Court partially allowed tort claim for personal injury, awarding damages for lost wages and medical costs but reducing compensation for pain and suffering.
Legislator summary
AI generatedThe court partially dismissed the prosecutor's claim for personal injury damages, awarding the plaintiff 6,200 PLN for lost wages and medical expenses while reducing the compensation for pain and suffering to 4,000 PLN. The plaintiff argued for 8,800 PLN in damages based on a prior criminal conviction, but the defendant contested the full amount citing the subjective nature of non-material harm. The court ruled that while the plaintiff suffered significant physical and psychological pain, the requested compensation was excessive compared to the average standard of living, thus lowering the non-material damages while upholding the proven economic losses.
Legislator headnote
AI generatedArt. 415 § 1 k.c.; Art. 444 § 1 k.c.; Art. 481 k.c.; Art. 98 k.p.c.: The court must assess non-material damages based on the severity of physical and psychological suffering and the average standard of living, rejecting excessive claims that fail to provide adequate emotional balance to the victim.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. I C 1573/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 października 2016 r. Sąd Rejonowy we Włocławku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Iwona Łowicka Sędziowie: Protokolant: stażysta Adrian Raszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016 r. sprawy z powództwa Prokuratora Rejonowego we Włocławku działającego na rzecz M. S. przeciwko M. W. o odszkodowanie za naruszenie dóbr osobistych 1. zasądza od pozwanego M. W. na rzecz M. S. kwotę 6.200 złotych (słownie sześć tysięcy dwieście złotych zero groszy) z ustawowymi odsetkami od dnia 13 listopada 2015 do dnia zapłaty;
2. w pozostałej części oddala powództwo;
3. nakazuje pobrać od pozwanego M. W. na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego we Włocławku kwotę 310 złotych (słownie trzysta dziesięć złotych zero groszy) tytułem opłaty od pozwu od ponoszenia, w której powód był zwolniony. ZARZĄDZENIE Z wnioskiem o uzasadnienie, apelacją lub za 21 dni Sygn. akt I C 1573/16
UZASADNIENIE
Powód Prokurator Rejonowy we Włocławku działający na rzecz M. S. wniósł o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym i zasądzenie od pozwanego M. W. kwoty 10.000 zł z odsetkami od dnia 13 listopada 2015 r do dnia zapłaty. W uzasadnieniu Prokurator wskazał ,że w dniu 31 grudnia 2013r zapadł wyrok w sprawie II K 945/13 gdzie pozwany M. W. został uznany za winnego tego , że w dniu 28 grudnia 2012r na terenie klubu (...) we W. przy ul (...) spowodował poprzez uderzenie głową w twarz u M. S. obrażenia ciała w postaci złamania nosa z przemieszczeniem to jest obrażenia inne niż określone w art. 156 kk , które naruszają prawidłowe funkcjonowanie narządów ciała na okres powyżej siedmiu dni , przy czym czynu tego dopuścił się publicznie , bez powodu okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego tj przestępstwa z art. 157 par 1 kk w zb z art. 57 a par 1 kk.
W związku z tym zdarzeniem pokrzywdzony M. S. doznał obrażeń ciała w postaci złamania kości nosa z przemieszeniem . Udzielono mu pomocy medycznej w Szpitalu Wojewódzkim we W.. Miał tam wykonaną repozycję nosa i założoną tamponadę . Po około tygodniu był na kontroli i zdjęto mu tampony . Przyjmował leki przeciwbólowe. Leczenie trwało około trzech tygodni. W związku z doznanymi obrażeniami ciała M. S. w okresie od 02 stycznia 2013r do 17 stycznia 2013r przebywał na zwolnieniu lekarskim. W związku z tym utracił zarobki w kwocie łącznej 800 zł / tj 20 % wynagrodzenia , premię dodatek zmianowy/ .
