Legislator Case Law & Legislation
I Ns 191/14 AI generated

Civil court dismisses election code request for false info ban and apology regarding pornographic redirect.

Case Number I Ns 191/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The civil court in Sieradz dismissed the applicant's request for a ban on spreading false information and an apology regarding a website redirect. The applicant alleged that her address and phone number were falsely linked to pornographic sites in a newspaper article, while the defendants argued the title was merely imprecise. The court ruled that the disputed publication did not constitute election agitation under the Electoral Code and thus fell outside the specific protections of Article 111.

Legislator headnote

AI generated

Art. 111 Kodeksu wyborczego; The court held that the provision applies only to materials with an election agitation character, excluding general publications unrelated to the electoral campaign or the candidate's candidacy.

Keywords

AI generated
Electoral Code election agitation false information civil court jurisdiction reputation protection

Cited Legislation

AI generated
Art. 111 Kodeksu wyborczego z dnia 5 stycznia 2011 r.
o wydanie orzeczenia w trybie art. 111 ustawy z dnia 5 stycznia 2011r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I Ns 191/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 listopada 2014r. Sąd Okręgowy w Sieradzu I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Joanna Składowska Protokolant : sekr. sąd. Joanna Wołczyńska – Kalus po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2014r. w Sieradzu na rozprawie sprawy z wniosku M. H. z udziałem: S. R. i N. P. o wydanie orzeczenia w trybie art. 111 ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. Kodeks wyborczy postanawia: oddalić wniosek.

UZASADNIENIE

Wnioskodawczyni M. H. we wniosku w trybie art. 111 ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. Kodeks wyborczy wniosła o:

1) zakazanie uczestnikom postępowania S. R. i N. P. rozpowszechnia informacji, że zamieszczony w Internecie adres zamieszkania i telefon stacjonarny M. H. przekierowują na strony internetowe zawierające treści pornograficzne („(...)”);

2) nakazanie uczestnikom postępowania przeproszenie M. H. poprzez zamieszczenie w najbliższym wydaniu tygodnika (...), na stronie pierwszej, przy zastosowaniu pogrubionej czcionki o rozmiarze nie niniejszym niż 14 punktów oraz na stronie internetowej K. Powiatu oświadczenia o następującej treści: „Redaktor Naczelny i równocześnie wydawca (...) S. R. oraz N. P. - autorka artykułu wyrażają ubolewanie i przepraszają Panią M. W. Gminy K. za umieszczenie w artykule opublikowanym dnia 4 listopada 2014r., pt. „(...)” nieprawdziwej i godzącej w dobre imię i godność M. H. informacji, z której wynikało, iż zamieszczony w Internecie adres zamieszkania i telefon stacjonarny M. H. przekierowują na „(...)”. Wskazujemy nadto, iż zamieszczenie niniejszego oświadczenia jest wynikiem orzeczenia Sądu Okręgowego w Sieradzu, który nakazał jego publikację”;

3) nakazanie zapłaty na cel społeczny tj. na rzecz (...) (...) (...) „(...) z siedzibą w S. kwoty 10 000,00 złotych w związku z naruszeniem dóbr osobistych wnioskodawczyni. W uzasadnieniu wskazano, że w dniu 4 listopada 2014r. w tygodniku (...), w numerze (...) na stronie (...) zamieszczona została nieprawdziwa informacja jakoby zamieszczony w Internecie adres zamieszkania i numer telefonu stacjonarnego M. H. przekierowują na strony zawierające treści pornograficzne („ (...)”). Wnioskodawczyni do dnia 30 czerwca 2012r. prowadziła działalność gospodarczą pod firmą (...) M.

H.. Korzystając z usług „(...)” S.A z siedzibą w S. zarejestrowała i wykupiła domenę internetową „(...)”. Wobec zakończenia działalności gospodarczej M. H. nie była zainteresowana dalszym korzystaniem z domeny (...) i domena ta nie została odnowiona, co spowodowało z kolei jej powrót do puli nazw wolnych. M. H. nie prowadzi działalności gospodarczej pod nazwą (...) M. H. ani żadnej innej działalności gospodarczej. Wpisując w wyszukiwarkę „gogle” nazwę (...) M. H. wyświetla się na pierwszej pozycji link: H. M.

