Court dismissed defendant's claim that bank documents were inadmissible, ruling evidence sufficient to prove debt. The court allowed the plaintiff's claim for loan repayment and interest. The court rejected the defendant's argument regarding the bank representative's authority and the validity of the bank's documents. The court found the plaintiff's evidence sufficient to prove the debt and awarded the claim. The court dismissed the defendant's defense regarding the bank representative's authority and the validity of the bank's documents. The court allowed the plaintiff's claim for loan repayment and interest. The court found the plaintiff's evidence sufficient to prove the debt and awarded the claim.

sygn. akt IC 969/19

UZASADNIENIE

(...) Bank (...) S.A. we W. wniósł pozew przeciwko K. F. o zapłatę kwoty 4318,08 zł z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od kwoty 4168 zł od dnia 7.12.2018r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu podał, że pozwany nie wywiązał się z zobowiązania spłaty kredytu, udzielonego przez Bank w kwocie 4168 zł na podstawie umowy z dnia 17.10.2017r. Pomimo wezwań i monitów pozwany nie wywiązał się z obowiązku spłaty. Roszczenie stało się w całości wymagalne w dniu 25.11.2018r. Na dochodzona kwotę składa się: należność główna – 4168 zł, odsetki karne naliczone od dnia 17.11.2017r.

– 150,08 zł. Kurator ustanowiony dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego wniosła o oddalenie powództwa, zarzucając nieudowodnienie powództwa. Podniosła, że wyciąg z ksiąg banku, jest dokumentem prywatnym i jest pozbawiony wartości dowodowej, powód nie przedstawił pełnomocnictwa materialnoprawnego, z którego wynikałoby, że podpisana pod tym dokumentem, jak również pod wypowiedzeniem umowy, M. M. była umocowana do złożenia oświadczenia woli w imieniu Banku. Zarzuciła, że powód nie udowodnił też, aby wypowiedzenie umowy zostało rzeczywiści wysłane do pozwanego.

W odpowiedzi, w piśmie procesowym z dnia 22.01.2020r., strona powodowa podniosła, że przedłożone do sprawy pełnomocnictwo dla M. M. (k-12) daje umocowanie pełnomocnikowi zarówno do składania oświadczeń woli w imieniu banku w zakresie wypowiadania umów kredytowych (pkt 9 pełnomocnictwa nr (...) z dnia 11.09.2014r.) oraz w zakresie samodzielnego składania oświadczeń woli w zakresie praw i obowiązków majątkowych banku, poprzez jednoosobowe podpisywanie wyciągów z ksiąg banku, wystawianych na potrzeby dochodzenia należności od dłużników banku (pkt 5 pełnomocnictwa).

Stan faktyczny: W dniu 17.10.2017r. strony zawarły umowę kredytu na cele konsumpcyjne, przeznaczonego na zakup od pośrednika kredytowego towaru, w postaci telewizora marki S., wraz z uchwytem TV, nr (...), na podstawie której powodowy Bank udzielił pozwanemu kredytu w kwocie 4168 zł, zaś pozwany zobowiązał się do spłaty w 30 ratach miesięcznych, zgodnie z harmonogramem. Umowa została zawarta do dnia 17.04.2020r. Towar został nabyty w punkcie sprzedaży pośrednika kredytowego, a Bank przekazał w.w. kwotę kredytu na rachunek pośrednika kredytowego, tytułem zapłaty ceny.

Dowód: umowa kredytu (k-16 i nast.) Pismem z dnia 18.05.2018r. powód wezwał pozwanego do zapłaty w terminie 14 dni niespłaconych w terminie rat kredytu w kwocie 972,51 zł. Jednocześnie poinformował o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia. Bank uprzedził także pozwanego o możliwości wypowiedzenia umowy w przypadku braku spłaty i niezłożenia wniosku o restrukturyzację. Pismo zostało nadane przesyłką poleconą na adres pozwanego, wskazany w umowie. Przesyłka była awizowana, nieodebrana w terminie, wróciła do nadawcy.

