Legislator Case Law & Legislation
II AKz 231/08 AI generated

Appeal court revoked temporary detention for transfer under European Arrest Warrant due to lack of legal basis for indefinite extension.

Case Number II AKz 231/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court revoked the lower court's decision to extend temporary detention for a suspect transferred under a European Arrest Warrant. The suspect argued that detention hindered his family contact, work, and access to early release institutions, but the court found these arguments irrelevant to the legal grounds. The court ruled that the detention order lacked a valid legal basis because the Criminal Procedure Code does not explicitly regulate detention terms for European Arrest Warrant transfers, unlike extradition cases, and the two-year suspension period exceeded reasonable limits under the European Convention on Human Rights.

Legislator headnote

AI generated

Art. 437 § 1 k.p.k.; Art. 607 § 3 k.p.k.; Art. 5 § 3 ECHR: Temporary detention for execution of a European Arrest Warrant transfer order is limited to securing the transfer within reasonable time limits and cannot be extended indefinitely without specific justification.

Keywords

AI generated
European Arrest Warrant temporary detention Criminal Procedure Code transfer order execution reasonable time limits human rights protection suspension of sentence

Cited Legislation

AI generated
Art. 437 § 1 k.p.k.
Art. 607 § 3 k.p.k.
Po tym okresie zaś winna nastąpić procedura faktycznego przekazania osoby ściganej właściwemu organowi sądowemu państwa wydania ENA w trybie określonym w art. 607nkpk.
Art. 5 § 3 ECHR
art. 263§3 k.p.k
powołał przepis art. 263§3 k.p.k.
art. 605 k.p.k

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II AKz 231/08 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2008 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący-Sędzia: SA Bożena Brewczyńska Sędziowie: SA Jolanta Śpiechowicz SO (del.) Małgorzata Niementowska (spr.) Protokolant: Bożena Drzymalla przy udziale Prokuratora Prok. Okręg. (del.) Ireneusza Kunerta po rozpoznaniu w sprawie przeciwko D. T. T. podejrzanemu o przestępstwo z §234 ust.1, ust.2 lit.a i ust.3 w odniesieniu do §9 ust.2 Kodeksu karnego Republiki Czeskiej zażalenia wniesionego przez podejrzanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 14 lutego 2008 roku w sprawie o sygnaturze V Kop 30/07 i Oz 344/07 w przedmiocie zastosowania aresztu tymczasowego na podstawie art.437 §1 kpk postanawia zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że uchylić areszt tymczasowy zastosowany wobec D. T. T. postanowieniem Sadu Okręgowego w K. z dnia 14 lutego 2008 roku V Kop 30/07 i Oz 344/07.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 lutego 2008 roku Sąd Okręgowy w Katowicach przekazał podejrzanego D. T. T. organom ścigania Republiki Czeskiej, zastosował wobec niego tymczasowe aresztowanie na okres 3 miesięcy – do dnia 14 maja 2008 roku i jednocześnie odroczył wykonanie orzeczenia o przekazaniu do czasu wykonania wobec podejrzanego kary orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie. Zażalenie na to postanowienie w części dotyczącej zastosowania tymczasowego aresztowania złożył podejrzany. Domagając się uchylenia postanowienia w tej części wskazał, że tymczasowe aresztowanie uniemożliwi mu kontakt z rodziną, podjęcie pracy i nauki oraz korzystanie z instytucji warunkowego przedterminowego zwolnienia.

Sąd Apelacyjny stwierdził co następuje: Zażalenie podejrzanego zasługuje na uwzględnienie, jednak nie na podstawie zarzutów w nim wskazanych. Sąd Okręgowy w Katowicach zastosował wobec podejrzanego tymczasowe aresztowanie dla wykonania postanowienia, którym D. T. T. ścigany na podstawie europejskiego nakazu aresztowania przekazany został z terytorium RP na terytorium Republiki Czeskiej celem przeprowadzenia przeciwko niemu postępowania karnego. Sąd Okręgowy na podstawie art.607 o k.p.k. odroczył jednak wykonanie przekazania ściganego do czasu wykonania w Polsce wobec niego kary 7 lat pozbawienia wolności orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sadu Okręgowego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2000 roku, sygn. akt VIII 93/00.

