Court convicted defendant of disturbing public order for aggressive behavior at workplace and sentenced to fine.
Legislator summary
AI generatedThe court convicted the defendant of disturbing public order and sentenced him to a 500 zloty fine. Although the defendant denied the charges, claiming only a conversation occurred, the court rejected his isolated statements due to their contradiction with credible witness testimonies. The court found the defendant's aggressive blocking of doors and public insults constituted a clear breach of social norms in a public institution.
Legislator headnote
AI generatedArt. 51 § 1 kw k.k.; Art. 24 § 1, 3 kw k.k.; Art. 119 § 1 k.p.w.: The court may convict a defendant for disturbing public order based on witness testimony when the defendant's denial is isolated and contradicts consistent, reliable evidence of aggressive behavior in a public setting.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IIW 321/19
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 lutego 2020 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca – SSR Bogdan Wałachowski Protokolant – st. sekr. sąd. Anna Żebrowska po rozpoznaniu w dniach 7 lutego 2020 roku sprawy W. D. syna A. i J. z d. C. ur. (...) w O. obwinionego o to, że: w dniu 11 lipca 2019 roku około godz. 14:30 w O. na ul. (...), na terenie (...) w O., agresywnym zachowaniem i krzykami zakłócił ład i porządek publiczny pracownikom w/w placówki, tj. o czyn z art. 51§1kkw 1. Obwinionego W. D. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 51§1kw w zw. z art. 24§1 i 3kw skazuje go na karę grzywny w wysokości 500 (pięćset) złotych.
2. Zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa 50,00 (pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty i obciąża go pozostałymi kosztami procesu w wysokości 100,00 (sto) złotych. Sygn. akt II W 321/19
UZASADNIENIE
Obwiniony W. D. ( 52 lata ) jest byłym mężem M. D. .Oboje posiadają jeszcze nieuregulowane sprawy majątkowe i relacje pomiędzy nimi są bardzo napięte. W dniu 11 lipca 2019r około godz.14.30 obwiniony przyjechał do miejsca pracy pokrzywdzonej tj. (...) (...) w O.. Wszedł do jej gabinetu. Był pobudzony. Zaczął się awanturować .Oskarżał byłą żonę o kradzież skórzanej kurtki motocyklowej, o zniszczenie samochodu i kradzież pieniędzy. W międzyczasie stanął w drzwiach i uniemożliwiał pokrzywdzonej wyjście z pokoju. Mimo wezwań pokrzywdzonej aby opuścił pokój, nie zrobił tego .Krzyczał , ubliżał i obrażał pokrzywdzoną , kopnął w drzwi i zadeklarował ,że codziennie będzie ją nachodził aby wszyscy zobaczyli „jaka jest”.
Obwiniony zmienił swoją postawę w momencie jak pokrzywdzona zadzwoniła do swojej koleżanki z pokoju obok –P. B. z prośbą aby ta zawiadomiła policję. Powyższe ustalenia faktyczne Sąd uczynił w oparciu o zeznania M. D. ( k,. 73.3) , P. B. (k.74,6) Okoliczności popełnienia przez W. D. zarzucanego mu czynu w ocenie Sądu nie budzą żadnych wątpliwości. Wprawdzie obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czyny , jednakże jego wyjaśnienia mają charakter całkowicie odosobniony. Obwiniony wprawdzie wyjaśnił k. 9 , że rzeczywiście był w miejscu pracy żony ,bo domagał się od niej zwrotu kurtki ale nie było między nimi żadnej awantury , agresji , tylko rozmowa .
Zaprzeczył zatem , aby jego zachowanie stanowiło jakikolwiek wybryk.. Sąd odrzucił w całości wyjaśnienia obwinionego albowiem jak wspomniano wyżej mają one charakter odosobniony, a przed wszystkim pozostają w rażącej sprzeczności z zeznaniami wszystkich przesłuchanych świadków. Z zeznań obu przesłuchanych świadków jednoznacznie wynika, że obwiniony był wyraźnie pobudzony, agresywny, wulgarny wobec byłej żony do tego stopnia, że w pewnym momencie blokował drzwi wejściowe do pokoju, aby pokrzywdzona nie mogła wyjść. Zeznania tych świadków w ocenie Sądu zasługują na pełną wiarygodność.
Są zgodne ze sobą ,uzupełniają się ,składane w sposób pewny, bez cienia żadnych zawahań. Charakterystycznym jest, że świadek P. B. to osoba obca dla pokrzywdzonej, ale i dla obwinionego. Nie miała zatem żadnych powodów, aby bezpodstawnie obciążać obwinionego. W świetle powyższych dowodów Sąd pewnie przyjął, że obwiniony W. D. 11 lipca 2019 roku koło 14.30 poprzez agresywne zachowanie, używanie słów obraźliwych ,krzyk , zakłócił w ten sposób porządek publiczny. