Legislator Case Law & Legislation
VIII U 1841/19 AI generated

Appeal dismissed because the request to extend the deadline for filing a retrial petition was filed too late.

Case Number VIII U 1841/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the insured's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to extend the deadline for filing a retrial petition. The insured argued the delay was unintentional, but the court found the request to extend the deadline was submitted after the seven-day statutory period required by administrative law. Consequently, the court ruled that the insured's lack of knowledge regarding the Constitutional Tribunal's ruling did not justify the procedural delay.

Legislator headnote

AI generated

Art. 58 § 2 k.p.a.; Art. 59 § 1 k.p.a.; Art. 59 § 2 k.p.a.: A request to restore a deadline must be filed within seven days of the cause for delay ceasing; failure to meet this strict period results in the loss of the right to extend the time limit.

Keywords

AI generated
extension of deadline retrial petition Social Insurance Institution procedural delay administrative law Constitutional Tribunal statutory period

Cited Legislation

AI generated
Art. 58 § 2 k.p.a.
Wniosek taki był spóźniony w rozumieniu art. 58§2 k.p.a., bowiem o tym, że należało taki wniosek złożyć dowiedziała się z uzasadnienia decyzji z dnia 28 maja roku.
Art. 59 § 1 k.p.a.
przywrócenia terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania na podstawie art. 59 § 1 k.p.a. w związku z art.
Art. 59 § 2 k.p.a.
Zgodnie z art. 59 § 2 k.p.a. o przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej.
Art. 477 § 14 k.p.c.
akt II OSK 2267/11.W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c.
art. 59 § 1 k.p
przywrócenia terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania na podstawie art. 59 § 1 k.p.a.
art. 2 Konstytucji
Bezsporne w niniejszej sprawie jest, że skarga o wznowienie postępowania została złożona po terminie, bowiem wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 marca 2019 roku, w którym stwierdzono niezgodność z art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej art.
art. 59 § 2 k.p
Zgodnie z art. 59 § 2 k.p.a.
Art. 58 k.p
Wniosek taki był spóźniony w rozumieniu art. 58§2 k.p.a., bowiem o tym, że należało taki wniosek złożyć dowiedziała się z uzasadnienia decyzji z dnia 28 maja roku.
art. 58§2 k.p
Wniosek taki był spóźniony w rozumieniu art. 58§2 k.p.a., bowiem o tym, że należało taki wniosek złożyć dowiedziała się z uzasadnienia decyzji z dnia 28 maja roku.

Cited Case Law

AI generated
WSA w Opolu z dnia 29 września 2016 roku sygn. II SA/Op 318/16
Sąd Apelacyjny w Szczecinie z dnia 31 sierpnia 2017 roku sygn. III AUa 109/16
NSA z dnia 22 marca 2013 roku sygn. akt II OSK 2267/11
II OSK 2267/11
akt II OSK 2267/11.W związku z powyższym Sąd na podstawie art.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 1841/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 listopada 2019 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący sędzia Teresa Kalinka Protokolant Ewa Grychtoł po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2019 r. w Gliwicach sprawy J. O. (O.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania na skutek odwołania J. O. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 19 sierpnia 2019 r. nr SER 2E/ (...) oddala odwołanie. (-) sędzia Teresa Kalinka Sygn. VIII U 1841 /19

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 19 sierpnia 2019 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił J. O. przywrócenia terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania na podstawie art. 59 § 1 k.p.a. w związku z art. 83b ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych. Z uzasadnienia decyzji wynika, że termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania po ogłoszeniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 marca z 2019 roku upłynął w dniu 23 kwietnia, natomiast skarga o wznowienie została złożona w dniu 13 maja 2019.

Zdaniem organu rentowego uchybienie terminu nastąpiło z winy zainteresowanej, w związku z czym brak jest podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania . Ubezpieczona w odwołaniu domagała się zmiany zaskarżonej decyzji twierdząc, że do uchybienia terminowi doszło bez jej winy. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji Sąd ustalił następujący stan faktyczny: J. O. urodziła się (...) i od 12 marca 2008 roku jest uprawniona do emerytury przyznanej na zasadach określonych w art. 46 w związku z art. 29 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych .

Decyzją z dnia 28 października 2015 roku, po rozpoznaniu wniosku z dnia 15 października 2015 roku przyznano odwołującej prawo do emerytury z tytułu osiągnięcia powszechnego wieku emerytalnego. Wysokość tego świadczenia ustalono z zastosowaniem art.25 ust. 1 b ustawy emerytalnej. Wysokość tego świadczenia została pomniejszona o kwotę już wypłaconych emerytur . Od decyzji z dnia 28 października 2015 roku ubezpieczona nie wniosła odwołanie. W dniu 13 maja 2019 roku ubezpieczona wniosła o wznowienie postępowania i uchylenie decyzji i ponowne jej obliczenie bez zastosowania art. 25 ust. 1b ustawy emerytalnej , w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 marca 2019 roku.

