Court dismissed claim for damages against municipality for failure to insure health coverage, finding timely registration occurred.
Legislator summary
AI generatedThe plaintiff sued the municipality for damages due to alleged failure to register her for mandatory health insurance, claiming this deprived her of free medical care. The court found that the social assistance center registered her for insurance on time and that she had previously declared her employment status to obtain immediate medical services. Consequently, the court ruled that no personal rights were violated and dismissed the claim, while also waiving court costs due to the plaintiff's vulnerable financial situation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 66 ust. 1 pkt 30 zw. z art. 75 ust. 12 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej; Art. 50 ust. 6 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej: The court established that timely registration for mandatory health insurance by a social assistance center does not constitute a violation of personal rights, and a beneficiary's prior declaration of employment can justify immediate access to free medical services.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 664/16
UZASADNIENIE
Powódka M. J. wystąpiła z pozwem przeciwko Gminie Ł. o zapłatę kwoty 8.250 zł tytułem zadośćuczynienia w związku z zawinionym niewykonaniem przez pozwaną ustawowego obowiązku ciążącego na niej polegającego na objęciu powódki obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego wynikającego z przepisów art. 66 ust. 1 pkt 30 w zw. z art. 75 ust. 12 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2016r. poz. 1793), co skutkowało pozbawieniem powódki prawa do skorzystania z bezpłatnej opieki zdrowotnej i tym samym zostały naruszone jej dobra związane z ochroną jej zdrowia i dostępem do świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych.
Pozwana Gmina Ł. w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powódki na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu podniesiono, iż pozwana wypełniła swój obowiązek zgłoszenia powódki do ubezpieczenia zdrowotnego należycie i terminowo, wobec czego w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia dóbr osobistych powódki przez nią wskazywanych. Postanowieniem Referendarza sądowego Sądu Rejonowego w Zawierciu z dnia 14 października 2016r., sygn. akt I C 664/16, powódka M.
J. została zwolniona w całości od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych i ustanowiono dla powódki pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego. Sąd Rejonowy ustalił co następuje. W dniu 8 marca 2016r. został zawarty pomiędzy Centrum (...) w Ł. a M. J. indywidualny program zatrudnienia socjalnego. /dowód: umowa z dn. 8.03.2016r. k. 5-9 akt/. W dniu 16 marca 2016r. powódka zgłosiła się na wizytę lekarską do Przychodni (...) Sp. z o.o. w Ł.. W związku z informacją uzyskaną podczas rejestracji do lekarza o tym, iż nie posiada ona ubezpieczenia zdrowotnego, złożyła ona oświadczenie o posiadaniu ubezpieczenia w związku z podjętą pracą.
Powódce w tym dniu udzielono świadczeń zdrowotnych w ramach podstawowej opieki zdrowotnej realizowanej w oparciu o umowę z Narodowym Funduszem Zdrowia (bezpłatnie). /dowód: pismo powódki do przychodni z dn. 18.03.2016r. k. 10 akt, korespondencja e-mail powódki do (...) w Ł. z dn. 18.03.2016r. k. 62 akt, zaświadczenie (...) Sp. z o.o. z dn. 24.03.2016r. k. 65 akt/. W dniu 29 marca 2016r. Ośrodek Pomocy (...) w Ł. dokonał zgłoszenia powódki M. J. do ubezpieczenia zdrowotnego, składając deklarację i opłacając należną składkę. /dowód: deklaracja rozliczeniowa (...) P (...) za marzec 2016r. k. 55 akt, potwierdzenia przelewu składek z dn. 29.03.2016r. k. 56-57 akt, imienny raport miesięczny o należnych składkach na ubezpieczenie zdrowotne (...) P (...) za marzec 2016r. k. 58 akt, informacja miesięczna dla osoby ubezpieczonej za marzec 2016r. k. 59 akt/.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wskazanych wyżej w uzasadnieniu dokumentów, których wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron postępowania, jak również nie budziła wątpliwości Sądu. Sąd Rejonowy zważył co następuje. Powództwo podlegało oddaleniu w całości. W niniejszym postępowaniu powódka dochodziła roszczeń z tytułu naruszenia jej dóbr osobistych związanych z ochroną jej zdrowia i dostępem do świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych w związku ze niezrealizowaniem przez pozwanego ustawowego obowiązku zgłoszenia jej do ubezpieczenia zdrowotnego.
Zgodnie z art. 23 k.c. dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Stosownie zaś do art. 24 § 1 k.c. ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne.
W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Powódka objęta była indywidualnym programem zatrudnienia socjalnego na podstawie zawartej w dniu 8 marca 2016r. umowy z Centrum (...) w Ł..
