Legislator Case Law & Legislation
II S 281/16 AI generated

Court found delay in property boundary case and awarded partial compensation for procedural delay.

Case Number II S 281/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court ruled that the lower court delayed the property boundary dispute without justification, violating the plaintiff's right to a timely trial. While the court acknowledged the lower court's failure to expedite the expert's work and reschedule inspections, it dismissed requests for specific procedural orders as unnecessary. Consequently, the court awarded 3,000 PLN in damages and refunded the filing fee, but rejected the claim for further court orders.

Legislator headnote

AI generated

Art. 12 ust. 2, 3, 4 ustawy z dnia 17 marca 2001 r. – Prawo o postępowaniu cywilnym; Art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 17 marca 2001 r. – Prawo o postępowaniu cywilnym: The court may declare procedural delay and award monetary compensation if the lower court's actions or inactions unjustifiably prolonged the proceedings, but specific procedural orders are only granted if necessary.

Keywords

AI generated
procedural delay property boundary dispute monetary compensation expert witness delay civil procedure law unjustified delay court inefficiency

Cited Legislation

AI generated
Art. 12 ust. 2 of the Civil Procedure Code
względnie wyznaczenie innego biegłego, który wykona takie zarządzenie Sądu, 3) zasądzenia od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Miechowie na rzecz wnioskodawczyni kwoty 14 000 zł tytułem sumy pieniężnej o której mowa w art. 12 ust.
Art. 12 ust. 3 of the Civil Procedure Code
względnie wyznaczenie innego biegłego, który wykona takie zarządzenie Sądu, 3) zasądzenia od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Miechowie na rzecz wnioskodawczyni kwoty 14 000 zł tytułem sumy pieniężnej o której mowa w art. 12 ust.
Art. 12 ust. 4 of the Civil Procedure Code
względnie wyznaczenie innego biegłego, który wykona takie zarządzenie Sądu, 3) zasądzenia od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Miechowie na rzecz wnioskodawczyni kwoty 14 000 zł tytułem sumy pieniężnej o której mowa w art. 12 ust.
Art. 17 ust. 3 of the Civil Procedure Code
Wobec uwzględnienia skargi zwrotowi na rzecz skarżącego, w trybie art. 17 ust.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: II S 281/16 POSTANOWIENIE Dnia 16 listopada 2016 roku Sąd Okręgowy w Krakowie, II Wydział Cywilny - Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Krystyna Dobrowolska ( sprawozdawca) Sędziowie: SO Barbara Kursa SO Agnieszka Cholewa - Kuchta po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2016 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu toczącym się przed Sądem Rejonowym w Miechowie, sygnatura akt I Ns 9/15 postanawia:

1. stwierdzić, że w postępowaniu toczącym się przed Sądem Rejonowym w Miechowie o sygn. I Ns 9/15 doszło do naruszenia prawa skarżącej A. M. do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki;

2. przyznać skarżącej A. M. od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Miechowie kwotę 3 000 zł (trzech tysięcy złotych);

3. oddalić skargę w pozostałym zakresie;

4. zwrócić skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem opłaty od skargi.

UZASADNIENIE

Skarżąca A. M. w dniu 30 września 2016 roku wniosła skargę o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie o sygn. I Ns 9/15 ( poprzednie sygnatury XV Ns 46/13/S oraz I Ns 445/11), prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Miechowie i domagała się:

1) stwierdzenia przewlekłości postępowania, 2) wydania Sądowi rozpoznającemu zalecenia podjęcia w wyznaczonym terminie czynności mających na celu przymuszenie biegłego W. H. do niezwłocznego zgłoszenia do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego projektu rozgraniczeniowego stanowiącego załącznik do opinii technicznej ww. biegłego z dnia 22 kwietnia 2014 r. względnie wyznaczenie innego biegłego, który wykona takie zarządzenie Sądu, 3) zasądzenia od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Miechowie na rzecz wnioskodawczyni kwoty 14 000 zł tytułem sumy pieniężnej o której mowa w art. 12 ust. 4 ustawy, 4) zwrotu wnioskodawczyni z urzędu uiszczonej od niniejszej skargi opłaty w kwocie 100 zł, 5) zasądzenia od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Miechowie na rzecz wnioskodawczyni zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w sprawie wywołanej niniejszą skargą przez pełnomocnika będącego radcą prawnym według norm prawem przepisanych.