H.. Pod spodem ww. nazwy wskazany jest adres zameldowania M. H. i telefon stacjonarny wnioskodawczyni. Uwagi wymaga jednak, że „klikając” w ikonę obok podanego adresu zamieszkania i telefonu stacjonarnego następuje przekierowanie na (...), nie zaś na stronę zawierającą treści pornograficzne, opisaną przez uczestników jako „(...).” Tym samym zawarta w artykule informacja, że adres i telefon M. H. przekierowują na „(...)” nie jest prawdziwa. Uczestnicy postępowania wnieśli o oddalenie wniosku. Sąd Okręgowy zważył, co następuję:

Zgodnie z art. 111 § 1 ustawy kodeks wyborczy, jeżeli rozpowszechniane, w tym również w prasie w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984r. - Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5, poz. 24, z późn. zm.), materiały wyborcze, w szczególności plakaty, ulotki i hasła, a także wypowiedzi lub inne formy prowadzonej agitacji wyborczej, zawierają informacje nieprawdziwe, kandydat lub pełnomocnik wyborczy zainteresowanego komitetu wyborczego ma prawo wnieść do sądu okręgowego wniosek o wydanie orzeczenia: 1)zakazu rozpowszechniania takich informacji; 2)przepadku materiałów wyborczych zawierających takie informacje; 3)nakazania sprostowania takich informacji; 4)nakazania publikacji odpowiedzi na stwierdzenia naruszające dobra osobiste; 5)nakazania przeproszenia osoby, której dobra osobiste zostały naruszone; 6)nakazania uczestnikowi postępowania wpłacenia kwoty do 100.000 złotych na rzecz organizacji pożytku publicznego.

Przepis ten stanowi szczególną podstawę prawną do ingerencji sądu cywilnego w przebieg kampanii wyborczej (oprócz zwykłej możliwości zastosowania środków ochrony dóbr osobistych), ustanawiając ochronę prawną w okresie kampanii wyborczej dla kandydata i pełnomocnika wyborczego zainteresowanego komitetu wyborczego przed nieprawdziwymi informacjami zawartymi w materiałach wyborczych. W celu wykazania prawdziwości twierdzeń wnioskodawczyni załączyła nagranie zawarte na płycie CD obrazujące proces łączenia się ze stroną internetową przyporządkowaną do adresu i numeru telefonu wnioskodawczyni.

Na załączonym nagraniu uwidoczniony jest proces wpisania w wyszukiwarkę G. hasła „(...)”. Jako pierwszy wynik pojawia się oznaczenie H. M. H., pod spodem widnieje adres strony (...)/, a następnie adres (...), (...)-(...) K. (...). „Kliknięcie” na adres powoduje przejście do strony G. M.. Na rozprawie dokonano oględzin strony internetowej. Po wpisaniu w wyszukiwarkę G. hasła „(...)” pojawiło się oznaczenie H. M. H., pod spodem widniał adres strony (...), a następnie adres (...), (...)-(...) K. (...). „Kliknięcie” na znacznik obok adresu spowodowało przejście do strony G.

M.. Jednakże po kliknięciu nazwy (...) pojawiła się informacja o blokadzie strony z wyjaśnieniem, że chodzi o kategorię pornografia. Na rozprawie pełnomocnik wnioskodawczyni przyznała, iż informacje podane w treści artykułu są prawdziwe, natomiast nieprawdziwy jest jego tytuł „Adres i telefon M. H. z przekierowaniem na (...)”, ponieważ na strony pornograficzne przekierowuje adres internetowy (...), nie zaś adres i telefon wnioskodawczyni. Odnosząc się do tej kwestii należało zauważyć, iż zarówno imię i nazwisko wnioskodawczyni, jak i nazwa jej byłej firmy, a także adres i telefon funkcjonują w wyszukiwarce internetowej jako całość.

Przekierowanie na strony pornograficzne następuje po kliknięciu na wers obejmujący imię, nazwisko i nazwę firmy, pod którym znajduje się adres strony, a następnie adres i numer telefonu M. H.. W tytule prasowym zawarto sformułowanie „z przekierowaniem”, nie zaś „przekierowują”. Brzmienie tytułu traktować zatem można jedynie w kategoriach drobnej nieścisłości, czy niedokładności, nie zaś podania informacji nieprawdziwych, w szczególności w zestawieniu z brzmieniem artykułu, w którym dokładnie wyjaśniono sytuację zaistniałą w związku z zaprzestaniem korzystania przez wnioskodawczynię z domeny hemar.org, a także zamieszczono oświadczenie wnioskodawczyni.

Ponadto zgodzić należy się z uczestnikami postępowania, że art. 111 Kodeksu wyborczego dotyczy wyłącznie treści, które mają charakter agitacji wyborczej, a więc są umieszczane z uwagi na trwającą kampanię wyborczą i pozostają w zawiązku z aktem wyboru, czy też w celu wpływu na wynik głosowania. Nie sposób przyjąć, że wszelkie wypowiedzi na temat osoby kandydującej, tylko z uwagi na fakt, że trwa kampania wyborcza, uzyskują przymiot materiału wyborczego. Publikacja o jaką chodzi w sprawie przedmiotowej w żaden sposób nie nawiązuje do wyborów i kampanii wyborczej, jak też nie odwołuje się do kandydowania wnioskodawczyni, czy też innych osób w wyborach.

Dlatego też Sąd orzekł o oddaleniu wniosku.