Zgodnie z art. 75 ust. 12 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych z dnia 27 sierpnia 2004 r. (Dz.U. Nr 210, poz. 2135 ze zm. ) osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 30 (tj. osoby objęte indywidualnym programem zatrudnienia socjalnego), zgłasza do ubezpieczenia zdrowotnego ośrodek pomocy społecznej realizujący indywidualny program zatrudnienia socjalnego. Zgodnie natomiast z art. 73 ust. 13 lit. a cyt. wyżej ustawy obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego w przypadku osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 30 (tj. osób objętych indywidualnym programem zatrudnienia socjalnego), powstaje po upływie 30 dni od dnia rozpoczęcia realizacji indywidualnego programu zatrudnienia socjalnego.
Artykuł 46 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) nakłada na płatnika obowiązek obliczania, poboru, rozliczania i przekazywania składek do ZUS, należnych z tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym przez osoby fizyczne zgłoszone do ubezpieczeń przez tego płatnika, w tym składek na ubezpieczenie zdrowotne. Przedmiotowy obowiązek powinien być wykonywany w odstępach miesięcznych, za każdy miesiąc kalendarzowy z dołu, w terminach przewidzianych w art. 47 ust. 1 wyżej cyt. ustawy z 13 października 1998r. (w przypadku płatników będących jednostkami budżetowymi i samorządowymi zakładami budżetowymi, jak w przypadku Ośrodka Pomocy (...) będącemu jednostką budżetową gminy- do 5. dnia następnego miesiąca).
Przenosząc powyższe na płaszczyznę rozpoznawanej sprawę, wskazać należy po pierwsze, iż przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dowodowe w sposób jednoznaczny wykazało, iż w związku z zawartą przez powódkę umową z dnia 8 marca 2016r. Ośrodek Pomocy (...) w Ł. dokonał jej zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego prawidłowo i terminowo zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych z dnia 27 sierpnia 2004 r. (Dz.U. Nr 210, poz. 2135 ze zm. ) i ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U.
Nr 137, poz. 887 ze zm.). W przypadku powódki termin do zgłoszenia jej do ubezpieczenia zdrowotnego przez płatnika składek upływał w dniu 5 kwietnia 2016r., zgłoszenia dokonano w dniu 29 marca 2016r. Termin ubezpieczenia zdrowotnego w przypadku powódki powstał w dniu 7 kwietnia 2016r. Po drugie wykazane zostało, iż powódka udając się na wizytę lekarską w dniu 16 marca 2016r. do przychodni (...) Sp. z o.o. w Ł. udzielono jej, pomimo negatywnej weryfikacji w systemie Elektronicznej Weryfikacji Uprawnień Świadczeniobiorców (...), bezpłatnie świadczeń zdrowotnych w ramach podstawowej opieki zdrowotnej realizowanej w oparciu o umowę z Narodowym Funduszem Zdrowia, a to na podstawie złożonego przez powódkę oświadczenia o zatrudnieniu i ubezpieczeniu przez pracodawcę, co potwierdził świadczeniodawca w wydanym zaświadczeniu, jak również potwierdziła to sama powódka w korespondencji e-mail do (...) w Ł. jak i w pozwie.
Artykuł 50 ust. 6 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych z dnia 27 sierpnia 2004r. (Dz.U. Nr 210, poz. 2135 ze zm. ) przewiduje w przypadku nie potwierdzenia przez świadczeniobiorcę posiadania praw do bezpłatnych świadczeń zdrowotnych możliwość potwierdzenie tych praw poprzez złożenie przez niego oświadczenia o przysługującym mu prawie do świadczeń opieki zdrowotnej. Powyższe dowodzi w sposób niewątpliwy zdaniem Sądu, iż w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia dóbr osobistych powódki związanych z ochroną zdrowia i dostępem do świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych.
Wobec zatem nie wykazania zaistnienia przesłanki naruszenia określonych dóbr osobistych powódki w postaci bezprawności postepowania pozwanego, powództwo na podstawie art. 24 § 1 k.c. należało oddalić. Na podstawie art. 102 k.p.c. Sąd odstąpił od obciążania powódki kosztami procesu, mając na względzie jej sytuację osobistą i majątkową. Powódka jest osobą niepełnosprawną (upośledzenie w stopniu lekkim), bezrobotną, nie ma dochodów, nie posiada majątku. Zgodnie z art. 109 § 1 zd. pierwsze k.p.c. roszczenie o zwrot kosztów wygasa, jeśli strona najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie złoży sądowi spisu kosztów albo nie zgłosi wniosku o przyznanie kosztów według norm przepisanych.
Pełnomocnik powódki ustanowiony z urzędu zarówno w pozwie jak i na rozprawie nie złożył wniosku o przyznanie mu kosztów procesu oaz nie złożył oświadczenia, że opłata nie została zapłacona w części lub całości. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 109 § 1 k.p.c. w zw. z § 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015r. poz. 1805) nie orzekł o przyznaniu pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.