Plaintiff dismissed for lack of standing after assigning debt before service of summons in simplified procedure.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for payment because the plaintiff lost standing after assigning the debt before the summons was validly served. Although the plaintiff argued for simplified procedure rules to allow the assignee to join, the court found the assignment occurred prior to service, preventing the procedural stabilization required by law. Consequently, the plaintiff lacked the necessary legal standing to continue the action, leading to the total dismissal of the suit.
Legislator headnote
AI generatedArt. 192 pkt 3 k.p.c.; Art. 505 § 4 pkt 1 k.p.c.: The assignment of a claim before service of the summons does not affect the course of proceedings, and the assignee cannot join the case without the opposing party's consent; lack of standing in simplified procedure cannot be cured.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII C 1309/19
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 lutego 2020 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi - Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący Sędzia Tomasz Kalsztein Protokolant Dorota Piasek po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2020 roku w Łodzi na rozprawie sprawy z powództwa (...) w G. przeciwko B. T. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt VIII C 1309/19
UZASADNIENIE
W dniu 20 lipca 2011 roku powód (...) w G. wytoczył przeciwko pozwanej B. T. w elektronicznym postępowaniu upominawczym powództwo o zapłatę kwoty 10.304,72 zł wraz z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym od dnia 20 lipca 2011 roku do dnia zapłaty oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu powód wskazał, że źródłem dochodzonego roszczenia jest łącząca go z pozwaną umowa pożyczki z dnia 11 lutego 2010 roku opiewająca na kwotę 12.500 zł.
Pozwana nie regulowała terminowo swoich zobowiązań, wobec czego powód wypowiedział łączącą strony umowę. Na dochodzoną kwotę składają się następujące należności: kapitał przeterminowany pożyczki – 9.117,50 zł oraz odsetki – 1.187,22 zł. (pozew k. 4-5v.) W dniu 30 sierpnia 2011 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny wydał przeciwko pozwanej nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, który został przesłany na adres, pod którym pozwana nie zamieszkiwała, i uznany za doręczony w trybie awizo.
Po nadaniu nakazowi zapłaty klauzuli wykonalności, przeciwko pozwanej zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne. W dniu 1 kwietnia 2019 roku pozwana złożyła sprzeciw od nakazu zapłaty, podnosząc w jego uzasadnieniu, iż nigdy nie zamieszkiwała pod adresem oznaczonym w pozwie i przesłany nakaz zapłaty nie mógł zostać jej skutecznie doręczony. Postanowieniem z dnia 14 maja 2019 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu i utratę mocy nakazu zapłaty w całości oraz przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi. (nakaz zapłaty k. 6, kserokopia przesyłki k. 6v.-7, zarządzenie k. 7v., postanowienie k. 8, k. 12v.-13, sprzeciw k. 8v.) Po przekazaniu sprawy z e.p.u., powód uzupełnił braki pozwu i podtrzymał powództwo w całości. (pismo procesowe k. 17-24v.) W toku dalszego procesu strony podtrzymały stanowiska w sprawie.
W piśmie procesowym z dnia 30 grudnia 2019 roku pełnomocnik powoda uzupełniająco wyjaśnił, że wierzytelność będąca przedmiotem niniejszej sprawy na mocy umowy z dnia 23 sierpnia 2012 roku została nabyta przez (...) z siedzibą w Luksemburgu i (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.. Wobec powyższego pełnomocnik wniósł o rozpoznanie sprawy z pominięciem przepisów o postępowaniu uproszczonym oraz o zawiadomienie o toczącym się procesji (...) Sp. z o.o., celem wstąpienia do sprawy w charakterze powoda na podstawie art. 196 § 1 k.p.c. Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 18 lutego 2020 roku Sąd nie uwzględnił wniosku powoda o zmianę trybu postępowania i oddalił wniosek o zawiadomienie o postępowaniu podmiotu trzeciego, wobec jego niedopuszczalności w postępowaniu uproszczonym. (pismo procesowe k. 65-70, protokół rozprawy k. 119) Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 11 lutego 2010 roku pozwana B. T. zawarła ze (...) F. S. z siedzibą w G. umowę pożyczki (kredyt konsumencki) nr (...), zgodnie z treścią której (...) udzielił pozwanej pożyczki w wysokości 12.500 zł, na okres od dnia 11 lutego 2020 roku do dnia 20 września 2012 roku, na warunkach określonych umową i Regulaminem udzielania kredytów i pożyczek (...). Pożyczka oprocentowana była według zmiennej stopy procentowej ustalonej przez Zarząd (...), wynoszącej w dniu zawarcia umowy 19,50% w skali roku. Ponadto strony ustaliły, że w przypadku nieterminowej spłaty pożyczki należność z tego tytułu staje się w dniu następnym należnością przeterminowaną.
