Plaintiff's claim for land ownership transfer under good faith acquisition was dismissed due to lack of independent possession.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's lawsuit against the municipality for ordering a declaration of will and compensation regarding a disputed plot of land. The plaintiff argued that the municipality failed to sell the land, causing financial loss, and claimed rights based on good faith acquisition under the Civil Code. The court ruled that the plaintiff, as a current tenant, lacked independent possession required for such a claim and failed to prove the land's current value or a contractual basis for transfer.
Legislator headnote
AI generatedArt. 231 § 1 k.c.; Art. 336 k.c.: A claim for land ownership transfer under good faith acquisition requires the claimant to be an independent possessor, excluding tenants or lessees who hold possession dependent on another's right.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt: XII C 162/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 stycznia 2014 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach XII Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Andrzej Kieć Protokolant: protokolant sądowy Łukasz Rusinek po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2014 roku w Gliwicach sprawy z powództwa R. W. przeciwko Gminie Z. o złożenie oświadczenia woli i zapłatę 1. oddala powództwo;
2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt XII C 162/13
UZASADNIENIE
do wyroku z dnia 16 stycznia 2014 roku Powód R. W. wystąpił przeciwko pozwanej Gminie Miejskiej Z. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli zgodnie z treścią zarządzenia nr (...) Prezydenta Miasta Z. z dnia (...)roku, którego treścią jest sprzedaż nieruchomości gruntowej – działki nr (...) o powierzchni 404m2, zapisanej w księdze wieczystej KW (...), położonej w Z. przy ulicy (...), za cenę 58.417,72 zł oraz nieodpłatnego przeniesienia na powoda prawa własności znajdujących się na działce nakładów budowlanych. Ponadto powód wniósł o zasądzenie od pozwanej kwoty 5000CHF tytułem odszkodowania oraz obciążenie pozwanej kosztami postępowania.
W uzasadnieniu swego stanowiska powód podniósł, iż pozwana wycofała się z realizacji zarządzenia nr (...) Prezydenta Miasta Z. z dnia (...) roku, którego treścią była sprzedaż przedmiotowej nieruchomości gruntowej. Nadto na skutek zaniechania przez pozwaną sprzedaż w/w gruntu, powód zmuszony był do dodatkowego zabezpieczenia kredytu hipotecznego, w związku z czym poniósł szkodę w wysokości 5000CHF. Pozwana Gmina Miejska Z. w odpowiedzi na pozew (k.116-118) wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie na swoją rzecz zwrot kosztów procesu.
W uzasadnieniu pozwana podała, że w dniu 15 kwietnia 2003 roku pozwana zawarła umowę dzierżawy ze Z. P., (...) – Doradztwo (...), na okres 10 lat z prawem zabudowy wydzierżawionego terenu. Przedmiotem dzierżawy były działki o łącznej powierzchni 3ha1059m2, położone w Z. przy ul. (...) (obecnie (...)). Na mocy tej umowy dzierżawca zobowiązał się do wzniesienia na przedmiocie dzierżawy osiedla domów jednorodzinnych i wielorodzinnych. Wydzierżawiający zobowiązał się dokonać cesji praw przysługujących dzierżawcy z tej umowy na osoby mające podpisane z dzierżawcą umowy o wybudowanie domu mieszkalnego, a następnie zbyć na rzecz tych osób w trybie bezprzetargowym przedmiot dzierżawy z zachowaniem przepisów o gospodarce nieruchomościami.
Część nieruchomości będących przedmiotem dzierżawy została zbyta w takim trybie. Czynności te zostały jednak zakwestionowane przez Regionalną Izbę Obrachunkową.. Gmina, pozostałe działki zabudowane na koszt inwestorów, zbywała w oparciu o art. 231 par. 2 kc; w takim trybie zostały zbyte wszystkie działki, za wyjątkiem nieruchomości dzierżawionej przez powoda. Powód, wraz z żoną A. W., zwrócili się do Prezydenta Miasta Z. o sprzedaż działki nr (...), na której jest posadowiony zajmowany przez nich dom, w 2004r. Pozwana Gmina wyraziła na to zgodę, jednakże powód zwrócił się o ustanowienia użytkowania wieczystego działki, zamiast sprzedaży jej własności, na co pozwana nie wyraziła zgody.
Sporna działka została następnie przygotowana do sprzedaży zarządzeniem Prezydenta Miasta Z. nr (...) z dnia(...). Komplet dokumentów niezbędnych do podpisania umowy notarialnej został złożony w kancelarii notarialnej w dniu 14 sierpnia 2007 roku. Do podpisania umowy jednak nie doszło, gdyż wykonawca prac Z. P. oświadczył, że do czasu całkowitego uregulowania zobowiązań powoda, nie złoży oświadczenia o nie roszczeniu prawa do nakładów budowlanych. Oświadczenie takie wykonawca nakładów budowlanych złożył dopiero w dniu 12.03.2009r., jednakże nastąpiło to w czasie gdy Regionalna Izba Obrachunkowa zakwestionowała również możliwość zbywania działek w trybie art. 231 par. 2 kc.
