Plaintiff's claim dismissed due to failure to prove existence of underlying contract and assignment agreements.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for payment against the defendant in a default judgment. The plaintiff alleged a bank loan and subsequent assignments of debt but failed to provide convincing evidence of the contracts' existence. The court ruled that the plaintiff's private account extracts lacked sufficient evidentiary weight and could not establish the required legal relationships.
Legislator headnote
AI generatedArt. 339 § 2 k.p.c.; Art. 98 § 2 k.p.c.: A plaintiff must prove the existence of the underlying obligation and assignment contracts; failure to do so results in dismissal of the claim and no costs are awarded to the defendant.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygnatura akt XVIII C 4678/17 (...), dnia 6 lutego 2018 r. WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 lutego 2018 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi w Wydziale XVIII Cywilnym w składzie: Przewodniczący: SSR Artur Piotr Wewióra protokolant: Marcin Owczarek rozpoznawszy w dniu: 6 lutego 2018 roku w Ł. na rozprawie sprawę z powództwa: (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W. przeciwko: J. G. o: zapłatę oddala powództwo. XVIII C 4678/17
UZASADNIENIE
I. Stanowiska stron. Powód (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. domagał się od pozwanej J. G. 6.641,62 zł z odsetkami szczegółowo wskazanymi w pozwie, nadto kosztów procesu według norm przepisanych, tytułem nieokreślonej rodzajowo „umowy bankowej” z 28 marca 2014 roku, zawartej przez pozwaną ze (...) Bankiem (...) spółką akcyjną, z której wierzytelność miała być przedmiotem umowy cesji z 13 grudnia 2010 roku, 18 oraz 31 maja 2016 roku. Powód ma być aktualnym następcą prawnym pierwotnego wierzyciela, w ramach przedmiotowej umowy.
Pozwana nie zajęła stanowiska w sprawie; wydano wyrok zaoczny. II. Ustalenia faktyczne i ocena dowodów. Nie sposób czynić ustaleń, pozwalających na stwierdzenie istnienia roszczenia powoda. Wątpliwości wzbudziło już samo twierdzenie co do zawarcia umowy, mającej być źródłem zobowiązania pozwanej, z (...) Bankiem (...) w 2014 roku, gdy z powszechnie dostępnych informacji wynika, że integracja wszystkich oddziałów (...) Banku (...) z (...) Bankiem nastąpiła w marcu 2006 roku1. Nie mniejsze wątpliwości budzi fakt iż pierwsze przeniesienie wierzytelności miało nastąpić na podstawie umowy z 13 grudnia 2010 roku.
Powyższe wykluczyło możliwość czynienia ustaleń wyłącznie na podstawie twierdzeń powoda (art. 339 § 2 k.p.c.). Jednakże powód nie przedstawił żadnego przekonującego dowodu na okoliczność zawarcia twierdzonej w pozwie umowy. Wyciąg z ksiąg rachunkowych powoda jest dokumentem prywatnym, zatem jego moc dowodowa ogranicza się jedynie do tego, że powód złożył określone oświadczenie. Jest to zatem moc dowodowa porównywalna z uzasadnieniem pozwu, a to uznano za niewystarczające. Nie złożono również umowy z 13 grudnia 2010 roku, ani umowy z 18 maja 2016 roku.
Złożono nieczytelną kopię umowy z 31 maja 2016 roku (k. 8). III. Ocena roszczenia. Powód nie wykazał istnienia pierwotnej umowy ani dwóch z trzech umów cesji. Powództwo podlega oddaleniu w całości. Nie sposób nawet wskazać, jakim rodzajem umowy – pożyczka, kredyt – była ta pierwotnie zawarta. IV. Koszty. Powód przegrał sprawę w całości. Nie sposób jednak przyjąć, że pozwana poniosła jakiekolwiek koszty, podlegające zwrotowi jako koszty procesu (art. 98 § 2 k.p.c.). 1 (...)