Od niespłaconego w całości lub w części kapitału, a od dnia wniesienia powództwa od całości zadłużenia, pobierane będą odsetki według zmiennej stropy procentowej wynoszącej czterokrotność stopy kredytu lombardowego NBP. Pozwana zobowiązała się do spłaty pożyczki wraz z należnymi odsetkami do dnia 20 września 2012 roku. Spłata pożyczki następować miała w ratach miesięcznych, płatnych bez wezwania zgodnie z harmonogramem. Strony ustaliły również w umowie, że (...) ma prawo do wypowiedzenia umowy z 30-dniowym terminem wypowiedzenia i postawienia całej pożyczki wraz z odsetkami w stan natychmiastowej wymagalności w przypadku stwierdzenia, że warunki udzielenia pożyczki nie zostały dotrzymane, a także w przypadku, gdy pożyczkobiorca nie zapłacił w terminach określonych w umowie pełnych rat pożyczki za co najmniej dwa okresy płatności, po uprzednim wezwaniu pożyczkobiorcy listom poleconym do zapłaty zaległych rat w terminie nie krótszym niż 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem wypowiedzenia umowy.
Jako adres pożyczkobiorcy wskazano w umowie: J., ul. (...). Podstawę zawarcia umowy stanowił wniosek pozwanej z dnia 10 lutego 2010 roku. (umowa k. 37-38, zestawienie operacji k. 71-71v., wniosek o przyznanie pożyczki k. 76-79) W piśmie z dnia 1 kwietnia 2011 roku, przesłanym na adres A., ul. (...), powód złożył pozwanej oświadczenie o wypowiedzeniu umowy pożyczki z uwagi na zaprzestanie przez pozwaną terminowej spłaty zobowiązania. Łączna wartość zadłużenia przeterminowanego została w wypowiedzeniu oznaczona na kwotę 1.615,73 zł.
Przedmiotowe pismo nie zostało odebrane przez pozwaną. (wypowiedzenie k. 40, kserokopia przesyłki k. 41-41v., okoliczności bezsporne) W dniu 26 listopada 2014 roku powód zawarł z (...) S.a.r.l. w Luksemburgu umowę o przelew wierzytelności m.in. wobec dłużnika B. T., wynikającej z umowy pożyczki, o której mowa wyżej. Tego samego dnia cesjonariusz powierzył obsługę nabytej wierzytelności (...) Sp. z o.o. w S.. (umowa dotycząca obsługi wierzytelności k. 81-82v., umowa przelewu wierzytelności k. 84-85v., okoliczności bezsporne) Pozwana B.
T. od dnia 10 września 1972 roku jest zameldowana na stałe pod adresem J., ul. (...). (zaświadczenie o zameldowaniu k.
11) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił bądź jako bezsporny, bądź na podstawie znajdujących się w aktach sprawy dowodów z dokumentów, które nie budziły wątpliwości, co do prawidłowości i rzetelności ich sporządzenia, nie były także kwestionowane przez żadną ze stron procesu.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo podlega oddaleniu w całości. Rozważania w niniejszej sprawie rozpocząć należy od oceny legitymacji procesowej czynnej powoda Na wstępie godzi się przypomnieć, że o istnieniu czy też braku legitymacji procesowej decyduje prawo materialne związane z konkretną sytuacją będącą przedmiotem sporu między stronami. Strona ma legitymację procesową wówczas, gdy na podstawie przepisów prawa materialnego jest uprawniona do występowania w określonym procesie cywilnym w charakterze powoda lub pozwanego, to jest, gdy z wiążącego strony procesu stosunku prawnego wynika zarówno uprawnienie powoda do zgłoszenia konkretnego żądania, jak również obowiązek pozwanego do jego spełnienia.
