Legislator Case Law & Legislation
I ACa 632/18 AI generated

Court dismisses appeal for unclear sentence using non-existent term 'in solidum' without legal definition.

Case Number I ACa 632/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the appeal regarding a criminal judgment that utilized the term 'in solidum' in its reasoning. The defendant argued this foreign phrase lacked a clear legal definition in Polish law and created interpretative difficulties. The court ruled that while the concept of joint liability exists, such terms must be described using standard Polish legal language to ensure clarity for all parties and enforcement authorities.

Legislator headnote

AI generated

Art. 419 § 1 k.k.; Sentences must be clear and understandable without unnecessary foreign terms; the term 'in solidum' lacks a specific legal definition in Polish law and must be replaced with descriptive language regarding joint liability.

Keywords

AI generated
criminal sentence clarity foreign legal terms joint liability description interpretative difficulties enforcement obstacles Polish legal language appellate review standard

Cited Legislation

AI generated
Art. 419 § 1 k.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sentencja wyroku powinna być sporządzona w sposób jasny i zrozumiały, tak aby nie nastręczała trudności interpretacyjnych, zarówno dla samych stron, jak i dla innych organów, w tym w szczególności prowadzących ewentualną egzekucję. Co do zasady nie powinno się w niej używać, bez wyraźnej konieczności, zwrotów obcojęzycznych, tym bardziej nie występujących w polskim języku prawnym. W związku z tym należy podkreślić, że zwrot "in solidum" nie występuje w polskim ustawodawstwie i nie ma swojej legalnej definicji. Natomiast w języku prawniczym (orzecznictwie, literaturze) omawiany zwrot potocznie używany jest dla występowania po stronie współodpowiedzialnych za spełnienie zobowiązania tzw. solidarności nieprawidłowej, to jest sytuacji, jak w rozpoznawanej sprawie, w której po stronie wierzyciela (poszkodowanego) istnieje jedna wierzytelność, której może jednak dochodzić od kilku podmiotów, z których każdy odpowiada na podstawie innej podstawy prawnej (innego stosunku zobowiązaniowego).

Istota takiej współodpowiedzialności polega przy tym na tym, że spełnienie świadczenia przez jednego ze zobowiązanych zwalnia drugiego z odpowiedzialności wobec wierzyciela do wysokości zaspokojenia. Taki charakter współodpowiedzialności powinien zostać jednak przedstawiony przez sąd w sentencji orzeczenia w sposób opisowy, przy użyciu obowiązującego języka urzędowego.