W podstawie prawnej tego postanowienia Sad Okręgowy oprócz przepisów art. 258§1 i 2 k.p.k. powołał przepis art. 263§3 k.p.k. co pozwala stwierdzić, że zdaniem Sądu Okręgowego wskazane tym przepisie okresy tymczasowego aresztowania stosuje się w postępowaniu o wydanie osoby ściganej europejskim nakazem aresztowania. Zdaniem Sadu Apelacyjnego powoływanie się przez Sąd Okręgowy w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia na przepis art.263§3 k.p.k. jest błędne. Istotą i celem tymczasowego aresztowania, jakie może być zastosowane wobec osoby ściganej europejskim nakazem aresztowania jest zabezpieczenie wykonania postanowienia o przekazaniu takiej osoby na podstawie powyższego nakazu.

Stosowanie izolacyjnego środka zapobiegawczego ma umożliwić skuteczne przekazanie osoby ściganej na terytorium państwa wydania nakazu. Przepisy k.p.k. regulujące wystąpienie państwa członkowskiego Unii Europejskiej o przekazanie osoby ściganej na podstawie ENA nie określają terminów stosowania aresztu tymczasowego dla wykonania postanowienia o przekazaniu w odróżnieniu od przepisów dotyczących ekstradycji, gdzie zagadnienie to jest dość jasno uregulowane w art. 605 k.p.k. W odniesieniu do ENA takiej jasności nie ma. Uznając, że wniosek o zastosowanie aresztu tymczasowego z art. 607k§3 k.p.k połączony z ENA nie jest tożsamy z decyzją o tymczasowym aresztowaniu wydaną przez organ sądowy państwa wydania nakazu, która jest podstawą ENA, trzeba stanąć na stanowisku, że jego byt jest związany wyłącznie z czasem trwania postępowania w przedmiocie przekazania przed sądem państwa wykonania nakazu i uprawomocnienia się orzeczenia o przekazaniu (p. Kodeks postępowania karnego – suplement do tomów I-III komentarz pod red. prof. P. Hofmańskiego wyd. 2 Wyd.

C.H.Beck str. 61). Po tym okresie zaś winna nastąpić procedura faktycznego przekazania osoby ściganej właściwemu organowi sądowemu państwa wydania ENA w trybie określonym w art. 607nkpk. Reasumując należy przyjąć, iż przedłużenie tymczasowego aresztowania wobec osoby ściganej ponad wyżej wskazany okres może nastąpić li tylko dla zabezpieczenia realizacji postanowienia o przekazaniu, gdy można określić termin jego wykonania, który nie może przekraczać rozsądnych granic w rozumieniu art.5 ust. 3 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności.

Podejrzany D. T. T. obecnie odbywa karę siedmiu lat pozbawienia wolności orzeczoną prawomocnym wyrokiem Sadu Okręgowego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2000 roku, sygn. akt VIII 93/00.Koniec kary ustalono na dzień 15 lutego 2010 roku. W niniejszej sprawie, w której odroczono wykonanie postanowienia do 15 lutego 2010 roku, a więc na okres prawie dwóch lat, brak jest – zdaniem sądu odwoławczego- wystarczających podstaw prawnych do utrzymywania aresztu zastosowanego w trybie art. 607k§3 kpk na czas odroczenia. Uznał tym samym Sąd Apelacyjny że zaskarżone postanowienie wymagało zmiany poprzez uchylenie aresztu tymczasowego stosowanego wobec podejrzanego D.

T. T. i tak postanowił w części dyspozytywnej. z. odpis postanowienia doręczyć podejrzanemu oraz obrońcy. Katowice, dn. 26.03.2008 r.