Legitymacja procesowa stanowi przesłankę materialnoprawną, Sąd dokonuje oceny jej istnienia w chwili orzekania, co do istoty sprawy (wyrokowania). Brak legitymacji procesowej zarówno czynnej, jak i biernej prowadzi do wydania wyroku oddalającego powództwo. W dalszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z treści art. 192 pkt 3 k.p.c., z chwilą doręczenia pozwu zbycie w toku sprawy rzeczy lub prawa, objętych sporem, nie ma wpływu na dalszy bieg sprawy; nabywca może jednak wejść na miejsce zbywcy za zezwoleniem strony przeciwnej.
Skutkiem cytowanego przepisu jest następująca z chwilą doręczenia odpisu pozwu przeciwnikowi stabilizacja procesu, która wyraża się tym, że zbycie rzeczy lub prawa, objętych sporem, nie ma wpływu na dalszy bieg sprawy. Oznacza to, że w razie zbycia rzeczy lub prawa w toku postępowania sąd dalej sprawę prowadzi tak, jakby do żadnych zmian nie doszło, a wydany wyrok będzie obejmował pierwotnego zbywcę. Mimo zbycia rzeczy lub praw objętych sporem, zarówno przez jedną, jak i drugą stronę, a nawet przez obie strony, zbywca zachowuje legitymację procesową .
Należy przyjąć, że zbywca posiada własną legitymację i działa w takim postępowaniu w imieniu własnym, ale na rzecz nabywcy (por. E. Marszałkowska-Krześ, Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. 2018; wyrok SN z dnia 21 stycznia 2009 roku, III CSK 248/08, Legalis). Przenosząc powyższe na grunt omawianej sprawy przypomnieć należy, że powód po wytoczeniu przedmiotowego powództwa, umową z dnia 26 listopada 2014 roku przeniósł przysługującą mu względem pozwanej wierzytelność wynikającą z umowy pożyczki z dnia 11 lutego 2010 roku, na rzecz (...) S.a.r.l. w Luksemburgu.
Jak wykazało przeprowadzone postępowanie, do cesji wierzytelności doszło jednak przed doręczeniem pozwanej odpisu pozwu, ten bowiem nie został pozwanej prawidłowo doręczony (pierwotna korespondencja zawierająca odpis nakazu zapłaty wraz z odpisem pozwu została przesłana na adres, pod którym pozwana nie zamieszkiwała, zaś dalsza korespondencja była pozwanej przesyłana dopiero po wniesieniu przez nią sprzeciwu, co miało miejsce w dniu 1 kwietnia 2019 roku). W konsekwencji w sprawie nie ziścił się skutek, o którym mowa w art. 192 pkt 3 k.p.c. Niesporne jest, że przelew wierzytelności wywołuje skutki wyłącznie w sferze prawa materialnego, nie zaś w sferze prawa procesowego.
W tym ostatnim zakresie znajduje zastosowanie przywołany przepis art. 192 pkt 3 k.p.c., który dotyczy jednak sytuacji nie występującej na gruncie niniejszej sprawy. Jednocześnie z uwagi na fakt, iż przedmiotowa sprawa podlegała rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym, nie znajdował na jej gruncie zastosowania przepis art. 196 § 1 k.p.c. (art. 505 4 § 1 k.p.c.), a zatem brak legitymacji procesowej czynnej po stronie powoda nie mógł zostać skutecznie konwalidowany. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił powództwo w całości.