Court convicts shoplifter of theft and imposes one month of liberty restriction with 20 hours of unpaid work.

Sygn. akt II W 725/19 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 10 października 2019 r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze - Wydział II Karny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia Aleksandra Grzelak – Kula Protokolant: Marta Szwec po rozpoznaniu w dniu 10 października 2019 r. sprawy przeciwko J. K. PESEL: (...) obwinionemu o to, że: w dniu 14 kwietnia 2019 roku około godziny 17:40 w J. na ul. (...) w sklepie (...) dokonał kradzieży art. spożywczych o łącznej wartości 8,64 zł na szkodę (...) S.A. tj. o czyn z art. 119 § 1 k.w. I. uznaje obwinionego J. K. za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 119 § 1 k.w. wymierza mu karę miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym; II. zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania w niniejszej sprawie, obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt II W 725/19

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: 14 kwietnia 2019 r. J. K. w sklepie (...) w J. przy ul. (...) zabrał z półek pasztetową i ser o łącznej wartości 8,64 zł i schował je do torby. Oprócz tego zrobił także zakupy. Następnie przy kasie wyłożył towar z wyjątkiem pasztetowej i sera. dowód: zeznania A. Z. k. 13-15, 35 notatka urzędowa k. 6 protokół ujęcia k. 9 J. K. ma 67 lat, jest bezrobotny. Był karany za przestępstwo. dowód: dane o karalności k. 32

Sąd zważył, co następuje:

Obwiniony nie składał wyjaśnień ani w toku czynności wyjaśniających, ani przed sądem. Ustalenia faktyczne sąd oparł zatem na zeznaniach pracownika ochrony, tj. A. Z. i na notatce funkcjonariusza Policji, który przybył z interwencją, a także na protokole ujęcia sprawcy kradzieży. Wszystkie te dowody tworzą spójną całość i zostały przez sąd uznane za wiarygodne. Wynika z nich, że obwiniony robił zakupy w sklepie (...) i dwie rzeczy, tj. pasztetową i ser w kostce, ukrył w torbie i nie wyłożył ich na taśmę przy kasie.

Następnie został ujęty przez A. Z., który ujawnił te dwa produkty opisane w protokole ujęcia. Notatka urzędowa dowodzi, że na miejsce został wezwany patrol Policji, wobec którego obwiniony zachowywał się arogancko, a jego wypowiedzi świadczyły o lekceważącym podejściu do zasad, przepisów prawa i sądu. Na podstawie tych dowodów sąd ustalił, że J. K. zabrał bez płacenia produkty spożywcze o wartości 8,64 zł ze sklepu (...) przy ul. (...) w J.. Postąpił nimi jak właściciel, choć nie miał do tego prawa, ponieważ za nie zapłacił.

W ten sposób wypełnił znamiona wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. Obwiniony działał świadomie, naruszył oczywisty zakaz, o czym świadczy choćby wypakowanie przy kasie części produktów, a ukrycie innych. Obwiniony popełnił wykroczenie o niewielkiej społecznej szkodliwości – ukradł bowiem przedmioty o niskiej wartości. Z drugiej strony sąd nie mógł pominąć lekceważącego stosunku obwinionego do norm, przekonania, że drobne kradzieże nie są niczym złym i nie powinno się za nie ponosić konsekwencji. Przy wymiarze kary sąd kierował się dotychczasową karalnością obwinionego i jego zachowaniem po popełnieniu wykroczenia.

Są to okoliczności obciążające. W tych okolicznościach sąd doszedł do wniosku, że odpowiednią karą za dokonane naruszenie jest kara ograniczenia wolności. Mimo że J. K. dokonał kradzieży rzeczy o małej wartości, to jednak swoim zachowaniem po popełnieniu wykroczenia dowiódł, że konieczne jest dobitne uświadomienie mu naganności jego postępowania. Obwiniony musi mieć świadomość konieczności przestrzegania zakazów i nieopłacalności naruszania porządku prawnego. Kara ograniczenia wolności w wymiarze miesiąca z obowiązkiem wykonywania pracy 20 godzin będzie dla obwinionego realną, odczuwalną dolegliwością, która powinna skłonić go do zmiany podejścia do panujących w społeczeństwie norm, przekonać, że nawet niewielkie naruszenie prawa spotka się z reakcją.

Sąd zwolnił obwinionego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. J. K. jest bezrobotny, brak danych co do jego sytuacji majątkowej.