W związku z powyższym zbycie przedmiotowej nieruchomości w oparciu o ustalenia i na warunkach określonych zarządzeniem nr (...) z dnia(...) nie ma obecnie uzasadnienia prawnego. Także żądanie odszkodowania jest bezpodstawne. W tym stanie rzeczy powództwo winno zostać oddalone. Pozwana jednocześnie wskazała, iż obecnie A. i R. W. sporną działkę nr (...) dzierżawią na podstawie umowy z dnia 14.05.2013r., zawartej na okres od dnia 1.05.2013r. do dnia 30.04.2016r. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 15 kwietnia 2003 roku pozwana zawarła umowę dzierżawy ze Z.
P., (...) – Doradztwo (...), na okres 10 lat z prawem zabudowy wydzierżawionego terenu. Przedmiotem dzierżawy były działki nr (...) o łącznej powierzchni 3ha1059m2, położone w Z. przy ul. (...) (obecnie(...)). Na mocy tej umowy dzierżawca zobowiązał się do wzniesienia na przedmiocie dzierżawy osiedla domów jednorodzinnych i wielorodzinnych. Wydzierżawiający zobowiązał się dokonać cesji praw przysługujących dzierżawcy z tej umowy na osoby mające podpisane z dzierżawcą umowy o wybudowanie domu mieszkalnego, a następnie zbyć na rzecz tych osób w trybie bezprzetargowym przedmiot dzierżawy z zachowaniem przepisów o gospodarce nieruchomościami.
Część nieruchomości przy ulicy (...) została zbyta w powołanym trybie, jednak Regionalna Izba Obrachunkowa zakwestionowała w protokole pokontrolnym z 2006 roku czynności polegające na cesji praw do nieruchomości, wynikających z zawartej umowy dzierżawy. Z uwagi na ten fakt pozostała część nieruchomości została zbyta w trybie art.231§2kc. W trakcie prowadzonej w 2008 roku kontroli sprzedaży nieruchomości gminnych, Regionalna Izba Obrachunkowa zakwestionowała przeniesienie własności nieruchomości w trybie art.231§2kc. Do tego czasu pozwana zbyła wszystkie nieruchomości przy ulicy (...), za wyjątkiem nieruchomości użytkowanej przez powoda.
Budynek mieszkalny położony w Z. przy ulicy (...) został wzniesiony przez Doradztwo (...) na koszt bezpośredniego inwestora – powoda i jego żony A. W., w oparciu o umowę o wykonanie robót budowlanych z dnia 15.10.2003r. Na mocy umowy nr (...) z dnia 18 stycznia 2005 roku, powoda i jego żona zawarli z pozwaną gmina umowę dzierżawy gruntu stanowiącego działkę nr (...), w miejsce poprzedniego dzierżawcy Z. P.. Powód wraz z żoną, pismem z dnia 26 kwietnia 2004 roku, zwrócił się do Prezydenta Miasta Z. o sprzedaż działki nr (...), na której został wzniesiony budynek mieszkalny.
Nieruchomość przy ulicy (...) została przeznaczona do sprzedaży zarządzeniem Prezydenta Miasta Z. nr (...) z dnia 28 listopada 2005 roku w trybie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami, przy ustaleniu wartości gruntu w wysokości 53.938,70 zł.. W odpowiedzi powód zwrócił się do Prezydenta Miasta Z. o zmianę trybu zbycia ze sprzedaży na oddanie działki z użytkowanie wieczyste, powołując się na zaświadczenie Prezydenta Miasta Z. z dnia 28 maja 2003 roku. Do zbycia nieruchomości nie doszło z uwagi, że obrót nieruchomościami mógł według pozwanej nastąpić wyłącznie w drodze sprzedaży.
Przedmiotowa nieruchomość została następnie przygotowana do sprzedaży zarządzeniem Prezydenta Miasta Z. nr (...) z dnia (...), w trybie art.231§2kc, z rozłożeniem wynagrodzenia na raty. Cena gruntu została ustalona na kwotę 58.417,72 zł (.30). Komplet dokumentów niezbędnych do podpisania umowy notarialnej został złożony w dniu 14 sierpnia 2007 roku. Do podpisania umowy jednak nie doszło, gdyż wykonawca pracy Z. P. oświadczył, że do czasu całkowitego uregulowania zobowiązań powoda, nie złoży oświadczenia o nie roszczeniu prawa do nakładów budowlanych.
