Legislator Case Law & Legislation
II K 496/17 AI generated

Court convicts three witnesses for perjury regarding a will, sentencing them to fines under Polish Criminal Code.

Case Number II K 496/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court found three witnesses guilty of perjury for providing false testimony about the creation of a will. The prosecution argued that their statements contradicted the actual circumstances of the document's preparation. Consequently, the court imposed fines on each defendant based on the relevant articles of the Criminal Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 233 § 1 k.k.; Art. 37a k.k.; Art. 33 § 3 k.k.: Witnesses who knowingly provide false testimony in court proceedings are criminally liable for perjury and shall be punished with a fine.

Keywords

AI generated
perjury false testimony witness liability Criminal Code criminal fine court proceedings will creation

Cited Legislation

AI generated
Art. 233 § 1 k.k.
o czyn z art. 233 § 1 k.k. A.
Art. 37a k.k.
233 § 1 k.k., przy zastosowaniu art. 37a k.k., wymierza każdemu z oskarżonych grzywnę w liczbie po 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wobec każdego z nich w oparciu o treść art.
Art. 33 § 3 k.k.
37a k.k., wymierza każdemu z oskarżonych grzywnę w liczbie po 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wobec każdego z nich w oparciu o treść art. 33 § 3 k.k., wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 (dwudziestu) złotych;
art. 233 § 1 k.k
o czyn z art. 233 § 1 k.k.
art. 33 § 3 k.k
37a k.k., wymierza każdemu z oskarżonych grzywnę w liczbie po 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wobec każdego z nich w oparciu o treść art. 33 § 3 k.k., wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 (dwudziestu) złotych;

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 496/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 stycznia 2018 roku Sąd Rejonowy w Opolu Lubelskim w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Anna Jaguś Protokolant: st. sekr. sąd. Monika Korecka w obecności prokuratora Urszuli Majchrzak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 stycznia 2018r. sprawy: T. A. (1) z domu G. , córki S. i K. z domu S., urodzonej (...) w J. oskarżonej o to, że: w dniu 20 stycznia 2015r. w O. woj. (...), będąc uprzedzoną o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy, składając zeznania w postępowaniu sądowym, prowadzonym przez Sąd Rejonowy w O.I Wydział Cywilny sygn. akt (...) zeznała nieprawdę na okoliczność własnoręcznego sporządzenia testamentu przez Z.

A., tj . o czyn z art. 233 § 1 k.k. A. S. (1) z domu R. , córki S. i T. z domu G., urodzonej (...) w B. oskarżonej o to, że: w dniu 3 marca 2016r. w O. woj. (...), będąc uprzedzoną o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy, składając zeznania w postępowaniu sądowym, prowadzonym przez Sąd Rejonowy w (...) I Wydział Cywilny sygn. akt (...) zeznała nieprawdę na okoliczność własnoręcznego sporządzenia testamentu przez Z. A., tj . o czyn z art. 233 § 1 k.k. K. O. , syna A. i E. z domu F., urodzonego (...) w B. oskarżonego o to, że: w dniu 3 marca 2016r. w O. woj. (...), będąc uprzedzonym o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy, składając zeznania w postępowaniu sądowym, prowadzonym przez Sąd Rejonowy w O.

I Wydział Cywilny sygn. akt (...) zeznał nieprawdę na okoliczność własnoręcznego sporządzenia testamentu przez Z. A., tj . o czyn z art. 233 § 1 k.k. I. oskarżonych T. A. (2) , A. S. (2) i K. O. uznaje za winnych dokonania zarzucanych im przestępstw, z których każde wyczerpuje dyspozycje art. 233 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 233 § 1 k.k., przy zastosowaniu art. 37a k.k., wymierza każdemu z oskarżonych grzywnę w liczbie po 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wobec każdego z nich w oparciu o treść art. 33 § 3 k.k., wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 (dwudziestu) złotych;

II. zasądza od każdego z oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa po 200 (dwieście) złotych tytułem opłaty oraz po 40 (czterdzieści) złotych zwrotu wydatków.