Decyzją z dnia 28 maja 2019 roku organ rentowy odmówił wznowienia postępowania w sprawie i od tej decyzji ubezpieczona złożyła odwołanie, które zostało zarejestrowane w tut. Sądzie pod sygn. VIII U 1075/ 19. Podstawą odmowy wznowienia postępowania było ustalenie, ze skarga została wniesiona po ustawowym terminie , a zainteresowana nie zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania. Dopiero na rozprawie w dniu 30 lipca 2019 roku odwołująca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania i wniosek ten został przekazany organowi i rentowemu .

Po rozpoznaniu wniosku organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję . W toku postępowania przed sądem J. O. oświadczyła, że jedyną przyczyną zwłoki w złożeniu odwołania był fakt, że do dnia 13 maja 2019 roku nie słyszała o wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 marca 2019 roku . Dopiero przysłuchując się rozmowie dwóch przypadkowych osób podczas wizyty u lekarza dowiedziała się o tym, że zapadło orzeczenie które umożliwia kobietom w urodzonym w 1953 roku o ustalenie wysokości emerytury w korzystniejszy sposób , niż było to możliwe w 2013 roku,.

W tym samym dniu złożyła w organie rentowym wniosek dostępny w ZUS o p wznowienie postępowania, ale nie została poinformowana o tym, że jest możliwe złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Stan faktyczny wynika z akt organu rentowego, oświadczenia J. O. złożonego na rozprawie w sprawie VIII U 1175 / 19 i przesłuchania ubezpieczonej z dnia 19 listopada 2019 roku. Stan faktyczny jest bezsporny między stronami i nie budzi wątpliwości.

Sąd zważył co następuje:

Przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu jest odwołanie od decyzji z dnia 19 sierpnia 2019 roku, w której organ rentowy rozpoznał wyłącznie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania . Zdaniem Sądu niemożliwe było łączne rozpoznanie sporu zawisłego w niniejszym postępowaniu z odwołaniem złożonym w sprawie VIII U 1175 /19. Skoro ZUS w dniu 28 maja 2019 wydał decyzję odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie z powodu uchybienia terminowi do złożenia skargi, to bez prawomocnego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu nie jest możliwe merytoryczne rozpoznanie odwołania od tej decyzji .

W przypadku gdyby termin został przywrócony organ rentowy musiałby zmienić zaskarżoną decyzją co najmniej w zakresie uzasadnienia odmowy wznowienia . Bezsporne w niniejszej sprawie jest, że skarga o wznowienie postępowania została złożona po terminie, bowiem wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 marca 2019 roku, w którym stwierdzono niezgodność z art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej art. 25 ustępie1 b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2017 roku, w zakresie w jakim dotyczył urodzonych w 1953 roku kobiet, które przed 1 stycznia 2013 roku nabyły prawo do emerytury na podstawie art. 46 tej ustawy.

Termin na zgłoszenie skargi o wznowienie postępowania upływał dnia 23 kwietnia 2019 roku, a skarga została złożona w dniu 13 maja 2019 roku. Zgodnie z art. 59 § 2 k.p.a. o przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Art. 58 k.p.a. stanowi : § 1. W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. § 2. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.

Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. § 3. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. Organ rentowy orzekał na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego . Ubezpieczona dopiero z treści decyzji z dnia 28 maja 2019 roku dowiedziała się , że było możliwe złożenie wniosku o przywrócenie terminu. W dniu 11 czerwca 2019 roku wpłynęło odwołanie od decyzji w z dnia 28 maja 2019 i dopiero na rozprawie w dniu 30 lipca 2019 roku sformułowała wniosek o przywrócenie terminu.

Wniosek taki był spóźniony w rozumieniu art. 58§2 k.p.a., bowiem o tym, że należało taki wniosek złożyć dowiedziała się z uzasadnienia decyzji z dnia 28 maja roku. Niezależnie od powyższego należy zwrócić uwagę, że brak wiedzy o podstawie wznowienia postępowania wynikającej z treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego i wpływie treści takiego wyroku na sytuację prawną zainteresowanego nie stanowi usprawiedliwienia zwłoki we wniesieniu odwołania Takie jest ustalone orzecznictwo sadów administracyjnych i powszechnych ( por. wyrok WSA w Opolu dnia 29 września 2016 roku sygn.

II SA/ Op 318 /16 , wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 31 sierpnia 2017 roku sygn. III AUa 109/16 , wyrok NSA dnia 22 marca 2013 sygn. akt II OSK 2267/11.W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie. Sędzia (-) T.Kalinka