Legislator Case Law & Legislation
V C 343/13 AI generated

Default judgment dismissed due to insufficient evidence proving debt existence and payment terms without contract.

Case Number V C 343/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for payment in a default judgment because the defendant failed to appear. Although the plaintiff presented an assignment agreement and a partial debt list, the court found the evidence insufficient to verify the specific debt amounts and payment deadlines. Consequently, the court ruled that the plaintiff failed to meet the burden of proof required for a default judgment.

Legislator headnote

AI generated

Art. 339 § 1, 2 k.p.c.; Art. 232 k.p.c.; Art. 6 k.c.: In default proceedings, the court must independently verify the material legality of the claim; mere assertion of facts without corroborating evidence of debt existence and terms does not justify a judgment.

Keywords

AI generated
default judgment burden of proof assignment of claim insufficient evidence civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 339 § 1 k.p.c.
W przypadku bierności pozwanego w procesie przepis art. 339 § 1 k.p.c. pozwala sądowi wydać wyrok zaoczny.
Art. 339 § 2 k.p.c.
W takim przypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych sprawy przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa (art. 339 § 2 k.p.c.).
Art. 232 k.p.c.
W obecnym kształcie procesu cywilnego ustawowo podkreślono jego kontradyktoryjny charakter, czego potwierdzeniem są regulacje zawarte w art. 232 k.p.c. oraz w art.
Art. 6 k.c.
oraz w art. 6 k.c. Ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania.
Art. 98 § 1 k.p.c.
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w pkt II wyroku wydano na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.c.
art. 339 § 1 k.p.c
W przypadku bierności pozwanego w procesie przepis art. 339 § 1 k.p.c.
art. 339 § 2 k.p.c
W takim przypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych sprawy przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa (art. 339 § 2 k.p.c.).
art. 232 k.p.c
W obecnym kształcie procesu cywilnego ustawowo podkreślono jego kontradyktoryjny charakter, czego potwierdzeniem są regulacje zawarte w art. 232 k.p.c.
art. 6 k.c
art. 98 § 1 k.p.c
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w pkt II wyroku wydano na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V C upr 343/13 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lutego 2014r. Sąd Rejonowy w Trzebnicy V Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w Miliczu w składzie: Przewodniczący SSR Rafał Kuriata Protokolant Karolina Szanfisz po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014r. w Miliczu sprawy z powództwa (...) S.a r.l. z siedzibą w Luxembourg przeciwko M. K. o zapłatę I. oddala powództwo w całości; II. kosztami postępowania obciąża stronę powodową. Sygn. akt V C upr 343/13

UZASADNIENIE

Strona powodowa (...).á r.l. z siedzibą w L., działając przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, w dniu 11 kwietnia 2013 r. skierowała do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym i wniosła o orzeczenie nakazem zapłaty, by pozwany M. K. zapłacił stronie powodowej kwotę 346,80 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi: - od kwoty 19,90 zł od dnia 13 sierpnia 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 37,90 zł od dnia 13 sierpnia 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 19,90 zł od dnia 13 września 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 37,90 zł od dnia 13 września 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 19,90 zł od dnia 13 października 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 37,90 zł od dnia 13 października 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 19,90 zł od dnia 13 listopada 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 37,90 zł od dnia 13 listopada 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 37,90 zł od dnia 13 grudnia 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 19,90 zł od dnia 13 grudnia 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 37,90 zł od dnia 13 stycznia 2009 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 19,90 zł od dnia 13 stycznia 2009 r. do dnia zapłaty.

Ponadto wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów sądowych i kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazała, że na podstawie umowy cesji przejęła od firmy (...) S.A. prawa do wierzytelności wobec pozwanego z tytułu świadczenia usług związanych z umową abonamentową. Podniosła, że dochodzi od pozwanego zapłaty za wykonywane usługi w kwocie 346,80 zł zgodnie z częściowym wykazem wierzytelności do umowy o przelew wierzytelności z dnia 3 lipca 2012 r. Postanowieniem z dnia 7 maja 2013 r.

Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał rozpoznanie sprawy tutejszemu Sądowi. Strona powodowa w dniu 23 lipca 2013 r. uzupełniła braki formalne pozwu, składając go na urzędowym formularzu. Pozwany M. K. nie stawił się na wyznaczoną rozprawę i nie zajął stanowiska w sprawie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 3 lipca 2012 r. (...) S.A. z siedzibą w W. zawarł ze strona powodową (...).á r.l. z siedzibą w L. umowę sprzedaży wierzytelności.

Przedmiotem wyżej wskazanej umowy była m.in. wierzytelność w stosunku do pozwanego M. K., wynikająca z dwunastu faktur o łącznej wartości 346,80 zł. (dowód: umowa sprzedaży wierzytelności z 3.07.2012 r. k. 15v.-16; częściowy wykaz wierzytelności k. 21v.) Strona powodowa w dniu 16 lipca 2013 r. wystawiła zawiadomienie pozwanemu o cesji wierzytelności. (dowód: pismo z 16.07.2013 r. k.

21)

Sąd zważył co następuje:

Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie strona powodowa dochodziła, wynikających z umowy o abonament poszczególnych należności. Pozwany – prawidłowo wezwany – nie stawił się na rozprawę i nie złożył żadnych wyjaśnień w sprawie. W przypadku bierności pozwanego w procesie przepis art. 339 § 1 k.p.c. pozwala sądowi wydać wyrok zaoczny. W takim przypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych sprawy przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa (art. 339 § 2 k.p.c.).

Powyższy przepis nie zwalnia zatem sądu orzekającego od obowiązku rozważenia, czy twierdzenia strony powodowej uzasadniają należycie i w całości żądanie pozwu i czy uwzględnienie tych żądań nie narusza obowiązujących przepisów. Sąd musi zatem dokonać oceny materialnoprawnej zasadności żądania pozwu opartego na przytoczonych twierdzeniach. W obecnym kształcie procesu cywilnego ustawowo podkreślono jego kontradyktoryjny charakter, czego potwierdzeniem są regulacje zawarte w art. 232 k.p.c. oraz w art. 6 k.c. Ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania.

To one są dysponentem toczącego się procesu i od nich zależy jego wynik. Mają bowiem obowiązek przejawiać aktywność, w celu wykazania wszystkich istotnych okoliczności i faktów, z których wywodzą skutki prawne. Strona powodowa formułując żądanie w niniejszej sprawie zaoferowała jako materiał dowodowy jedynie umowę cesji wraz ze stanowiącym jej załącznik częściowym wykazem wierzytelności oraz pismo informujące pozwanego o przelewie wierzytelności jednakże bez potwierdzenia jego nadania czy też odbioru. W ocenie Sądu zaoferowany materiał dowodowy jest niewystarczający dla uwzględnienia żądania.

Strona powodowa, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazała bowiem w żaden sposób – wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi – zasad obciążania pozwanego opłatami i dat powstania zaległości w płatności. Powołała się w zakresie istnienia, wysokości i terminów płatności zadłużenia na umowę abonamentową łączącą (...) P.i pozwanego, lecz nie dołączyła jej do pozwu. Nie wiadomo zatem, za co konkretnie zostały naliczone poszczególne kwoty wskazane w pozwie. Uniemożliwia to dokonanie weryfikacji żądania przez Sąd.

Z tych względów orzeczono w pkt I sentencji wyroku o oddaleniu powództwa w całości. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w pkt II wyroku wydano na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.c.