Court dismisses debt collection claim due to plaintiff's failure to prove loan existence and assignment validity.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for 327.22 PLN against the defendant, who did not appear in the proceedings. The plaintiff failed to provide sufficient evidence proving the existence of the original loan or the validity of the debt assignment, relying solely on a private bank statement. Consequently, the court ruled that the plaintiff did not meet the burden of proof required to establish the debt.
Legislator headnote
AI generatedArt. 245 k.p.c.; Art. 339 § 2 k.p.c.; Art. 98 § 2 k.p.c.: A plaintiff must substantiate the existence of a claim with admissible evidence; failure to prove the origin of the debt or the validity of its assignment results in dismissal of the action.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt: XVIII C 174/18 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 M. 2020 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi w Wydziale XVIII Cywilnym w składzie: Przewodniczący: SSR Artur Piotr Wewióra protokolant: Beata Kowalska rozpoznawszy: 5 M. 2020 roku w Ł. na rozprawie sprawę z powództwa: EasyDebt Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W. przeciwko: M. K. o: zapłatę oddala powództwo. XVIII C 174/18
UZASADNIENIE
I. Stanowiska stron. Powód EasyDebt Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W., reprezentowany przez radcę prawnego, domagał się zasądzenia od M. K. 327,22 zł, z ustawowymi odsetkami jak w pozwie. Na kwotę główną miało składać się 100 zł kosztów udzielonej pożyczki i 205 zł kosztów udzielenia pożyczki, nadto 22,22 zł odsetek za opóźnienie. Pozwany nie zajął stanowiska w sprawie, wydano wyrok zaoczny. II. Ustalenia faktyczne i ocena dowodów. EasyDebt Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. oświadcza, że według stanu z 21 listopada 2017 roku przysługuje mu wobec M. K. wierzytelność w łącznej wysokości 327,22 zł, którą miał nabyć od F. Bank p.l.c. – spółką prawa maltańskiego. (wyciąg z ksiąg rachunkowych, k.
4) Dalszych ustaleń czynić nie sposób. Porównanie wysokości kapitału i kosztów wzbudziło wątpliwości Sądu, nie pozwalające na czynienie ustaleń na podstawie art. 339 § 2 k.p.c. Powód, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, miał świadomość iż roszczenie budzi wątpliwości, skoro zamiast nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym, o którego wydanie wnosił, otrzymał zawiadomienie o rozprawie. Mimo to żadnych wniosków dowodowych nie złożył. Wyciąg z ksiąg rachunkowych jest dokumentem prywatnym, a więc jedynie dowodem na treść oświadczenia podpisującego (art. 245 k.p.c.).
Odpis umowy cesji jest nieczytelny (k. 8 – 10), skądinąd okoliczność, że powód twierdzi iż nabył wierzytelność w drodze cesji, wynika z samego wyciągu. Okoliczność cesji jest przy tym o tyle bez znaczenia, że powód nie przedstawił żadnego dowodu na pierwotne istnienie wierzytelności dochodzonej pozwem. Własne oświadczenie powoda w tym zakresie, zamieszczone w wyciągu z ksiąg rachunkowych, ma moc dowodową identyczną z uzasadnieniem pozwu. Dalsze dowody byłyby spóźnione. III. Ocena roszczenia. Powód nie wykazał istnienia roszczenia, stąd powództwo podlega oddaleniu w całości.
IV. Koszty. Powód przegrał sprawę w całości. Brak wykazania kosztów pozwanego, podlegających zaliczeniu do kosztów procesu (art. 98 § 2 k.p.c.).