Court dismissed airline's appeal, ruling delayed flight to destination counts as cancelled for passenger protection.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the airline's appeal against a lower court judgment awarding compensation to a passenger for a delayed flight. The airline argued the passenger arrived within three hours, but the court held that because the passenger could not complete her journey due to the initial delay, the second leg constituted a cancelled flight under EU regulations. Consequently, the passenger was entitled to compensation as an alternative flight was offered with a significant delay.
Legislator headnote
AI generatedArt. 261/2004; Art. 5 ust. 1 pkt c; Art. 7 ust. 2 pkt a; Art. 8; Art. 385 k.p.c.: In consumer contracts, a flight to a destination is deemed cancelled if the passenger cannot complete the journey due to a prior delay, entitling them to compensation even if they arrive within the three-hour threshold on an alternative flight.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt XXVII Ca 817/19
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 stycznia 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXVII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia del. Katarzyna Małysa Protokolant: st. sekr. sąd. Agnieszka Gromek po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2020r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. (poprzednio (...) S.A. z siedzibą w W.) przeciwko (...) S.A. z siedzibą w W. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 27 października 2018 r., sygn. Akt I C 2135/18 1. oddala apelację;
2. zasądza od (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 135 zł (sto trzydzieści pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej. Sygn. akt XXVII Ca 817/19
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 4 czerwca 2018 r. (...) S.A. (uprzednio (...) sp. z o.o.) z siedzibą w W. wniosła o zasądzenie od (...) S.A. w W. kwoty 250,00 euro wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 10 kwietnia 2018 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, w związku z zawartą umową cesji wierzytelności na mocy której nabyła w/w wierzytelność od M. K. - pasażera opóźnionego lotu. W odpowiedzi pozwana domagała się oddalenia powództwa w całości i zasądzenia od powódki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Wyrokiem z dnia 27 października 2018 r. Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie w sprawie I C 2135/18 zasądził od (...) S.A. na rzecz powoda kwotę 250,00 Euro wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 10 kwietnia 2018 r. do dnia zapłaty oraz kwotę w wysokości 317,00 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Od powyższego orzeczenia apelację złożyła strona pozwana, zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie:
1. Prawa materialnego, tj. art. 2 lit.
l) rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 poprzez błędną interpretację i uznanie, że jeżeli pasażerka nie odbyła podróży konkretnym rejsem, to oznacza to, iż dla pasażerki rejs ten był rejsem odwołanym, pomimo że w rzeczywistości rejs ten był rejsem opóźnionym i odbył się, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, że pasażerka dotarła do miejsca docelowego z opóźnieniem powyżej 2 godzin, a zatem zastosowanie znajdzie art. 5 ust. 1 lit.
c) ppkt III) i w zw. z powyższym odszkodowanie jest zasadne, podczas gdy prawidłowa interpretacja przepisów oraz orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej prowadzi do wniosków przeciwnych, tj. rejs pasażerki był rejsem opóźnionym, a do miejsca docelowego dotarła z opóźnieniem poniżej 3 godzin, odszkodowanie zatem nie jest zasadne;
2. Naruszenie prawa materialnego, tj. art. 5 ust 1 lit c) ppkt III w/w rozporządzenia poprzez jego zastosowanie, co w konsekwencji doprowadziło do uznania powództwa i obowiązku wpłaty odszkodowania na rzecz powódki, pomimo faktu, iż w przedmiotowym stanie faktycznym opóźnienie nie wyniosło powyżej 3 godzin. Wobec powyższego skarżąca wniosła o:
1. Zmianę zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie powództwa;
2. Zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego od powódki na rzecz pozwanej wg norm przepisanych;
3. Ewentualnie na wypadek stwierdzenia, że Sąd I instancji nie rozpoznał istoty sprawy lub gdy wydanie wyroku wymagałoby przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości, na podstawie art. 386 par. 4 kpc o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu przy uwzględnieniu kosztów dotychczasowego postępowania. Powódka wniosła o oddalenie apelacji i orzeczenie o kosztach.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja pozwanej jako całkowicie niezasadna nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że niniejsza sprawa toczyła się w postępowaniu uproszczonym, dlatego uzasadnienie Sądu Okręgowego ma formę uproszczoną, co wynika z treści art. 505 13 § 2 kpc, stosownie do którego, jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa. Sąd Odwoławczy w całości podziela ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji, przyjmując je za własne i czyniąc je integralną częścią poniższych rozważań.
Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy mają oparcie w należycie zebranym w sprawie i właściwie ocenionym materiale dowodowym. Sąd II instancji podziela także dokonaną przez Sąd I instancji ocenę prawną stanu faktycznego sprawy. Przedstawionym przez Sąd Rejonowy rozważaniom prawnym nie można postawić zarzutu naruszenia obowiązujących przepisów prawa materialnego w zakresie, w jakim zostało to sformułowane w apelacji pozwanej. Tym samym w przedmiotowej sprawie w sposób prawidłowy zostały zastosowane przywołane w apelacji pozwanej przepisy prawa materialnego tj.: art. 2 lit I) oraz art. 5 ust. 1 lit. C) ppkt III Rozporządzenia (WE) nr 261/2004.