Pismem z dnia 2 listopada 2016 roku Prezes Sądu Rejonowego w Miechowie zgłosił swój udział w postępowaniu i - przedstawiając tok procedowania w sprawie - wniósł o oddalenie skargi. Sąd Okręgowy ustalił co następuje: Sprawa o rozgraniczenie dwóch nieruchomości: działki nr (...) objętej (...) stanowiącej własność wnioskodawczyni A. M. i działki nr (...) objętej (...) stanowiącej własność uczestnika Z. G. po umorzeniu przez Gminę C. wpłynęła do Sadu rejonowego w Miechowie w dniu 29.12.2011 r. i zarządzeniem z tego samego dnia wnioskodawczyni została wezwana do uzupełnienia braku fiskalnego wniosku.

Wezwanie zostało wysłane wnioskodawczyni w dniu 29.02.2012 r. Wnioskodawczyni dokonała uzupełnienia braku fiskalnego w dniu 02.03.2012 r. Po uzupełnieniu braku referent sprawy zarządzeniem wyznaczył termin rozprawy na 26.06.2012 r., wezwał wójta Gminy C. do przekazania decyzji o wszczęciu postepowania rozgraniczeniowego oraz wniosku o jego wszczęcie odnośnie przebiegu granic pomiędzy nieruchomością położoną w obrębie S. oznaczoną w ewidencji gruntów nr (...) będącą własnością A. M. na podstawie umowy darowizny z dnia 28.01.1993 r. z nieruchomością położoną w obrębie S. gm.

C. oznaczoną w ewidencji gruntów nr (...) będące własnością Z. G. na podstawie umowy przekazania z dnia 23.10.1987 r. w terminie tygodniowym. 18.05.2012 r. do Sądu Rejonowego w Miechowie wpłynęły dokumenty, o które zwrócił się Sąd do Wójta Gminy C.. Na rozprawie w dniu 26 czerwca 2012 r. doszło do informacyjnego przesłuchania stron postępowania. Wyznaczono termin oględzin na dzień 17.09.2012 r. Sąd zobowiązał pełnomocnika uczestnika do uiszczenia zaliczki w terminie 7 dni pod rygorem pominięcia dowodu. Pełnomocnik wykonał zobowiązanie Sądu I instancji.

W dniu 11.07.2012 r. do Sądu Rejonowego w Miechowie wpłynęło pismo wnioskodawczyni precyzujące jej stanowisko. Zarządzeniem z dnia 13.08.2012 r. referent zmienił termin oględzin na dzień 08.11.2012 r. Zarządzeniem z dnia 08.11.2012 r. z uwagi na złe warunki atmosferyczne panujące w tym dniu został ustalony kolejny termin oględzin na dzień 11.01.2013 r. Zarządzeniem z dnia 13.01.2013 r. dokonano kolejnej zmiany terminu oględzin nieruchomości na dzień 08.04.2013 r. z uwagi na złe warunki atmosferyczne. Pismem z dnia 21 stycznia 2013 r. wnioskodawczyni zwróciła się o zmianę terminu dokonania oględzin z dnia 8 kwietnia 2013 r. na termin wcześniejszy przypadający na przełomie lutego i marca 2013 r.

Pismem z dnia 1 marca 2013 r. wnioskodawczyni zwróciła się ponownie o zmianę terminu oględzin na termin wcześniejszy. Z uwagi na chorobę sędziego referenta termin oględzin nieruchomości zaplanowany na dzień 08.04.2013 r. został odwołany a kolejny termin oględzin został wyznaczony na dzień 17.05.2013 r. Dowód z oględzin ostatecznie został przeprowadzony 17.05.2013 r. Zarządzeniem z dnia 13.06.2013 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 03.09.2013 r. celem przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków. Na rozprawie w dniu 03.09.2013 r. została przesłuchana większość świadków i celem przesłuchania jeszcze jednego świadka oraz przeprowadzenia dowodu z przesłuchania stron rozprawa została odroczona na dzień 07.11.2013 r.

