Appeal court rejects retrial request because the challenged decision was procedural, not final on merits.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the plaintiff's request for a retrial, ruling that the challenged decision did not conclude the main proceedings on the merits. The plaintiff argued for a new trial due to alleged delays, but the court found the lower court's ruling addressed only procedural issues regarding the auxiliary claim. Consequently, the statutory requirement for a final judgment on the substance of the case was not met, rendering the retrial inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 399 § 1 k.p.c.; Art. 410 k.p.c.: A request for retrial is inadmissible if the challenged decision is not a final judgment resolving the case on its merits, but rather a procedural ruling on an auxiliary claim.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I A Ca 530/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2013r. Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący SSA Wojciech Kościołek (sprawozdawca) Sędziowie SSA Jerzy Bess SSO Elżbieta Bednarczuk (delegowana) po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2013r. w Krakowie, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Ś. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 17 października 2012r. sygn. akt I S 110/12 o stwierdzenie naruszenia prawa strony do rozpoznania bez nieuzasadnionej zwłoki sprawy ze skargi Z. Ś. o stwierdzenie naruszenia prawa do rozpoznania bez nieuzasadnionej zwłoki sprawy wszczętej przed Sądem Okręgowym w Tarnowie do sygn. akt I S 14/12 postanawia: odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 399 § 1, skarga o wznowienie postępowania jest dopuszczalna w przypadku zakończenia postępowania prawomocnym wyrokiem. Regulację tę należy rozumieć w ten sposób, że wznowienie postępowania służy w stosunku do prawomocnych orzeczeń merytorycznych, rozstrzygających sprawę co do istoty, a więc w stosunku do wyroków, nakazów zapłaty w postępowaniu nakazowym, upominawczym i, jak się wydaje, również w elektronicznym postępowaniu upominawczym (art. 353 2 k.p.c.) oraz postanowień co do istoty sprawy w trybie nieprocesowym (zob. postanowienie SN z dnia 4 stycznia 1973 r., I CZ 152/72, OSNC 1973, nr 7–8, poz. 143).
Z kolei na podstawie art. 410 k.p.c. w ramach postępowania wstępnego przed sądem na posiedzeniu niejawnym badane jest wniesienie skargi w terminie (wynikającym z przepisów art. 407 i 408), dopuszczalność skargi (ze względu na zaskarżone orzeczenie) i oparcie jej na ustawowej podstawie. W wypadku stwierdzenia braku jednej z przesłanek skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu na podstawie art. 410 k.p.c. Z taką sytuacją mamy do czynienia w realiach niniejszej sprawy. W szczególności zaskarżone postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 17 października 2012r. odrzucające skargę o stwierdzenie naruszenia prawa strony do rozpoznania bez nieuzasadnionej zwłoki sprawy o stwierdzenie naruszenia prawa do rozpoznania bez nieuzasadnionej zwłoki sprawy wszczętej przed Sądem Okręgowym w Tarnowie do sygn. akt I S 14/12 nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie, co do istoty.
Jako orzeczenie sądowe kończy postępowanie o charakterze pomocniczym w stosunku do podstawowego, które w realiach sprawy także nie posiadało charakteru merytorycznego, i jako takie dotyczyło kwestii prawno- procesowych, a zatem nie było ( i nie mogło być ) związane z merytoryczną treścią orzeczenia sądowego.. Z tych przyczyn orzekł Sąd Apelacyjny jak w postanowieniu na podstawie art. 410 k.p.c., gdyż od opisanego w skardze postanowienia nie jest dopuszczalna skarga o wznowienie postępowania.