Koszt zakupu leków przeciwbólowych wyniósł 200 zł , koszt dojazdu do lekarza do W. / 3 razy/ wyniósł również 200 zł. Na kwotę 10 000 zł składa się kwota 800 zł utraconych zarobków , 400 zł tytułem poniesionych kosztów leczenia i 8800 zł zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. W dniu 10 grudnia 2015r Sąd Rejonowy we Włocławku wyda nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym , w którym w całości uwzględnił powództwo. Pozwany M. W. po otrzymaniu odpisu pozwu wraz z odpisem nakazu zapłaty wniósł w ustawowym terminie sprzeciw od nakazu zapłaty , w którym w całości zaskarżył nakaz i wniósł o oddalenie powództwa.
W uzasadnieniu swojego stanowiska pozwany wskazał ,że nie czuje się winny zarzucanego mu czynu , tj stwierdził ,ze nie dopuścił się uderzenia głową w twarz M. S. oraz stwierdził , że w wyroku karnym sąd zasądził na rzecz M. S. kwotę 500 zł więc uważa że nie ma obowiązku zapłaty dodatkowych roszczeń na rzecz pokrzywdzonego. Sąd ustalił następujący stan faktyczny ; W stosunku od pozwanego M. W. w dniu 31 grudnia 2013 roku i następnie w dniu 20 marca 2014r zapadły wyroki Sądu Rejonowego we Włocławku i Sądu Okręgowego we Włocławku , w których to wyrokach pozwany został uznany za winnego tego ,,że w dniu 28 grudnia 2012r na terenie klubu (...) we W. przy ul (...) , spowodował poprzez uderzenie głową w twarz u M.
S. obrażenia ciała w postaci złamania kości nosa z przemieszczeniem przy czym były to obrażenia inne niż określone w art. 156 kk i naruszyły one prawidłowe funkcjonowanie narządów ciała na okres powyżej siedmiu dni , przy czym czynu tego dopuścił się publicznie , bez powodu okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego. Ponadto w wyroku tym sąd karny zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego M. S. nawiązkę w kwocie 500 zł. /dowód ; wyrok Sądu Rejonowego we Włocławku z dnia 31.12.2013r w sprawie II K 945/13 k 120 akt II K 945/13 i wyrok Sądu Okręgowego we Włocławku z dnia 20 marca 2014r k 139 akt II Ka 82/14 / W wyniku tego zdarzenia u pokrzywdzonego M.
S. , doszło do urazu w postaci : złamania kości nosa z przemieszczeniem tj naruszenia prawidłowości czynności narządów ciała na okres powyżej siedmiu dni. Został on zaopatrzony w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym Szpitala Wojewódzkiego we W. tj wykonano u niego repozycje nosa , założono opatrunki , które usunięto w dniu 29.09.2012r . Następnie pokrzywdzony leczył się ambulatoryjnie przez okres około trzech tygodni i przebywał na zwolnieniu lekarskim , w związku z tym otrzymał 80 % wynagrodzenia. / dowód badanie sądowo – lekarskie k 6 akt II K 945/13/ informacja z (...) Centrum Usług (...) z dnia 12.08.2015r k 9 / W związku z doznanym urazem pokrzywdzony M.
S. miał krzyw i czerwony nos . Z lewej strony miał utrudnione oddychanie przez nos. Odczuwał bóle głowy , i miał krwawienia z nosa , których nie miewał przed zdarzeniem. Nos mimo repozycji źle się zrósł skutkiem czego pokrzywdzony budził się w nocy z powodu bezdechu , miał również krwawienia z nosa. To spowodowało konieczność poddania się przez pokrzywdzonego operacji nosa , której pokrzywdzony poddał się w Szpitalu Wojewódzkim we W. w dniu 11.07.2016 r . W szpitalu przebywał do dnia 12.07.2016r . Praktycznie do momentu operacji pokrzywdzony odczuwał dolegliwości związane ze zdarzeniem z dnia 28.12.2012r tj miewał krwawienia z nosa , trudności z oddychaniem oraz bóle głowy , musiał przyjmować leki przeciwbólowe. /dowód; protokół przesłuchania M.