Wykładania tych przepisów została w sposób bardzo wnikliwy i obszerny przeprowadzona przez Sąd Rejonowy. Sąd Odwoławczy w pełni aprobuje wykładnię Sądu pierwszej instancji, nie widząc potrzeby jej ponawiania. W ocenie Sądu Okręgowego zarzuty sformułowane w apelacji stanowią jedynie bezzasadną polemikę z w pełni prawidłową interpretacją i oceną prawną dokonaną przez Sąd meritii, który uznał zasadność roszczenia powódki (...) S.A. Pasażerka M. K. posiadała zaplanowany na dzień 14 marca 2018 r. lot z lotniska w G. o godz. 12.10 UTC do portu lotniczego w K. z przesiadką na lotnisku w W. realizowany przez (...) S.A.
Przylot samolotu z G. do W. miał nastąpić o godz. 13.05 UTC, zaś wylot z W. do K. o godz. 13.45 UTC. Lot z G. do W. został opóźniony, co spowodowało, że M. K. utraciła zaplanowany lot z W. do K. z planowanym przylotem na godzinę 14.35 UTC. Wobec opóźnienia wyżej wskazanego lotu z G., pozwana zaoferowała pasażerce bezpłatną zmianę rezerwacji na pierwszy dostępny lot z W. do K. o godz. 16.35 UTC z planowanym przylotem do K. na godz. 17.25 UTC, który ostatecznie przyleciał o godzinie 17.30 UTC. M. K. nie skorzystała z oferty z uwagi na utracenie celu podróży w zmienionych godzinach lotu.
Powyższe okoliczności nie były sporne pomiędzy stronami postępowania. Kwestią sporną w niniejszej sprawie była interpretacja, czy powyższa sytuacja stanowiła opóźnienie czy odwołanie lotu w rozumieniu w/w rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady. Sąd Okręgowy przychylił się do zdania Sądu Rejonowego, uznając powyższy stan faktyczny za odwołanie w rozumieniu art. 2 lit. I w/w rozporządzenia. Podkreślenia przy tym wymaga, iż lot nie może być uznany za odwołany jeśli miejsce startu i lądowania są zgodne z pierwotnie planowanym, a pasażer, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, nie został przeniesiony na inny lot.( postanowienie TSUE z 5.1.2016 r., W.
C. – 32/16 ) Przy czym lot należy uznać za odwołany jeśli przewoźnik lotniczy przewozi pasażerów w ramach alternatywnego lotu, którego rozkład różni się od rozkładu lotu planowanego pierwotnie. ( wyrok S. i in. Z 19. (...) – 402/07 ) Powyższe orzeczenia wprost wskazują, iż w przypadku M. K. zasadne było twierdzenie o odwołaniu lotu, skoro został jej zaproponowany alternatywny lot, wobec niemożności skorzystania z lotu pierwotnego. Przy rozpatrywaniu wyżej zaprezentowanego stanu faktycznego należy zwrócić uwagę, że spór dotyczy lotu z W. do K., który odbył się planowo (o ewentualnym opóźnieniu możemy mówić jedynie odnośnie lotu z G. do W.).
Jednakże w ślad za Trybunałem Sprawiedliwości należy spojrzeć na tę sytuację w sposób subiektywny – od strony pasażera. Dla podróżnej M. K. lot z W. do K. nie odbył się, gdyż wobec opóźnienia pierwszego lotu, nie miała ona możliwości odbycia drugiej części zaplanowanej podróży. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje fakt, czy pasażerka poleciała zaproponowanym przez pozwaną późniejszym lotem, czy też odstąpiła od dalszej części podróży. Pozwana w swej apelacji czyni zarzut, iż od planowanej godziny przylotu do K., a faktycznej godziny przylotu nie upłynęły 3 godziny, dlatego też powódce nie należy się odszkodowanie.
Sąd Okręgowy nie zgodził się z tym poglądem. Przy przyjęciu stanowiska, iż przedmiotowy lot był lotem odwołanym wobec M. K. , na podstawie art. 5 ust. 1 pkt c w zw. z art. 7 ust. 2 pkt a) rozporządzenia pasażerce pokonującej dystans do 1500 km przysługuje odszkodowanie jeżeli pasażerom zaoferowano, zgodnie z art. 8 w/w rozporządzenie, zmianę planu podróży do miejsca docelowego na alternatywny lot, którego czas przylotu nie przekracza planowego czasu przylotu pierwotnie zarezerwowanego lotu o dwie godziny. M. K. miała do pokonania dystans krótszy niż 1 500 km, zaś lot alternatywny przybył do miejsca przeznaczenia (K.) o 2 godziny 55 minut później niż lot planowany.
Wobec powyższego nie sposób zgodzić się z zarzutami pozwanej. W ocenie Sądu Odwoławczego podkreślenia wymaga również fakt istnienia pomiędzy stronami szczególnego stosunku prawnego konsument – przedsiębiorca, toteż należało objąć szerszą ochroną prawną pasażerkę M. K., czego konsekwencją jest konieczność dokonania analizy spornego lotu z jej punktu widzenia i potraktowania go jako lot odwołany, skoro nie miała ona faktycznej możliwości aby z niego skorzystać, a przewoźnik zaproponował jej alternatywne, późniejsze połączenie .
Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 385 k.p.c. apelację oddalono, jako całkowicie bezzasadną. Orzekając o kosztach na podstawie art. 98 § 1 i 3 i art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy obciążył pozwaną, jako stronę przegrywającą w instancji odwoławczej, obowiązkiem zwrotu przeciwnikowi kosztów postępowania apelacyjnego w postaci wynagrodzenia pełnomocnika powódki w wysokości ustalonej zgodnie z § 2 pkt 2 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.