Legislator Case Law & Legislation
XXVII Ca 1469/19 AI generated

Airline appeal dismissed; court held weather delays on same aircraft rotation are not force majeure.

Case Number XXVII Ca 1469/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the defendant airline's appeal against a first-instance judgment ordering compensation for flight delays. The airline argued that heavy snow constituted force majeure, but the court found that weather conditions in mid-winter were not extraordinary and failed to account for the operational risks of flying multiple rotations on a single aircraft. Consequently, the court upheld the original ruling, rejecting the airline's defense and ordering it to pay the plaintiff's legal costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 5 ust. 3 rozporządzenia nr 261/2004; Art. 382 k.p.c.; An airline cannot claim force majeure for delays caused by weather on a subsequent flight in the same rotation if it failed to take reasonable measures to mitigate such risks during planning.

Keywords

AI generated
EU Regulation 261/2004 force majeure weather flight rotation delays airline liability appellate dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 5 ust. 3 rozporządzenia nr 261/2004
Z uwagi na to, że niniejsza sprawa podlegała rozpoznaniu według przepisów o postępowaniu uproszczonym i Sąd odwoławczy nie przeprowadził postępowania dowodowego, stosownie do art. 505 13 § 2 k.p.c.
art. 382 k.p.c.
Sąd Okręgowy podziela ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego i zgodnie z art. 382 k.p.c. przyjmuje je za własne.
art. 385 k.p.c.
Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 385 k.p.c. apelację oddalono, jako całkowicie bezzasadną.
art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
Orzekając o kosztach na podstawie art. 98 § 1 i 3 i art.
art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.
98 § 1 i 3 i art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy obciążył pozwaną, jako stronę przegrywającą w instancji odwoławczej, obowiązkiem zwrotu przeciwnikowi kosztów postępowania apelacyjnego w postaci wynagrodzenia pełnomocnika powódki w wysokości ustalonej zgodnie z § 2 pkt 2 w zw.
art. 382 k.p.c
Sąd Okręgowy podziela ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego i zgodnie z art. 382 k.p.c.
art. 385 k.p.c
Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
C-532/17
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt XXVII Ca 1469/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 lutego 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXVII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia Joanna Staszewska Protokolant: sekr. sądowy Grażyna Dwórznik po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2020 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej (poprzednio (...) S.A.) przeciwko (...)AG z siedzibą w K. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 23 października 2018 r., sygn. akt II C 4761/18 1. oddala apelację;

2. zasądza od (...) AG z siedzibą w K. na rzecz (...) Spółki Akcyjnej kwotę 90 (dziewięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w instancji odwoławczej. Sygn. akt XXVII Ca 1469/19

UZASADNIENIE

Z uwagi na to, że niniejsza sprawa podlegała rozpoznaniu według przepisów o postępowaniu uproszczonym i Sąd odwoławczy nie przeprowadził postępowania dowodowego, stosownie do art. 505 13 § 2 k.p.c. ograniczono uzasadnienie wyroku do wyjaśnienia jego podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa. Rozpoznając sprawę w granicach zaskarżenia

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja pozwanego pozbawiona jest uzasadnionych podstaw prawnych. Sąd Okręgowy podziela ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego i zgodnie z art. 382 k.p.c. przyjmuje je za własne. Akceptuje również wnioski wywiedzione z tych ustaleń i ocenę prawną przedstawioną przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. W ocenie Sądu Okręgowego zarzuty podniesione w apelacji nie zasługują na uwzględnienie. W pierwszej kolejności Sąd Okręgowy odniesie się do zarzutu braku legitymacji biernej, gdyż zarzut ten ma charakter zasadniczy dla rozstrzygnięcia sprawy.

Jak wyjaśniła pozwana swoją wiedzę o tym, iż nie ma legitymacji biernej w sprawie powzięła dopiero po tym jak został wydany wyrok Sądu pierwszej instancji. Sąd Okręgowy analizując materiał dowodowy, w szczególności bilety lotnicze załączone do pozwu, doszedł do wniosku, że linią lotniczą która zawierała umowę była linia (...). Lot został natomiast wykonany przy użyciu samolotu należącego do (...). Wskazać należy na orzeczenie TSUE z dnia 4 lipca 2018 r w sprawie C- 532/17, zgodnie z którym za obsługującego przewoźnika lotniczego należy uznać przewoźnika, który w ramach swojej działalności w zakresie transportu pasażerskiego podejmuje decyzję o przeprowadzeniu konkretnego lotu, włącznie z ustaleniem jego trasy, a tym samym o stworzeniu dla zainteresowanych oferty przewozu lotniczego.

Podjęcie tego rodzaju decyzji oznacza bowiem, że przewoźnik ten ponosi odpowiedzialność za wykonanie tego lotu, w tym między innymi za ewentualne odwołanie lub duże opóźnienie w przylocie. Wobec powyższego nie ma żadnej wątpliwości, że podmiotem odpowiedzialnym jest (...). Kolejny zarzut apelacyjny sprowadza się do kwestii braku odpowiedzialności po stronie pozwanej za opóźnienie z powodu wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności. W niniejszej sprawie chodziło o znaczne opady śniegu w rejonie F., które uniemożliwiły wylot samolotu z lotniska.

Faktu, iż w danym dniu występowały obfite opady śniegu Sąd Okręgowy nie kwestionuje. Jednakże za nadzwyczajną okoliczność nie można uznać warunków pogodowych jakie uniemożliwiały planowane wykonanie operacji lotniczych tyczących się nie skarżonego lotu, ale lotu wykonywanego przez ten sam statek powietrzny wcześniej w ramach rotacji połączeń. Zwrócić nadto należy uwagę na to, że lot odbywał się 4 grudnia a więc w środku zimy i obfite opady śniegu nie są sytuacją nadzwyczajną dla tej pory roku. Wobec powyższego przewoźnik lotniczy na etapie planowania lotów powinien był zorganizować je w taki sposób, aby warunki pogodowe nie wpływały negatywnie na pozostałe obsługiwane połączenia lotnicze.

Wskazać należy, że na podstawie art. 5 ust. 3 rozporządzenia nr 261/2004 [przewoźnik lotniczy] ma obowiązek podjęcia wszelkich rozsądnych środków w celu uniknięcia nadzwyczajnych okoliczności, powinien więc na etapie planowania lotu – w szczególności gdy organizuje kilka lotów „jeden po drugim” jedną maszyną w ramach rotacji - wziąć pod uwagę ryzyko opóźnienia związanego z ewentualnym zaistnieniem nadzwyczajnych okoliczności w odniesieniu do któregoś lotu w ramach rotacji. Wskazać należy, że strona pozwana wnosząc apelację nie podniosłą żadnych argumentów mogących wzruszyć stanowisko Sądu pierwszej instancji wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.

Strona pozwana choć dowiodła, że warunki atmosferyczne były złe, to jednak nie wykazała, że przy użyciu wszelkich możliwości jakie były w jej zasięgu, tj. zasobów ludzkich, materiałów czy środków finansowych, próbowała przeciwdziałać opóźnieniu przedmiotowego lotu. Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 385 k.p.c. apelację oddalono, jako całkowicie bezzasadną. Orzekając o kosztach na podstawie art. 98 § 1 i 3 i art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy obciążył pozwaną, jako stronę przegrywającą w instancji odwoławczej, obowiązkiem zwrotu przeciwnikowi kosztów postępowania apelacyjnego w postaci wynagrodzenia pełnomocnika powódki w wysokości ustalonej zgodnie z § 2 pkt 2 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.