S. k 7 -8 akt , zeznania pokrzywdzonego M. S. protokół rozprawy z dnia 26.10.2016r 5 min 53 sek do 19 min 36 sek. , karta informacyjna leczenia szpitalnego k 38/ . Mając powyższe na uwadze sąd zważył co następuje; Na wstępie zaznaczyć należy ,że sąd dokonał powyższych ustaleń faktycznych w oparciu o zaoferowane przez strony dowody tj wyroki : Sądu Rejonowego we Włocławku i Sądu Okręgowego we Włocławku , którymi na mocy art. 11 kpc sąd cywilny jest związany , co do popełnienia przestępstwa . Dlatego sąd nie uwzględnił wniosku pozwanego o przesłuchanie świadków na okoliczność ustalenia , że pozwany jest niewinny.
Sąd bowiem nie mógł czynić w tym względzie nowych ustaleń. Wina pozwanego wynikała z prawomocnych wyroków. Stan zdrowia pokrzywdzonego oraz rozmiar i charakter jego cierpień , został potwierdzony ; zaświadczeniami lekarskim dołączonym do akt oraz jasnymi i logicznymi zeznaniami pokrzywdzonego , które tworzą logiczną całość ze zgromadzonym materiałem dowodowym , którym sąd dał wiarę tj informacją co do stanu zdrowia pokrzywdzonego i zaświadczeniu co do utraty zarobków. Innych dowodów strony nie zaoferowały . Przedmiotem niniejszego procesu jest między innymi żądanie przez Prokuratora Rejonowego we Włocławku działającego na rzecz pokrzywdzonego M.
S. zadośćuczynienia za krzywdę jakiej doznał pokrzywdzony w wyniku uderzenia głową przez pozwanego M. W. , skutkiem czego było uszkodzenie ciała pokrzywdzonego szczegółowo opisane w pozwie. Ponadto Prokurator domagał się zasądzenia kosztów leczeni i utraconego zarobku. Zgodnie z treścią art. 445 par 1 kc w wypadkach przewidzianych w art. 444 kc sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę pieniężną za doznaną krzywdę a zatem w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia. Znajduje on zastosowanie do szkody na osobie , której poszkodowany żąda naprawienia , na podstawie reguł odpowiedzialności deliktowej .
Krzywda to szkoda niemajątkowa i ujawniona jest jako cierpienie fizyczne tj ból i inne dolegliwości oraz cierpienie psychiczne , tj ujemne uczucia przeżywane w związku z cierpieniem fizycznym. Powszechnie utrwalił się w judykaturze i doktrynie pogląd ,że pokrzywdzony może żądać rekompensaty krzywd od osób , które na zasadach określonych przez ustawodawcę dla poszczególnych deliktów, ponoszą za nie odpowiedzialność . Oznacza to , że pokrzywdzony ,który doznał uszkodzenia ciała , rozstroju zdrowia , może domagać się zadośćuczynienia za krzywdę właśnie ma zasadzie winy od sprawcy deliktu.
Odpowiedzialność taką przewiduje art. 415 kc . Dla ustalenia ,że doznana krzywda jest następstwem zdarzeń , o których stanowi art. 445 kc i przypisania podmiotowi odpowiedzialności , istotne jest zastosowanie normy z art. 361 par 1 kc tj. wykazanie związku przyczynowego pomiędzy zdarzeniem a szkodą która w wyniku tego zdarzenia powstała. W niniejszej sprawie jest bezsporne ,że pokrzywdzony M. S. doznał w wyniku uderzenia go przez pozwanego , uszkodzenia nosa tj jego złamania z przemieszczeniem. Wynika to z zaświadczenia lekarskiego , które nie zostało zakwestionowane w żadnym stopniu.
W wyniku tego zdarzenia pokrzywdzony musiał poddać się repozycji nosa . Proces leczenia trwał bezpośrednio po zdarzeniu około 3 tygodni . W tym okresie pokrzywdzony przyjmował leki przeciwbólowe , miał założone tampony . Miał trudności z oddychaniem , krwawienia z nosa i bóle głowy. Uszkodzenie ciała i roztrój zdrowia pokrzywdzonego pozostawał zatem w bezpośrednim związku przyczynowym z bezprawnym działaniem pozwanego. Przepis art. 445 kc nie zawiera żadnych reguł ani kryteriów , w oparciu o które sądy rozstrzygając konkretne sprawy mogłyby ustalać wysokość sumy pieniężnej tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę , jedną wskazówką ustawodawcy jest określenie by suma ta była odpowiednia .
