Court allows appeal against district court's decision on civil enforcement fees, ruling one fee applies per complaint regardless of actions.
Legislator summary
AI generatedThe District Court rejected the debtor's complaint on enforcement actions, requiring a separate fee for each of the twelve challenged actions. The debtor appealed, arguing that a single fee should apply to the entire complaint regardless of the number of actions. The Court of Appeal agreed, holding that the fee is levied per complaint document, not per individual action, and thus the debtor only needed to pay one fee.
Legislator headnote
AI generatedArt. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 3 ust. 2 pkt 8 lit. d w/w ustawy: The court fee for a complaint against enforcement actions is a fixed amount levied per complaint document, irrespective of the number of specific enforcement actions included therein.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 62/13 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2013 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anatol Gul Sędziowie: SO Aleksandra Żurawska SO Piotr Rajczakowski po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2013 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym zażalenia dłużnika R. R. na postanowienia Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 10 grudnia 2012 r., sygn. akt I Co 3922/12, w sprawie ze skargi dłużnika na czynności Komornika przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie Aleksandra Pardusa w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzyciela A. W., sygn. akt KM 908/12 p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 grudnia 2012 r. Sąd Rejonowy odrzucił skargi dłużnika R. R.na czynności Komornika przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy – Mokotowa w WarszawieAleksandra Pardusa, uznając, że nie zostały one należycie opłacone. Sąd wskazał, że dłużnik złożył w sumie 12 skarg na czynności egzekucyjne, w takiej zaś sytuacji powinien uiścić opłatę sądową w kwocie 1200 zł, gdyż kwestionowanie w jednym piśmie procesowym kilku czynności komornika podlega opłacie stałej, stanowiącej sumę opłat należnych za skargę na poszczególne czynności, określonych w art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t. jedn.
Dz. U. 2010.90.594 ze zm.). W zażaleniu na powyższe postanowienie dłużnik, wnosząc o jego uchylenie, zarzucił naruszenie w art. 25 ust. 1 pkt 1ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych przez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że skarżący ma obowiązek uiścić tyle odrębnych opłat sądowych, ile czynności komorniczych zaskarża, podczas gdy z literalnej wykładni tego przepisu wynika, że skarżący uiszcza jedną opłatę w kwocie 100 zł, niezależnie od liczby zaskarżonych czynności.
Z ostrożności procesowej dłużnik zarzucił również naruszenie art. 130 § 1 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc przez zaniechanie wezwania go do uiszczenia ustalonej przez Sąd pierwszej instancji opłaty od skargi, pomimo że przepisy te znajdują zastosowanie w niniejszej sprawie. Sąd Okręgowy zważył. Zażalenie podlegało uwzględnieniu, gdyż, wbrew stanowisku Sądu Rejonowego, od skargi na czynności egzekucyjne pobiera się, zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t. jedn.
Dz. U. 2010.90.594 ze zm.), jedną stałą opłatę sądową w kwocie 100 zł., niezależnie od liczby zaskarżonych nią czynności. Opłatę sądową pobiera się bowiem od środka zaskarżenia (pisma), a nie ilości czynności nim objętych (art. 3 ust. 2 pkt 8 lit. d w/w ustawy). Kryterium ustalenia wysokości należnej opłaty nie jest więc liczba zaskarżonych czynności, lecz liczba wnoszonych środków zaskarżania. W rozpoznawanej sprawie dłużnik wniósł jedną skargą, obejmując nią kilka czynności egzekucyjnych, nie zaś, jak to przyjął Sąd Rejonowy, 12 skarg, winien zatem uiścić jedną opłatę sądową w podanej wyżej wysokości.
Za zasadnością takiego stanowiska przemawia również, jak zasadnie podnosił skarżący, literalne brzmienie przepisu art. 25 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, zgodnie z którym opłatę stałą w kwocie 100 zł pobiera się od skargi na czynności komornika. Użycie zatem liczby mnogiej w cytowanym przepisie oznacza, że opłata w wysokości 100 zł znajduje zastosowanie także do skargi, którą objęto kilka czynności egzekucyjnych. Słusznie też dłużnik zauważył, że powołane przez Sąd pierwszej instancji orzeczenia Sądu Najwyższego (wyrok z dnia 29 stycznia 2002 r., IV CKN 590/00, Wyd.
LEX nr 53148, postanowienie z dnia 6 lutego 1998 r., I CKN 728/97, OSNC 1998, nr 9, poz. 148) nie znajdują zastosowania w niniejszej sprawie. Dotyczą one bowiem wysokości wpisu stałego należnego od pozwu o uchylenie kilku uchwał spółdzielni, obliczanego na podstawie § 12 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie określenia wysokości wpisów w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 154, poz. 753). W orzeczeniach tych przyjęto, że wpis stały w wysokości 80 zł dotyczy każdego roszczenia odniesionego do konkretnej uchwały, należy jednak wskazać, że przepis ten stanowił, iż wpis stały w w/w kwocie pobiera się od pozwu w sprawie o uchylenie uchwały – nie zaś uchwał - organu spółdzielni.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie art. 386 § 1 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc i art. 13 § 2 kpc, orzekł jak w sentencji postanowienia.