Na rozprawie w dniu 07.11.2013 r. został przeprowadzony dowód z zeznań świadka Z. Ż.. Nie został przeprowadzony dowód z przesłuchania stron z uwagi na zgłoszenie nowego wniosku dowodowego i dopuszczenie dowodu z zeznań dodatkowego świadka. Celem przeprowadzenia tego dowodu rozprawa została odroczona na dzień 19.12.2013 r. Na rozprawie w dniu 19.12.2013 r. został przeprowadzony dowód z zawnioskowanych świadków oraz dopuszczono dowód z opinii biegłego geodety celem sporządzenia projektu rozgraniczenia nieruchomości i w tym celu rozprawa została odroczona z terminem na piśmie.

Pełnomocnik uczestnika został zobowiązany do uiszczenia zaliczki na poczet kosztów tejże opinii. Zaliczka została uiszczona jeszcze tego samego dnia – 19.12.2013 r. Zarządzeniem z dnia 08.01.2014 r., doręczonym 21.01.2014r. zwrócono się do biegłego sądowego W. H. o sporządzenie opinii w terminie 6 – ciu tygodni. Biegły pismem z dnia 20.03.2014 r. zwrócił się o przedłużenie terminu sporządzenia opinii. Biegły zwrócił się z prośbą o przedłużenie terminu wykonania zleconego opracowania rozgraniczenia do dnia 05.04.2014 r.

Pismem z dnia 05.04.2014 r. biegły sądowy zwrócił się o przesunięcie terminu sporządzenia opinii na dzień 30.04.2014 r. W dniu 23.04.2014 r. do Sądu Rejonowego w Miechowie wpłynęła opinia rozgraniczeniowa biegłego W. H.. Zarządzeniem z dnia 28.04.2014 r. odpisy opinii doręczono pełnomocnikom stron zakreślając 14 dniowy termin składania ewentualnych zarzutów do opinii biegłego. Pismem z dnia 27 maja 2014 r. pełnomocnik wnioskodawczyni złożył pisemne zarzuty co do treści opinii. Zarządzeniem z dnia 25.06.2014 r. polecono biegłemu ustosunkowanie się do treści zarzutów w terminie 3 tygodni.

Pismo zostało doręczone biegłemu 02.07.2014 r. W dniu 29.07.2014 r. biegły złożył pisemną odpowiedź na zarzuty wnioskodawczyni. Postanowieniem z dnia 08.08.2014 r. przyznano biegłemu wynagrodzenie, a następnie zarządzeniem z dnia 24.09.2014 r. stwierdzono prawomocność tego postanowienia i polecono wypłatę wynagrodzenia biegłemu. Zarządzeniem z dnia 14.11.2014 r. polecono doręczenie stronom odpowiedzi biegłego z dnia 29.07.2014 r. na zarzuty. Pismem z dnia 11.12.2014 r. pełnomocnik wnioskodawczyni zwrócił się o wezwanie biegłego na rozprawę celem zadania pytań.

Zarządzeniem z dnia 16.01.2015 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 02.04.2015 r. na którą został wezwany biegły. Zarządzeniem zawiadomiono wnioskodawczynie oraz uczestnika o terminie rozprawy. Wezwano także biegłego do osobistego stawiennictwa. Na rozprawie w dniu 02.04.2015 biegły złożył ustną opinię uzupełniającą. Na rozprawie nie była obecna wnioskodawczyni. Rozprawa została odroczona na dzień 21.05.2015 r. celem przeprowadzenia dowodu z przesłuchania stron. Postanowieniem z dnia 14.05.2015 r. przyznano wynagrodzenie biegłemu za sporządzenie opinii uzupełniającej.