Ustalenie przez sąd odpowiedniej sumy pieniężnej tytułem zadośćuczynienia za doznaną przez pokrzywdzonego szkodę niemajątkową , z uwagi na jej charakter tj ścisłą zależność od indywidualnych przeżyć, czasem zaś nawet trudność w jej wyrażeniu przez samego pokrzywdzonego, jeszcze bardziej utrudniają jej ustalenie. Dlatego w orzecznictwie sądów utrwalił się pogląd ,że brak jasnych i szczegółowych kryteriów zawartych w ustawie zmusza sąd do uwzględnienia bardzo mocno wszystkich okoliczności danej – konkretnej sprawy.
Kryteria , którymi powinny kierować się sądy przy określeniu odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia , pozostają w ścisłej zależności od rodzaju naruszonego dobra. Na szczycie tych dóbr , ustalonej przez orzecznictwo oraz Trybunał Konstytucyjny hierarchii umieścić należy życie i zdrowie oraz godność osobistą. Podobnie SN w wyroku z dnia 16 lipca 1997r w sprawie II CKN 273/97 uznał ,że zdrowie jest dobrem szczególnie cennym , przyjmowanie niskich kwot zadośćuczynienia w przypadkach ciężkich uszkodzeń ciała prowadzi do niepożądanej deprecjacji tego dobra.
Wysokość zadośćuczynienia odpowiadająca doznanej krzywdzie powinna być odczuwalna dla poszkodowanego i przynosić mu równowagę emocjonalną , naruszoną przez doznane cierpienia psychiczne . / Wyrok SN z dnia 14.02. (...) II CSK 536/07 / W przypadku zadośćuczynienia sąd bierze pod uwagę krzywdę ujmowaną w postaci cierpienia fizycznego / ból itp. / oraz cierpienia psychiczne / ujemne uczucia przeżywane w związku z cierpieniami fizycznymi./ Zadośćuczynienie jako rekompensata ma złagodzić te skutki w odniesieniu do już doznanych krzywd jak i do tych , które mogą się pojawić w przyszłości.
W niniejszej sprawie pokrzywdzony M. S. doznał urazu związanego z dość znacznymi cierpieniami. Mimo repozycji ,nos nie zrósł się. Nasilone bóle odczuwał przez okres co najmniej trzech tygodni. Jednakże bóle głowy, krwawienia z nosa i trudności z oddychaniem odczuwał aż do zabiegu operacyjnego , który przeszedł w lipcu 2016r. Ból oczywiście jest odczuwalny indywidualnie przez każdego człowieka , ale jego długotrwałość i nasilenie wskazują także na rozmiar cierpienia psychicznego . Długotrwałość cierpienia pokrzywdzonego była znaczna.
Dlatego mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności sąd uznał ,że zadośćuczynienie należne pokrzywdzonemu winno być przyznane w wysokości 4000 zł . Określając odpowiedni sposób zadośćuczynienia należy bowiem odnieść się do średniego poziomu życia społeczeństwa w jakim funkcjonuje pokrzywdzony. Zadośćuczynienie musi być dla niego odczuwalne i w ocenie sądu będzie takie jeśli odniesiemy się do średniego poziomu utrzymania osób w podobnej do niego sytuacji życiowej. Pokrzywdzony zarabia około 1400 zł , przyznane zadośćuczynienie w kwocie 4000 zł jest więc odpowiednie .
Dlatego też żądanie Prokuratora Rejonowego w kwocie 8 800 złotych samego zadośćuczynienia sąd uznał za wygórowane , i w tej części powództwo oddalił. Sąd uznał za udowodnione koszty w postaci utraty zarobku w kwocie 800 zł i 400 zł kosztów leczenia i zasądził te kwoty na mocy art. 444par kc. O odsetkach sąd orzekł na podstawie art. 481kc .O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 kpc. z/ odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pozwanemu z apelacją lub po 16dniach od doręczenia.