Dowód: wezwanie do zapłaty (k-22, 24, 56-57) Pismem z dnia 24.09.2018r. Bank wypowiedział pozwanemu w.w. umowę, wzywając pozwanego do zapłaty wymagalnego zobowiązania, tytułem zwrotu wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami. Pismo zostało nadane przesyłką poleconą na adres pozwanego, wskazany w umowie. Przesyłka była awizowana, nieodebrana w terminie, wróciła do nadawcy. Dowód: wypowiedzenie umowy (k-21, 23, 58-59) W dniu 6.12.2018r. powodowy Bank wystawił wyciąg z ksiąg banku, stwierdzając zadłużenie pozwanego w kwocie, dochodzonej pozwem, z tytułu w.w. umowy kredytu.

Dowód: wyciąg z ksiąg banku (k-15).

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie. Powód udowodnił, że w dniu 17.10.2017r. strony zawarły umowę kredytu na cele konsumpcyjne, przeznaczonego na zakup od pośrednika kredytowego towaru, w postaci telewizora marki S., wraz z uchwytem TV, nr (...), na podstawie której powodowy Bank udzielił pozwanemu kredytu w kwocie 4168 zł, zaś pozwany zobowiązał się do spłaty w 30 ratach miesięcznych, do dnia 17.04.2020r. (art. 6 kc). Ciężar udowodnienia spełnienia świadczenia zapłaty spoczywał na pozwanym, jako dłużniku. Pozwany nie wykazał, że spełnił świadczenie w wysokości i terminie wskazanym w umowie.

Wobec tego powództwo w zakresie kwoty głównej i odsetek (których sposób wyliczenia został precyzyjnie przedstawiony), zgodnie z żądaniem powoda, zasługiwało na uwzględnienie. Przedłożone przez powoda w.w. dokumenty, w szczególności podpisana przez pozwanego umowa kredytu, wezwanie do zapłaty zaległych rat i wypowiedzenie umowy (nadane przesyłką poleconą na adres pozwanego, wskazany w umowie, w sposób umożliwiający zapoznanie się z treścią tych dokumentów), stanowią dowody na potwierdzenie istnienia wierzytelności (zobowiązania pozwanego wobec powoda), jej wysokości i wymagalności.

Przedłożone przez powoda dowody stanowiły dostateczną podstawę do wyprowadzenia ustaleń faktycznych, zgodnych z twierdzeniami pozwu. Wbrew zarzutom pozwanego, strona powodowa przedłożyła pełnomocnictwo dla M. M. (k-12) dające umocowanie pełnomocnikowi zarówno do składania oświadczeń woli w imieniu banku w zakresie wypowiadania umów kredytowych (pkt 9 pełnomocnictwa nr (...) z dnia 11.09.2014r.) oraz w zakresie samodzielnego składania oświadczeń woli w zakresie praw i obowiązków majątkowych banku, poprzez jednoosobowe podpisywanie wyciągów z ksiąg banku, wystawianych na potrzeby dochodzenia należności od dłużników banku (pkt 5 pełnomocnictwa).

Strona powodowa przedłożyła także dowody nadania przesyłek poleconych, zawierających dokumenty w postaci wezwania do zapłaty i wypowiedzenia umowy, na adres pozwanego, podany w umowie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 353 § 1 kc, art. 354 § 1 kc, art. 471 kc, art. 481 § 1 i 2 kc, orzeczono, jak w pkt I wyroku. Orzeczenie w pkt III oparto na przepisach § 1 ust. 3, § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz.U. z 2018r., poz. 536) w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015, poz. 1800 ze zm.), po uwzględnieniu spisu kosztów, przedłożonego przez kuratora, będącego adwokatem, ustanowionego dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego (k-67).

Orzeczenie w pkt III oparto na przepisach art. 98 § 1, 1 1 i 2 kpc. Pozwany, jako przegrywający sprawę, powinien zwrócić powodowi koszty procesu, w skład których wchodzi: opłata sądowa od pozwu oraz zaliczka na wynagrodzenie kuratora (100 zł + 900 zł). Na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz.U.2019, poz. 785) w zw. z art. 98 § 1 kpc, obciążono pozwanego, zgodnie z wynikiem procesu, wydatkami, poniesionymi na wynagrodzenie kuratora tymczasowo ze Skarbu Państwa, w części, co do kwoty 50,75 zł.