Legislator Case Law & Legislation
III AUz 34/14 AI generated

Appeal dismissed because the request for a reasoned judgment was filed late, violating the one-week deadline under the Code of Civil Procedure.

Case Number III AUz 34/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's request to overturn the first-instance court's refusal to provide a reasoned judgment. The appellant argued that the court failed to accept their oral request for a reasoned judgment made during the session, but the court found the request was not formally lodged. The court ruled that the statutory one-week deadline for submitting such a request had expired, and the appellant's general dissatisfaction with the verdict did not constitute a valid procedural claim.

Legislator headnote

AI generated

Art. 328 § 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. in conjunction with Art. 397 § 2 k.p.c.: A request for a reasoned judgment must be submitted within one week of the judgment's announcement; failure to meet this strict deadline results in the dismissal of the request, and the court's inaction cannot be presumed or excused by the party's general dissatisfaction.

Keywords

AI generated
reasoned judgment request one week deadline Code of Civil Procedure procedural time limit dismissal of appeal oral request invalidity court inaction

Cited Legislation

AI generated
Art. 328 § 1 k.p.c.
Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 328 § 1 kpc, nakazujący odrzucić spóźnione żądanie uzasadnienia wyroku, tj.
Art. 385 k.p.c.
Z podanych przyczyn orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 385 kpc w związku z art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III AUz 34/14 POSTANOWIENIE Dnia 8 kwietnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Alicja Podczaska (spr.) Sędziowie: SSA Urszula Kocyłowska SSA Roman Skrzypek po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o wysokość emerytury na skutek zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 10 lutego 2014 r. sygn. akt III U 831/13 oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu odrzucił spóźniony wniosek M. K. o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 22 stycznia 2014 r. W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawca domagał się jego uchylenia i doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem, podnosząc że Sąd nie przyjął jego ustnego wniosku o uzasadnienie wyroku, złożonego w trakcie posiedzenia.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie rozważył, co następuje:

Zażalenie wnioskodawcy jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego jest trafne i nie narusza prawa. Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 328 § 1 kpc, nakazujący odrzucić spóźnione żądanie uzasadnienia wyroku, tj. zgłoszone po upływie tygodniowego terminu od dnia ogłoszenia sentencji wyroku. Odnosząc powyższe uregulowanie do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 22 stycznia 2014 r. upłynął w dniu 29 stycznia 2014 r.

O terminie i sposobie wniesienia przedmiotowego wniosku, jak również o terminie do złożenia apelacji wnioskodawca został prawidłowo pouczony po ogłoszeniu wyroku w sprawie, na co wskazuje zapis e – protokołu rozprawy z dnia 22 stycznia 2014 r. ( min. 00: 48: 05). Treść powyższego nagrania wskazuje, że w sprawie – wbrew twierdzeniom wnioskodawcy – nie został złożony ustny wniosek o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Wnioskodawca wyrażał swoje niezadowolenie z treści zapadłego wyroku i zapowiadał złożenie apelacji, jednakże nie zgłosił wprost wniosku o uzasadnienie, a dokonania tej czynności nie można domniemywać z ogółu zachowania strony.

W tej sytuacji twierdzenia wnioskodawcy o uniemożliwieniu przez Sąd I instancji dokonania czynności procesowej, jak również bezczynność aż do dnia 31 stycznia 2014 r. nie mogą odnieść zamierzonego skutku, a to uchylenia zaskarżonego postanowienia. Z podanych przyczyn orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc.