M. (...) o numerze rejestracyjnym (...) kierowanym przez T. K.. Sprawcą zdarzenia był A. K.. (okoliczność bezsporna, wyrok k.
9) W dacie zdarzenia A. K. kierujący pojazdem marki S. (...) o numerze rej. (...), ubezpieczony był w Towarzystwie (...). (pismo k. 44, polisa k.
43) Postępowanie w przedmiocie likwidacji szkody powstałej na skutek ww. zdarzenia prowadzone było przez Towarzystwo (...) S.A. w W.. (pismo k.
34)
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie z uwagi na brak legitymacji biernej. Podstawą prawną rozstrzygnięcia są art. 19, art. 80 ust. 2, art. 81, art. 123 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych oraz art. 505 4 § 1 k.p.c. Bezsporne i ostatecznie niekwestionowane w sprawie było to, że sprawca szkody był ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej w Towarzystwie (...). Jakkolwiek w niniejszej sprawie Sąd błędnie przyjął, że postępowanie toczy się w trybie postępowania uproszczonego, a więc wyłączona jest możliwość zmiany podmiotowej zgodnie z art. 505(4) § 1 k.p.c., to jednak rozstrzygnięcie odpowiada prawu, bowiem pozwany Towarzystwo (...) S.A. nie ma legitymacji biernej w niniejszej sprawie.
Okoliczność, że pozwane towarzystwo ubezpieczeń prowadziło postępowanie likwidacyjne jako korespondent ubezpieczyciela sprawcy nie powoduje, że stał się on podmiotem obowiązanym z tytułu zawartej przez sprawcę szkody umowy OC, a więc nie rodzi legitymacji biernej. Wykładnia celowościowa przepisów stanowiących podstawę rozstrzygnięcia nakazuje przyjąć, że udział reprezentanta jest potrzebny jedynie w postępowaniu likwidacyjnym. Nadto reprezentant do spraw roszczeń powołany został do likwidacji szkód, natomiast brak podstaw do przyjęcia jego umocowania do reprezentowania ubezpieczyciela w postępowaniu sądowym.
Reprezentant do spraw roszczeń to pełnomocnik zakładu ubezpieczeń oferującego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, umocowany do przyjmowania i zaspokajania roszczeń zgłaszanych do jego mocodawcy przez poszkodowanych z państwa, w którym został ustanowiony. Dyrektywa 2005/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 roku zmieniająca dyrektywy Rady 72/166/EWG, 84/5/EWG, 88/357/EWG i 90/232/EWG oraz dyrektywę 2000/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące ubezpieczenia w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych wprowadziła zmianę, stosownie do której zagraniczny ubezpieczyciel może zostać pozwany w Polsce.
Należy więc uznać, że odpowiedzialnym za przedmiotową szkodę jest jego sprawca oraz ubezpieczyciel sprawcy, a na podstawie art. 123 ust. 1 powołanej ustawy także Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Żaden przepis prawa nie przewiduje możliwości kierowania roszczeń w drodze sądowej do korespondenta zagranicznego ubezpieczyciela. Podstawą prawną zwrotu niewykorzystanych zaliczek na wynagrodzenie biegłego jest art. 84 ust. 2 w zw. z art. 80 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.