Court allows prisoner's appeal, ruling disciplinary exemption requires proven individual fault.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court granted the prisoner's appeal and set aside the prison director's decision to exempt him from disciplinary punishment. The prisoner argued he did not cause a toilet bowl clog, noting no one admitted to the act and no one was identified as the culprit. The court held that a decision to exempt from punishment is only valid if individual guilt has been clearly established, rejecting the prison's practice of collective responsibility.
Legislator headnote
AI generatedArt. 146 § 3 k.k.w.; Art. 7 k.k.w.: A decision to refrain from imposing disciplinary punishment is legally valid only when the individual's fault has been definitively determined, as such a decision functions as a specific form of acquittal requiring proof of personal responsibility.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III Kow 1958/14/s POSTANOWIENIE Dnia 14 stycznia 2015 roku Sąd Okręgowy w Toruniu III Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący: Sędzia S.O. Mirosław Maleszka po rozpoznaniu skargi A. B. s. B. na decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w T. z dnia 24 listopada 2014 roku postanawia 1. na podstawie art. 7 § 5 kkw uwzględnić skargę skazanego A. B. s. B. i uchylić zaskarżoną decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w T. z dnia 24 listopada 2014 roku;
2. zwolnić skazanego od zapłaty wydatków postępowania, którymi obciążyć Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
W dniu 24 listopada 2014 roku Dyrektor Aresztu Śledczego w T. wydał decyzję o odstąpieniu od wymierzenia A. B. kary dyscyplinarnej. Skazany został zapoznany z decyzją, jej uzasadnieniem, został pouczony o możliwości i sposobie zaskarżenia decyzji; skazany złożył wyjaśnienia w toku postępowania dyscyplinarnego, w których nie przyznał się do zarzucanego przekroczenia. W swojej skardze z dnia 27 listopada 2014 roku skazany nie zgodził się z decyzją Dyrektora. Podniósł, iż nie wie, dlaczego w jego celi zapchała się muszla klozetowa i że nie on jest sprawcą powstania usterki. Dyrektor Aresztu Śledczego w T. nie przychylił się do skargi skazanego i utrzymał swoje stanowisko w sprawie.
Sąd Penitencjarny zważył co następuje:
Skarga skazanego jest zasadna. Decyzja o odstąpieniu od wymierzenia kary dyscyplinarnej jest decyzją, którą można wydać tylko i wyłącznie w sytuacji przesądzenia o sprawstwie ukaranego. Można ją wydać w wypadkach uzasadnionych względami wychowawczymi (art. 146 § 3 kkw). W niniejszej sprawie nie zostało jednoznacznie przesądzone, że to A. B. dopuścił się przekroczenia, które jemu zarzucono i które było podstawą do sporządzenia wniosku o jego dyscyplinarne ukaranie. Z akt sprawy wynika, iż w dniu 22 listopada 2014 roku zapchanie muszli klozetowej resztkami jedzenia w celi nr 111 zostało stwierdzone przez oddziałowego w czasie kontroli.
Żadna z osadzonych w celi osób, w tym również A. B., nie przyznała się do dokonania tego przekroczenia. Żaden z osadzonych nie został także wskazany przez pozostałych współosadzonych jako sprawca. Sprawstwo A. B., jak innych współosadzonych, nie zostało w żaden sposób ustalone dowodowo. W tej sytuacji zastosowano zasadę „zbiorowej odpowiedzialności” i sporządzono wnioski o ukaranie wobec wszystkich osadzonych w celi nr 111. Sąd nie aprobuje takiej praktyki, albowiem jest ona niedopuszczalna, jako godząca w zasadę odpowiedzialności indywidualnej, a tylko taka zasada może stanowić podstawę do pociągnięcia skazanego do odpowiedzialności dyscyplinarnej, a w konsekwencji do wymierzenia jemu kary dyscyplinarnej (lub odstąpienia od jej wymierzenia).
Mając na uwadze powyższe, badając skargę skazanego, należy stwierdzić, iż zasługuje ona na uwzględnienie i dlatego decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w T. z dnia 24 listopada 2014 roku należało uchylić. Zdaniem sądu decyzja o odstąpieniu od ukarania (vide art. 146§3 kkw) może być podjęta wyłącznie w sytuacji przesądzenia sprawstwa karanego dyscyplinarnie. To jest odpowiednik specyficznej formy wyroku skazującego- przesądzającego winę z odstąpieniem od ukarania. W przypadku hołdowania zapatrywaniom, iż zaskarżalne są wszelkie decyzje w rozumieniu art. 7 kkw – brak podstaw do wyeliminowania z katalogu tych rozstrzygnięć decyzji przesądzających winę i sprawstwo osadzonego w zakresie wykroczenia dyscyplinarnego (chociaż rezygnującej z wymierzenia kary dyscyplinarnej).
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw. (...)