III Kow 758/18
AI generated
Court dismisses appeal against prison director's refusal to transfer inmate due to lack of space.
Legislator summary
AI generatedThe court upheld the prison director's decision refusing to transfer an inmate to another facility due to lack of space and employment opportunities. The defense argued that personal items remained at the destination facility, but the court found no legal error in the director's assessment. Since the decision was within the director's statutory authority and the transfer was not mandatory under the circumstances, the appeal was rejected.
Legislator headnote
AI generatedArt. 7 § 1 k.k.w.; Art. 100 § 1 k.k.w.: A prison director's decision refusing an inmate transfer based on capacity constraints is valid if legally sound, as such transfers are not mandatory and factual assessments regarding personal circumstances fall within the director's exclusive competence.
Keywords
AI generated
prison transfer refusal
lack of space
executive authority
inmate rights
administrative appeal
Cited Legislation
AI generatedArt. 7 § 1 k.k.w.
Art. 100 § 1 k.k.w.
art. 7 § 1 k.k
art. 100 § 1 k.k
Related Decisions
AI generatedI C 2087/15
Powód J. P. w pozwie z dnia 28 października 2014r., ostatecznie sprecyzowanym w pismach pełnomocnika powoda z dnia 2 maja 2015r., i z dnia 10 września 2015r. domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanego Skarbu Państwa – Zakładu Karnego w I. kwoty 30.000 zł tytułem zadośćuczynienia. Swoje żądanie uzasadniał warunkami panującymi w zakładzie karnym w związku ze skierowaniem powoda do pracy, takimi jak złe warunki świadczonej pracy, problemami z toaletą w radiowęźle, wilgocią i grzybem w administracji, odorem, koniecznością zbierania wody i nieczystości zalewających oddział podczas deszczu, wskazywał na nieprawidłowe, niezgodne z przepisami postępowanie pracowników pozwanego względem powoda, polegające na niewłaściwym odprowadzaniu i doprowadzaniu do miejsca pracy, naruszaniu terminów – godzin, uniemożliwiającym wykonanie zadań i burzącym plan dnia, zmuszaniu do nieopłatnej pracy podczas gdy powód chciał pracować, ale odpłatnie, fałszowaniu i oszukiwaniu w dokumentacji dotyczącej czasu pracy, wpisywaniu innych godzin świadczonej pracy, niż faktyczne, nie spełnianiu obietnic w zakresie profitów za pracę – przepustek, braku osób doprowadzających do toalety.
I C 2/15
Powód P. W. wniósł pozew przeciwko Skarbowi Państwa Zakładowi Karnemu w C. o zasądzenie kwoty 20 000,00 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wydania orzeczenia do dnia zapłaty tytułem zadośćuczynienia oraz o zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż odbywał karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym W.. Następnie w dniu 10 stycznia 2014 roku ze względu na położenie jednostki bliżej miejsca zamieszkania narzeczonej powoda, jej małoletniego dziecka oraz matki narzeczonej oraz w związku z zakwalifikowaniem do podjęcia nauki zawodu został przetransportowany do Zakładu Karnego w C.. W zakładzie tym odbywał widzenia z narzeczoną i jej dzieckiem. Ponieważ narzeczona zamieszkuje w miejscowości K. i dojazd do Czarnego był dla niej utrudniony i kosztowny, zarówno powód jak i jego narzeczona, złożyli wnioski o transportowanie powód do Aresztu Śledczego w K.. Powód wskazywał, że jego wniosek został oddalony bowiem uczęszczał do szkoły w Zakładzie Karnym w Czarnym. W tej sytuacji za namową wychowawcy zrezygnował ze szkoły i złożył kolejny wniosek o przetransportowanie do Aresztu Śledczego w K.. I ten wniosek został rozpoznany odmownie tym razem – jak twierdził powód - z powodu rezygnacji z nauki w szkole. Następnie – zgodnie ze stanowiskiem powoda - został poinformowany przez wychowawcę i psychologa, że zostanie przetransportowany do Zakładu Karnego w W., a psycholog skomentował, że tam będzie go mogła odwiedzać narzeczona. Ponieważ powód ponawiał wniosek o przetransportowanie do K., wychowawca poinformował go, że składanie dalszych wniosków jest niecelowe, albowiem decyzje w przedmiocie jego wniosku podejmuje funkcjonariusz związany z Zakładem Karnym w Czarnym, który kiedyś pełnił funkcję dyrektora tego Zakładu. Powód wywodził, że odmowa przetransportowania do Aresztu Śledczego w K. oraz decyzja o przetransportowaniu go do Zakładu Karnego w W. była przejawem złośliwości funkcjonariuszy Zakładu Karnego w Czarnym, albo zrezygnował ze szkoły, aby uzyskać zgodę na transport do Aresztu Śledczego w K.. Powód argumentował, że odbywanie kary w Zakładzie Karnym w W. uniemożliwia mu kontakt z narzeczoną i jej rodzina, którzy dla niego są osobami najbliższymi. Brak zgody na odbywanie kary w Areszcie Śledczym w K. naraziła go i jego narzeczoną oraz dziecko narzeczonej na stres i negatywnie wpłynie na więzi rodzinne i emocjonalne między nim a narzeczoną i rodziną narzeczonej. W związku z tym wniósł o zadośćuczynienie za cierpienia moralne .
IV Kow 55/17
Decyzją z dnia 3.01.2017 r.
II K 497/24
Court combined multiple prison sentences into one term due to the defendant's persistent recidivism and poor rehabilitation prospects.