Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 1266/18 AI generated

Court dismissed appeal against traffic offense conviction for driving under influence based on breathalyzer results.

Case Number VI Ka 1266/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the defense's appeal against the first-instance judgment convicting the defendant of driving under the influence. The court upheld the evidence, specifically the breathalyzer readings showing alcohol levels above the legal threshold, and rejected the argument that expert analysis was required to interpret the results. Consequently, the original conviction was confirmed, and the defendant was ordered to pay court costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 87 § 1 k.w.; ustawa z dn. 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym; The court's assessment of breathalyzer results and the absence of measurement uncertainty exceeding the legal limit constitutes sufficient proof of driving under the influence without requiring specialized expert opinion.

Keywords

AI generated
driving under influence breathalyzer results alcohol threshold traffic offense appeal dismissal measurement uncertainty court costs

Cited Legislation

AI generated
art. 87 § 1 k.w.
obwinionego o wykroczenie z art. 87 § 1 k.w. w zw.
art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
z art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi- Północ W Warszawie z dnia 31 lipca 2018 r.
art. 233 k.k.
Ponadto, funkcjonariusz policji wykonując czynności służbowe działał z należytą starannością i nie miał żadnego interesu w fałszywym pomawianiu obwinionego, tym samym narażając się na odpowiedzialność karną z art. 233 k.k.
art. 233 k.k
Ponadto, funkcjonariusz policji wykonując czynności służbowe działał z należytą starannością i nie miał żadnego interesu w fałszywym pomawianiu obwinionego, tym samym narażając się na odpowiedzialność karną z art. 233 k.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Warszawa, dnia 12 sierpnia 2019 r. Sygn. akt VI Ka 1266/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Maciej Schulz protokolant: aplikant prokuratorski Iwona Bykowicz po rozpoznaniu dnia 12 sierpnia 2019 r. w Warszawie sprawy obwinionego J. O. syna T. i K. z domu K. ur. (...), w W. obwinionego o wykroczenie z art. 87 § 1 k.w. w zw. z art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi- Północ W Warszawie z dnia 31 lipca 2018 r. sygn. akt IV W 2608/17 utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 220,00 złotych tytułem kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym. Sygn. akt VI Ka 1266/18

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja obrońcy oskarżonego okazała się nietrafna w odniesieniu do podniesionych w niej zarzutów kwestionujących prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Wbrew wywodom skarżącego Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postepowanie dowodowe w niniejszej sprawie wyjaśniając wszystkie istotne jej okoliczności, a także dokonał prawidłowej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego. W realiach niniejszej sprawy nie zachodzą wątpliwości co do realizacji przez obwinionego znamion czynu z art. 87 § 1 k.w.

Zarzut kierowania przez J. O. samochodem będąc po użyciu alkoholu oparty został w szczególności na protokole z przebiegu badania trzeźwości, świadectwie wzorcowania, dokumencie z przesłania próbki krwi do laboratorium, protokole pobrania krwi i sprawozdaniu z przeprowadzonych badań zawartości alkoholu etylowego. Sąd Rejonowy w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku dokonał wnikliwej analizy i oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, wskazując należycie, którym dowodom dał wiarę i dlaczego. Wymieniony na K – 52 materiał dowodowy Sąd I instancji uznał za stanowczy, konsekwentny i w sposób jednoznaczny wskazujący, iż obwiniony dopuścił się zachowania przypisanego mu zaskarżonym wyrokiem.

Takie stanowisko Sąd Okręgowy w pełni podziela. Za trafne i przekonywujące należy uznać ustalenia i wywody Sądu I instancji dotyczące znajdowania się obwinionego po użyciu alkoholu. Urządzenie kontrolno – pomiarowe, posiadające aktualne wówczas świadectwo wzorcowania, precyzyjnie wykazało obecność alkoholu w organizmie obwinionego w I próbie 0,11 mg/l oraz w drugiej próbie 0,09 mg/l. W ślad za Sądem Rejonowym, Sąd Okręgowy podkreśla, że dopuszczalna niepewność pomiaru, mając na uwadze granice zakreśloną dla przedmiotowego urządzenia, mogła oscylować przy I pomiarze przedziale od 0,10 do 0,12 mg/l, a w drugim od 0,08 do 0,10 mg/l.

Zważywszy na orzecznictwo Sądu Najwyższego, oznacza to jednoznacznie, że I pomiar wykonany u obwinionego przekracza próg ustawowej odpowiedzialności za wykroczenie. Z tego powodu, wbrew wywodom skarżącego, słusznie stwierdził Sąd I instancji, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozostawia żadnej wątpliwości, że J. O. wyczerpał swym zachowaniem znamiona wykroczenia z art. 87 § 1 k.w. Myli się autor apelacji, że w niniejszej sprawie dla stwierdzenia prawidłowości wykonanych pomiarów, a także zakresu błędu urządzenia o jakim mowa wyżej wymagana jest wiedza specjalna.

Sąd Rejonowy prawidłowo dał wiarę dokumentowi w postaci protokołu z przebiegu badania obwinionego. Wskazany dokument nie nosił jakichkolwiek śladów przerobienia, czy też podrobienia, które to mogłyby stanowić podstawę do zakwestionowania jego autentyczności. W protokole znajdują się informacje o czasie pomiaru, wyniku oraz dane osoby badanej. Na wydrukach znajdują się natomiast informacje dotyczące samego urządzenia, a więc jego nazwa, model, numer seryjny, data wzorcowania. Wskazane informacje przesądzają o prawidłowości przeprowadzonego badania i wiarygodności tego dowodu.

Ponadto, funkcjonariusz policji wykonując czynności służbowe działał z należytą starannością i nie miał żadnego interesu w fałszywym pomawianiu obwinionego, tym samym narażając się na odpowiedzialność karną z art. 233 k.k. Rację ma także Sąd Rejonowy, że różnice pomiędzy pomiarami, w tym negatywny wynikały z eliminacji alkoholu z organizmu obwinionego. W ocenie Sądu Odwoławczego, również do stwierdzenia tej ostatniej okoliczności nie jest wymagana wiedza specjalistyczna. Z tych względów, przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego Sąd Okręgowy uznał za niecelowe albowiem okoliczności będące przedmiotem ewentualnej opinii zostały prawidłowo ocenione i udowodnione przez Sąd orzekający.

Z powyższych względów Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku i zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 220 zł tytułem kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym i mając na uwadze powyższe okoliczności, orzekł jak w sentencji.