Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 670/19 AI generated

Appeal court dismisses traffic offense conviction due to expiration of prosecution period under Polish Criminal Procedure Code.

Case Number VI Ka 670/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appeal court dismissed the conviction for traffic offenses committed in 2016, ruling that the prosecution period had expired. The defendant argued innocence, but the court found the statutory limitation period for criminal liability had ended on May 22, 2019. Consequently, the court quashed the lower court's judgment and ordered the dismissal of the proceedings ex officio.

Legislator headnote

AI generated

Art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.; Art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.; Art. 45 § 1 k.w.: The appeal court must quash a judgment and dismiss proceedings ex officio if the limitation period for criminal liability has expired, regardless of the scope of the appeal.

Keywords

AI generated
limitation period criminal liability traffic offense dismissal of proceedings ex officio duty prosecution expiration appeal court quashing

Cited Legislation

AI generated
Art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.
Niezależnie od granic zaskarżenia i zarzutów podniesionych w apelacji stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza o jakiej mowa w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.
Art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.
R., wystąpiła ujemna przesłanka procesowa określona w art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w., a mianowicie przedawnienie karalności.
Art. 45 § 1 k.w.
Zgodnie z art. 45 § 1 k.w. karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu.
Art. 45 § 1 kw
na podstawie art. 45 § 1 kw w zw.
Art. 5 § 1 pkt 4 kpsw
z art. 5 § 1 pkt 4 kpsw umarza; kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.
art. 104 § 1 pkt 7 k.p
Niezależnie od granic zaskarżenia i zarzutów podniesionych w apelacji stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza o jakiej mowa w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.
art. 5 § 1 pkt 4 k.p
R., wystąpiła ujemna przesłanka procesowa określona w art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w., a mianowicie przedawnienie karalności.
AI generated
IX W 1167/15
zamieszkuje w O.. Pracuje zawodowo, osiąga miesięczny dochód około (...) złotych. Jest kawalerem, nie posiada nikogo na sowim utrzymaniu. W przeszłości był wielokrotnie karany za wykroczenia w ruchu drogowym (k. 18-20). W dniu 15 grudnia 2014 r. około godz. 18:10 obwiniony K. K. poruszał się pojazdem marki O. (...) o nr rej. (...) prawym pasem ruchu ul. (...) w O. od strony ronda (...) w kierunku ul. (...). Wraz z nim na miejscu pasażera z przodu pojazdu podróżowała M. Z. (1). Zbliżając się do oznakowanego przejścia dla pieszych na wysokości (...) w O., obwiniony zauważył, iż w okolicach przejścia dla pieszych znajdują się osoby piesze oczekujące na możliwość przejścia, zarówno po prawej, jak i po lewej stronie przejścia. Pokrzywdzony Z. D. (1) poruszał się chodnikiem przy ul. (...) po stronie (...) w O.. Po dojściu do oznakowanego przejścia dla pieszych zatrzymał się i upewnił się czy nie nadjeżdżają pojazdy. Zauważył pojazd obwinionego poruszający się ul. (...). Pojazd znajdował się daleko i pokrzywdzony wszedł na przejście. Obwiniony widząc pokrzywdzonego wchodzącego na oznakowane przejście dla pieszych nie zatrzymał pojazdu celem ustąpienia pierwszeństwa pokrzywdzonemu, a odbił tylko w stronę lewego pasa ruchu. Pomimo wykonanych manewrów obwiniony doprowadził do potrącenia Z. D., który w wyniku uderzenia upadł na maskę pojazdu obwinionego, a następnie osunął się na jezdnię. Obwiniony od razu zatrzymał pojazd, pokrzywdzony samodzielnie wstał z jezdni. Pomocy udzieli mu policjanci R. S. oraz I. J., którzy stali na parkingu przy K. O., którzy o zdarzeniu powiadomili pogotowie ratunkowe oraz patrol ruchu drogowego. Pokrzywdzony w wyniku zdarzenia doznał stłuczenia części czołowej głowy oraz lewego podudzia. Wykonując dokumentację związaną ze zdarzeniem funkcjonariusze ruchu drogowego ujawnili, iż obwiniony nie posiadał przy sobie i nie okazał do kontroli polisy potwierdzającej zawarcie obowiązkowej umowy OC.
IV Ka 320/16
Zaskarżonym wyrokiem S. W. uniewinniony został od tego, że w dniu 28 maja 2014 roku ok. godziny 10.20 w miejscowości R., powiatu (...) (na drodze (...)) kierując samochodem osobowym marki F. (...) o nr rej. (...) nie zachował szczególnej ostrożności wykonując manewr włączania się do ruchu z prawego pobocza (poruszając się w poprzek jezdni), nie ustępując swoim zachowaniem pierwszeństwa przejazdu, w wyniku czego doprowadził do zderzenia z kierującym samochodem osobowym marki A. (...) o nr rej. (...), czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. od popełnienia wykroczenia z art. 86 § 1 kw.
IV Ka 651/19
Sąd Rejonowy w Bydgoszczy wyrokiem z 29 marca 2019 r.
IV Ka 1073/18
Z. obwiniony został o to, że w dniu 07 kwietnia 2016 roku około godziny 14:40 na drodze krajowej nr (...) w M. na wysokości 68 km 9 hm stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w taki sposób, że kierując samochodem osobowym marki M. o nr rej. (...) jadąc ulicą (...) w kierunku Ś. bezpośrednio przed skrzyżowaniem z ul. (...) wykonał manewr wyprzedzania z lewej strony autobusu marki M. o nr rej. (...), który zatrzymał się przed skrzyżowaniem z zamiarem skrętu w lewo, nie upewniając się, że kierujący tym autobusem zasygnalizował zamiar zmiany kierunku jazdy, w wyniku czego doprowadził do zderzenia, tj. o czyn z art. 86 § 1 k.w.
IV Ka 100/13
G. stanął pod zarzutem tego, że w dniu 28 listopada 2010 roku w Ł., rejonu (...) w województwie (...), naruszył podstawowe zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując zespołem pojazdów składającym się z ciągnika siodłowego marki V. o numerze rejestracyjnym (...) z naczepą o numerze rejestracyjnym (...) przekroczył dozwoloną w tym miejscu prędkość administracyjną i jechał z prędkością 80 km/h w sytuacji, gdy w tym miejscu obowiązywała prędkość 40 km/h, w wyniku czego doprowadził do zderzenia z samochodem osobowym marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) kierowanym przez M. S., który wyjeżdżając z drogi podporządkowanej nie udzielił mu pierwszeństwa przejazdu, w następstwie czego M. S. i pasażer samochodu F. J. P. doznali obrażeń ciała, które skutkowały ich zgonem, to jest czynu z art. 177 § 2 kk.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Warszawa, dnia 30 października 2019 r. Sygn. akt VI Ka 670/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSR del. Izabela Kościarz - Depta protokolant: protokolant sądowy – stażysta Maciej Martinek po rozpoznaniu dnia 30 października 2019 r. sprawy M. R. syna K. i Z., ur. (...) w W. obwinionego o przestępstwo z art. 86 § 1 kw na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 1 marca 2019 r. sygn. akt V W 28/17 zaskarżony wyrok uchyla i postępowanie wobec obwinionego M. R. na podstawie art. 45 § 1 kw w zw. z art. 5 § 1 pkt 4 kpsw umarza; kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 670/19