Na rozprawie w dniu 21.05.2015 r. został przeprowadzony dowód z przesłuchania stron. Celem rozpoznania wniosku zawartego w piśmie procesowym pełnomocnika wnioskodawczyni stanowiącego załącznik do rozprawy, Sąd odroczył rozprawę do dnia 04.08.2015 r. Na rozprawie w dniu 04.08.2015 r. doszło do oddalenia wniosku o uzupełnienie opinii biegłego. Rozprawa została zamknięta i doszło do odroczenia publikacji postanowienia na dzień 18.08.2015 r. W dniu 18.08.2015 r. zamknięta rozprawa została otwarta na nowo celem polecenia biegłemu zaklauzulowania projektu rozgraniczenia.

Biegły odebrał wezwanie Sadu w dniu 31.08.2015 r. i pismem, które wpłynęło 19.10.2015 r. zwrócił się do Sądu o wskazanie wersji rozgraniczenia, które ma zostać zaklauzulowane. Zarządzeniem z dnia 18.02.2016 r. wezwano biegłego do zaklazulowania całego projektu rozgraniczenia. Sąd wskazał, iż zaewidecjonowaniu podlega projekt rozgraniczenia sporządzony przez biegłego w wersji wariantowej Postanowieniem z dnia 06.05.2016 r. wobec nie wykonania przez biegłego ww. obowiązku Sąd skazał biegłego na grzywnę. Biegły wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, zwracając się jednocześnie o wskazanie wersji rozgraniczenia, która ma być zaklauzluowana.

W związku z przejściem dotychczasowego referenta w stan spoczynku, zarządzeniem z dnia 11.07.2016 r. zmieniono referenta i wyznaczono termin rozprawy na dzień 27.09.2016 r. Na rozprawie w dniu 27.09.2016 r. pełnomocnicy stron nie złożyli żadnych wniosków dowodowych i wnieśli o zakończenie postepowania, podnosząc, iż sporządzony projekt rozgraniczenia nie podlega zaklauzulowaniu. Rozprawa została zamknięta i odroczono termin publikacji na dzień 03.10.2016 r. W dniu 30.09.2016 r. pełnomocnik wnioskodawczyni wniósł o otwarcie na nowi zamkniętej rozprawy wnosząc o zlecenie dotychczasowemu biegłemu ewentualnie innemu biegłemu zaklazulowania projektu rozgraniczenia.

Na rozprawie w dniu 03.10.2016 r. pełnomocnik wnioskodawczyni wyjaśnił, iż po konsultacji geodezyjnej ustalił, iż projekt rozgraniczenia winien jednak zostać zaklauzulowany. Pełnomocnik poinformował, iż kontaktował się z dotychczasowym biegłym, który poinformował go aby czynności tej dokonał inny biegły. Z tego względu rozprawa została otwarta na nowo i zaklauzlowanie projektu rozgraniczenia zlecono innemu biegłemu sądowemu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2004 roku, Nr 179, poz. 1843 ze zm.) dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd, w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty albo czynności podjętych przez prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze w celu zakończenia postępowania przygotowawczego lub czynności podjętych przez sąd lub komornika sądowego w celu przeprowadzenia i zakończenia sprawy egzekucyjnej albo innej sprawy dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego, uwzględniając charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.

W ugruntowanym orzecznictwie sądów powszechnych, Sądu Najwyższego jak i sądów administracyjnych przyjmuje się, że przewlekłość postępowania to nieuzasadnione żadną z okoliczności wymienionych w art. 2 ust. 2 ustawy z 2004 r. długotrwałe zaniechanie podejmowania czynności przez organ prowadzący postępowanie lub podejmowanie czynności nieefektywnych bądź pozornych. Zachodzi ona gdy postępowanie jest długotrwałe i rozwlekłe, a trwa ponad konieczność podjęcia czynności niezbędnych do zakończenia sprawy, pozostających w związku przyczynowym z działaniem lub zaniechaniem organu.

Innymi słowy to wyrażając, przewlekłość postępowania występuje, gdy zwłoka jest nadmierna (rażąca) i nie znajduje uzasadnienia w obiektywnych okolicznościach sprawy. Aby stwierdzić przewlekłość postępowania konieczne jest ustalenie, że pomiędzy kolejnymi czynnościami występują długie, nieuzasadnione przerwy albo też pewne czynności nie są podejmowane w ogóle. Przewlekłość jest wypadkową czynników obiektywnych oraz czasu niezbędnego do podejmowania działań zgodnych z obowiązującymi przepisami przewidującymi prowadzenie określonych procedur (tak: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2011 roku, III SPP 14/11, Lex nr 10959151).