Oświadczenie takie wykonawca nakładów budowlanych złożył dopiero w dniu 12.03.2009r., jednakże nastąpiło to w czasie gdy Regionalna Izba Obrachunkowa zakwestionowała również możliwość zbywania działek w trybie art. 231 par. 2 kc. Obecnie A. i R. W. sporną działkę nr (...) dzierżawią na podstawie umowy z dnia 14.05.2013r., zawartej na okres od dnia 1.05.2013r. do dnia 30.04.2016r. okoliczności bezsporne, potwierdzone kserokopiami złożonych przez powoda dokumentów – k.6-51
Sąd zważył co następuje:
Powództwo nie było zasadne. Powód domagał się zobowiązania pozwanej do złożenia oświadczenia woli zgodnie z treścią zarządzenia nr (...) Prezydenta Miasta Z. z dnia (...) roku, którego treścią jest sprzedaż nieruchomości gruntowej – działki nr (...) o powierzchni 404m2, zapisanej w księdze wieczystej KW (...), położonej w Z. przy ulicy (...), za cenę 58.417,72 zł oraz nieodpłatnego przeniesienia na powoda prawa własności znajdujących się na działce nakładów budowlanych Zgodnie z art.231§ kc, samoistny posiadacz gruntu w dobrej wierze, który wzniósł na powierzchni lub pod powierzchnią gruntu budynek lub inne urządzenie o wartości przenoszącej znacznie wartość zajętej na ten cel działki, może żądać, aby właściciel przeniósł na niego własność zajętej działki za odpowiednim wynagrodzeniem.
Do realizacji roszczenia wynikającego z powołanego przepisu konieczne jest zaistnienie wskazanych w nim przesłanek. Wśród nich jest przesłanka określająca, iż roszczenie może przysługiwać posiadaczowi samoistnemu. To posiadanie samoistne jest przeciwstawne posiadaniu zależnemu (art. 336 kc), czyli wykonywanego w ramach innego prawa niż prawo własności np. jako najemca, dzierżawca. Dzierżawca, czyli posiadacz zależny nie jest zatem uprawniony do domagania się przeniesienia własności gruntu w trybie art.231§1kc. Wskazać należy, iż dzierżawcą zabudowanego gruntu jest obecnie powód, dzierżawcą był tez jego poprzednik prawny Z.
P.. W konsekwencji powód nie mógł uzyskać skutecznego roszczenia z art. 231§ kc od swego poprzednika prawnego. Nadmienić należy, iż do żądania realizacji roszczenia z art. 231§ kc konieczne byłoby również udowodnienie aktualnej wartości spornego gruntu; powód tego nie uczynił. Ponadto należy nadmienić , iż współuprawnionym do realizacji ewentualnego roszczenia o wykup gruntu winna być również małżonka powoda A. W. (będąca współinwestorem i współdzierżawcą). Wskazać warto, iż zgodnie z art.231§2kc, właściciel gruntu, na którym wzniesiono budynek lub inne urządzenie o wartości przenoszącej znacznie wartość zajętej na ten cel działki, może żądać, aby ten, kto wzniósł budynek lub inne urządzenie, nabył od niego własność działki za odpowiednim wynagrodzeniem. (...) i uprawnienie jednak w tej mierze leży po stronie właściciela działki. (por. przy tym wyrok SN z dnia 21.09.2011r, I CSK 721/10, Lex nr 1050453).
Powód nie wykazał również ażeby powództwo dotyczące wykupu działki mogło być realizowane w oparciu o inną podstawę prawną. W szczególności nie wykazał on ażeby pozwana gmina zobowiązała się umownie, w stosownej formie (akt notarialny) do przeniesienia własności spornego gruntu, w oparciu o którą to umowę powód mógłby domagać się przymusowej realizacji roszczenia. Za taka podstawę roszczeń nie można uznać czynności w postaci zarządzenia nr (...) Prezydenta Miasta Z. z dnia(...) roku. Wskutek uznania, że brak jest podstaw prawnych dla żądania powoda dotyczącego o roszczenia o przeniesienie własności nieruchomości, Sąd powództwo oddalił.
Sąd oddalił także żądanie zasądzenia na rzecz powoda odszkodowania. Powód nie wykazał zasadności tego żądania ani jego wysokości. Powód roszczenie to kreował z obowiązku pozwanej sprzedaży na jego rzecz własności nieruchomości a żądanie to sąd uznał za niezasadne. O kosztach procesu, stosownie do jego wyniku, orzeczono po myśli art.98kpc, zasądzając od powoda na rzecz pozwanej kwotę 3600zł tytułem zwrotu kosztów procesu. W skład kosztów wchodzą koszty zastępstwa procesowego według taryfy. /-/ SSO Andrzej Kieć