UZASADNIENIE

M. R. został obwiniony o to, że: I. 1.w dniu 22 maja 2016 r. w miejscowości N. spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób że kierując pojazdem marki H. zmusił pieszych idących poboczem do nagłego zejścia z drogi celem uniknięcia potrącenia,to jest o wykroczenie z art. 86 § 1 k.w., II. ponadto w w/wymienionym miejscu i czasie kierując pojazdem marki H. – bdb zajechał drogę kierującemu pojazdem marki O. (...) nr rej. (...) zmuszając go do gwałtownego hamowania celem uniknięcia kolizji drogowej, bto jest o wykroczenie z art. 86 § 1 k.w., Sąd Rejonowy w Wołominie wyrokiem z dnia 1 marca 2019 r. w sprawie sygn. akt V W 28/17 w ramach zarzucanych czynów uznał M.

R. za winnego tego, że 22 maja 2016 roku około godziny 19:00 na drodze publicznej w N. w powiecie (...), umyślnie nie zachowując należytej ostrożności, działając z zamiarem bezpośrednim, spowodował jako prowadzący samochód H. zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że chcąc tego, zjechał gwałtowanie ze swojego pasa ruchu na pas przeciwny, zmuszając idącego przy prawej krawędzi jezdni z koniem R. M. do odskoczenia poza jezdnię, a następnie podczas wykonywania manewru skrętu w lewo, chcąc tego, zmusił do hamowania jadącego z przeciwnego kierunku K.

M., który prowadził samochód O., wymuszając w ten sposób pierwszeństwo i czyn ten zakwalifikował jako wykroczenie z art. 86 § 1 k.w. i za to – na podstawie tego przepisu – skazał go na karę 2000 (dwóch tysięcy) złotych grzywny i zasądził od M. R. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 (trzysta) złotych z tytułu kosztów sądowych, w tym kwotę 200 (dwieście) złotych z tytułu opłaty. Apelację od powyższego wyroku wniósł obwiniony podnosząc, że jest niewinny w tej sprawie. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Niezależnie od granic zaskarżenia i zarzutów podniesionych w apelacji stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza o jakiej mowa w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.

W odniesieniu do obwinionego M. R., wystąpiła ujemna przesłanka procesowa określona w art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w., a mianowicie przedawnienie karalności. Sąd Odwoławczy zobowiązany jest uwzględnić tę okoliczności z urzędu. Bezspornym bowiem jest fakt, iż zdarzenie, które zostało przypisane obwinionemu w wyroku zostało popełnione w dniu 22 maja 2016 r. Art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w. stanowi, że sąd odwoławczy niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów uchyla zaskarżone orzeczenie, jeżeli zachodzi m.in. okoliczność wyłączająca postępowanie, określona w art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w., czyli w sytuacji, gdy nastąpiło przedawnienie karalności wykroczenia.

Zgodnie z art. 45 § 1 k.w. karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu. Mając zatem na względzie cytowane przepisy oraz datę zarzucanego czynu należało uznać, iż karalność wykroczeń ustała w dniu 22 maja 2019 r. Przedawnienie ścigania jest przesłanką procesową bezwzględną, ujemną i wystąpienie takiej przesłanki powoduje konieczność wydania orzeczenia umarzającego postępowanie.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Odwoławczy na podstawie art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w. oraz art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w. zaskarżony wyrok na podstawie art. 45 § 1 kw w zw. z art. 5 § 1 pkt 4 kpsw uchylił i postępowanie przeciwko M. R. umorzył, a kosztami postępowania obciążył Skarbu Państwa.