Mając na względzie wskazaną wyżej sekwencję zdarzeń oraz występujące pomiędzy kolejnymi czynnościami sądu odstępy czasu wskazać należy, że w niniejszej sprawie doszło do nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu sprawy skarżącej A. M.. Sąd Okręgowy dopatrzył się nieprawidłowości po stronie Sadu I instancji w kwestii przeprowadzenia oględzin nieruchomości. Oględziny nieruchomości zostały ostatecznie przeprowadzone 17 maja 2013 r. a wiec po upływie prawie 1 roku od momentu dopuszczenia tego dowodu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2012 r., a po upływie 1,5 roku od momentu wpływu sprawy do Sądu I instancji.

Na wydłużenie czasu potrzebnego do przeprowadzenia dowodu z oględzin nieruchomości niewątpliwie miały wpływ podejmowane przez Sąd czynności dotyczące aż trzykrotnej zmiany terminu dokonania oględzin, co spowodowało znaczące przedłużenie okresu pomiędzy pierwszą a druga rozprawą w sprawie. Sąd I instancji z przyczyn niewyjaśnionych dokonał przesunięcia pierwszego terminu tj. 17 września 2012 r. Można przypuszczać, że gdyby oględziny odbyły się w tym terminie to nie zachodziłaby konieczność dalszych zmian kolejno wyznaczanych terminów z uwagi na złe warunki atmosferyczne w okresie zimowym.

W niniejszej sprawie doszło także do nieuzasadnionej zwłoki w okresie od 18.02.2016 r. do 06.05.2016 r. kiedy to biegły nie ustosunkował się do wezwania Sądu o zaklazulowanie projektu rozgraniczenia. Biegły przez ten czas nie został w żaden sposób przez Sąd zdyscyplinowany. Dopiero 06.05.2016 r. wydano postanowienie o ukaraniu biegłego grzywną. Błędem Sądu było też uleganie sugestiom pełnomocników co do braku potrzeby zaklauzulowania projektu podziału, co również przyczyniło się do przewłoki postępowania. W konsekwencji należało uznać, iż czas rozpoznania niniejszej sprawy należy uznać za zbyt długi, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie sposób kwalifikować je też wielowątkowe czy na domiar skomplikowane.

Z uwagi na powyższe, Sąd Okręgowy orzekł jak w punkcie 1 sentencji na podstawie art. 12 ust. 2 powołanej ustawy, zgodnie z którym uwzględniając skargę, sąd stwierdza, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania. Stosownie do treści art. 12 ust. 4 powołanej ustawy uwzględniając skargę, sąd na żądanie skarżącego przyznaje od Skarbu Państwa sumę pieniężną w wysokości od 2.000 zł do 20.000 zł. Skarżąca domagała się przyznania kwoty 14 000 zł. W ocenie Sądu Okręgowego żądana kwota jest zbyt wysoka w odniesieniu do czasu przewlekłości postępowania.

Sąd uwzględnił żądanie strony w części wobec wagi naruszeń szybkości postępowania, których dopuścił się Sąd Rejonowy. W ocenie Sądu Okręgowego kwota 3 000 zł winna stanowić odpowiednią odpłatę skarżącej za konieczność długotrwałego oczekiwania na zakończenie postępowania w jej sprawie, a jednocześnie odpowiada dolegliwości spowodowanej opieszałością Sądu. Wobec uwzględnienia skargi zwrotowi na rzecz skarżącego, w trybie art. 17 ust. 3 ustawy, podlegała uiszczona tytułem opłaty od skargi kwota 100 zł. Natomiast żądanie wydania zaleceń stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy uznano za niezasadne na obecnym etapie postępowania, skoro czynności procesowe zostały podjęte.

Z tych przyczyn skargę w tej części oddalono.