Appeal dismissed; court upheld prison director's refusal of unmonitored visit due to lack of legal grounds.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court in Sieradz dismissed the appeal against the prison director's decision to deny an unmonitored visit. The defendant argued his minor son was restless and crying, but the court found no special family circumstances warranting this relief under the Criminal Execution Code. Consequently, the court ruled that the director correctly exercised their authority without needing to assess the specific facts of the request.
Legislator headnote
AI generatedArt. 7 § 1, 5 k.k.w.; Art. 141 § 1 k.k.w.: An appeal against a prison director's decision to deny an unmonitored visit is inadmissible unless the applicant proves the decision violates the law or demonstrates special circumstances justifying the relief, which the director is empowered to evaluate.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III Kow 547/18 POSTANOWIENIE Dnia 07 czerwca 2018 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu III Wydział Penitencjarny i Nadzoru Nad Wykonaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący: SSO Marek Masłowski po rozpoznaniu skargi K. K. syna J. na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia 24.04.2018 r. o odmownym rozpatrzeniu wniosku skazanego o udzielenie zezwolenia na widzenie bez osoby dozorującej, na podstawie art. 7 § 1 i 5 kkw postanawia utrzymać w mocy decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia 24.04.2018 r. o odmownym rozpatrzeniu wniosku skazanego K. K. syna J. o udzielenie zezwolenia na widzenie bez osoby dozorującej,
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 7 § 1 kkw skutecznie wzruszyć taką decyzję jak ta z 24.04.2018 r. można jedynie w przypadku wykazania jej niezgodności z prawem. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia, bo zaskarżoną decyzję wydał organ tj. Dyrektor Zakładu Karnego, który zgodnie z przepisami kodeksu karnego wykonawczego miał do tego prawo. Tutaj Sąd nie bada okoliczności faktycznych dotyczących tego, czy przypadek skazanego jest szczególnie uzasadniony warunkami rodzinnymi lub osobistymi, jak stanowi art. 141 § 1 k.k.w., bowiem te okoliczności podlegały ocenie Dyrektora Zakładu Karnego i jego zdaniem wywołały konieczność odmowy udzielenia nagrody w postaci zezwolenia na widzenie bez osoby dozorującej jako ulgi.
Na marginesie należy wskazać, że argumenty przedstawione we wniosku skazanego „małoletni syn w obecności innych osób jest niespokojny i płacze” nie pozwalają na ocenę, że udzielenie takiej ulgi jest konieczne, gdyż bez względu na obecność osoby dozorującej w pomieszczeniu będą inni skazani. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. Sędzia: Pouczenie Postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu. ZARZĄDZENIE Odpis postanowienia doręczyć: - skazanemu - Dyrektorowi Zakładu Karnego w S. - Prokuratorowi 07.06.2018 roku.
Sędzia: