Legislator Case Law & Legislation
II K 438/17 AI generated

Joint assault and threats conviction results in combined prison sentence with suspended execution and civil compensation.

Case Number II K 438/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court found two defendants guilty of joint assault causing serious injury and threats of property destruction. The prosecution argued for specific prison terms and civil damages based on the victims' injuries and property loss. The court accepted the charges, combined the sentences for the principal offender, suspended the execution of the main penalty, and ordered civil compensation and behavioral restrictions.

Legislator headnote

AI generated

Art. 158 § 1 k.k.; Art. 190 § 1 k.k.; Art. 288 § 1 k.k.; Art. 46 § 2 k.k.; Art. 69 § 1 k.k.: Joint intentional injury and threats constitute a single crime punishable by imprisonment, which may be suspended if the offender shows repentance, while civil liability for damages and specific prohibitions are imposed concurrently.

Keywords

AI generated
joint intentional injury suspended sentence combined penalty civil compensation prohibition order property destruction threats of violence

Cited Legislation

AI generated
Art. 158 § 1 k.k.
o czyn z art. 158 § 1 k.k.; ponadto A.
Art. 190 § 1 k.k.
o czyn z art. 190 § 1 k.k.; ponadto Ł.
Art. 288 § 1 k.k.
o czyn z art. 288 § 1 k.k. I.
Art. 46 § 2 k.k.
i za to na podstawie powołanego przepisu wymierza im kary po 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności; na zasadzie art. 46 § 2 k.k. orzeka od każdego z oskarżonych na rzecz pokrzywdzonych E.
Art. 69 § 1 k.k.
na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k.
Art. 70 § 2 k.k.
oraz art. 70 § 2 k.k. wykonanie orzeczonej w pkt IV wobec A.
Art. 71 § 1 k.k.
na mocy art. 71 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu A.
Art. 72 § 1 pkt 2 k.k.
na podstawie art. 72 § 1 pkt 2 k.k. zobowiązuje oskarżonego A.
Art. 72 § 1 pkt 7a k.k.
na podstawie art. 72 § 1 pkt 2 k.k.
Art. 73 § 2 k.k.
na zasadzie art. 73 § 2 k.k. w okresie próby oddaje oskarżonego A.
Art. 85 § 1 k.k.
na zasadzie art. 85 § 1 i § 2 k.k.
Art. 86 § 1 k.k.
oraz art. 86 § 1 k.k. wymierzone A.
Art. 124 § 1 k.w.
uznaje za winnego dokonania czynu zarzucanego mu w pkt III aktu oskarżenia, z tym, że wartość szkody ustala na kwotę około 500 zł i czyn ten kwalifikuje jako wykroczenie wyczerpujące dyspozycję art. 124 § 1 k.w.
Art. 124 § 4 k.w.
i za to na podstawie powołanego przepisu wymierza mu karę 1 000 (tysiąca) złotych grzywny; na zasadzie art. 124 § 4 k.w. orzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz A.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 438//17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 maja 2018 r. Sąd Rejonowy w Opolu Lubelskim II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia S.R. Marek Gorgol Protokolant: sekr. Grażyna Nowaczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 20 listopada 2017 r., 5 kwietnia 2018 r., 19 kwietnia 2018 r. i 29 maja 2018 r. sprawy: A. R. , syna G. i A. z domu S., urodzonego (...) w P. oraz Ł. K. , syna H. i A. z domu K., urodzonego (...) w P. oskarżonych o to, że: I. w dniu 3 maja 2017 r. w G. woj. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, wzięli udział w pobiciu E. W. w ten sposób, że zadawali pokrzywdzonej uderzenia pięścią w twarz i kopnięcia w okolice klatki piersiowej, małoletniej D.

K. w ten sposób, że przewrócili pokrzywdzoną na asfalt a następnie zadawali jej uderzenia pięścią w twarz, ciągnęli za włosy i zadawali kopnięcia w nogi oraz A. K. w ten sposób, że szarpali pokrzywdzoną, przewrócili na asfalt, chwycili za szyję, a następnie zadawali jej uderzenia pięścią w głowę, przez co narazili pokrzywdzone na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego w art. 157 § 1 k.k., tj. o czyn z art. 158 § 1 k.k.; ponadto A. R. o to, że: II. w dniu 3 maja 2017 r. w G. woj. (...), kierował groźby zniszczenia mienia wobec małoletniej D.

K., które to groźby wzbudziły w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, tj. o czyn z art. 190 § 1 k.k.; ponadto Ł. K. o to, że: III. w dniu 3 maja 2017 r. w G. woj. (...), umyślnie dokonał zniszczenia mienia w postaci telefonu komórkowego marki (...) model BLADE (...) wartości 520 zł na szkodę A. K., tj. o czyn z art. 288 § 1 k.k. I. oskarżonych A. R. i Ł. K. w ramach czynu zarzucanego w pkt I aktu oskarżenia uznaje za winnych dokonania tego, że w dniu 3 maja 2017 r. w G. woj. (...), działając wspólnie i w porozumieniu dokonali pobicia E. W., D.

K. i A. K. w ten sposób, że zadawali im uderzenia pięściami, kopali E. W. i D. K., dusili A. K., ciągnęli za włosy D. K., przewrócili na asfalt D. K. i A. K., na skutek czego narazili pokrzywdzone na nastąpienie skutku określonego w art. 157 § 1 k.k., tj. przestępstwa wyczerpującego dyspozycję art. 158 § 1 k.k. i za to na podstawie powołanego przepisu wymierza im kary po 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności; na zasadzie art. 46 § 2 k.k. orzeka od każdego z oskarżonych na rzecz pokrzywdzonych E. W., D. K. i A. K. nawiązki w wysokości po 5 000 (pięć tysięcy) złotych na rzecz każdej z pokrzywdzonych;

II. oskarżonego A. R. uznaje za winnego dokonania zarzucanego mu przestępstwa z pkt II aktu oskarżenia wyczerpującego dyspozycję art. 190 § 1 k.k. i za to na podstawie powołanego przepisu wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; na zasadzie art. 46 § 2 k.k. orzeka od oskarżonego A. R. na rzecz pokrzywdzonej D. K. nawiązkę w wysokości 2 000 (dwóch tysięcy) złotych; III. oskarżonego Ł. K. uznaje za winnego dokonania czynu zarzucanego mu w pkt III aktu oskarżenia, z tym, że wartość szkody ustala na kwotę około 500 zł i czyn ten kwalifikuje jako wykroczenie wyczerpujące dyspozycję art. 124 § 1 k.w. i za to na podstawie powołanego przepisu wymierza mu karę 1 000 (tysiąca) złotych grzywny; na zasadzie art. 124 § 4 k.w. orzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz A.

K. kwoty 400 (czterystu) złotych; IV. na zasadzie art. 85 § 1 i § 2 k.k. oraz art. 86 § 1 k.k. wymierzone A. R. w pkt I i II jednostkowe kary łączy i wymierza karę łączną roku pozbawienia wolności; V. na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. oraz art. 70 § 2 k.k. wykonanie orzeczonej w pkt IV wobec A. R. kary łącznej warunkowo zawiesza tytułem próby na okres 5 (pięciu) lat; VI. na mocy art. 71 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu A. R. grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, ustalając w oparciu o art. 33 § 3 k.k. wysokość każdej z nich na 20 (dwadzieścia) złotych;

VII. na zasadzie art. 73 § 2 k.k. w okresie próby oddaje oskarżonego A. R. pod dozór kuratora; VIII. na podstawie art. 72 § 1 pkt 2 k.k. zobowiązuje oskarżonego A. R. do pisemnego przeproszenia pokrzywdzonych E. W., D. K. i A. K., w terminie tygodnia od dnia uprawomocnienia się wyroku; IX. na zasadzie art. 72 § 1 pkt 7a i § 1a k.k. zobowiązuje oskarżonego A. R. w okresie próby do powstrzymania się od zbliżania się do E. W., D. K. i A. K., na odległość bliższą niż 100 (sto) metrów; X. na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. oraz art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej w pkt I wobec Ł.

K. kary warunkowo zawiesza tytułem próby na okres 3 (trzech) lat; XI. na mocy art. 71 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu Ł. K. grzywnę w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając w oparciu o art. 33 § 3 k.k. wysokość każdej z nich na 20 (dwadzieścia) złotych; XII. na zasadzie art. 73 § 1 k.k. w okresie próby oddaje oskarżonego Ł. K. pod dozór kuratora; XIII. na podstawie art. 72 § 1 pkt 2 k.k. zobowiązuje oskarżonego Ł. K. do pisemnego przeproszenia pokrzywdzonych E. W., D. K. i A. K., w terminie tygodnia od dnia uprawomocnienia się wyroku;

XIV. na zasadzie art. 72 § 1 pkt 7a i § 1a k.k. zobowiązuje oskarżonego Ł. K. w okresie próby do powstrzymania się od zbliżania się do E. W., D. K. i A. K., na odległość bliższą niż 100 (sto) metrów; XV. zasądza od oskarżonego A. R. na rzecz oskarżycielki posiłkowej E. W. 922,50 zł i na rzecz oskarżycielki posiłkowej A. K. 1230 zł, tytułem zwrotu wydatków; XVI. zasądza od oskarżonego Ł. K. na rzecz oskarżycielki posiłkowej E. W. 922,50 zł i na rzecz oskarżycielki posiłkowej A. K. 1230 zł, tytułem zwrotu wydatków;

XVII. zwalnia obu oskarżonych w całości od kosztów sądowych, poniesione wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa.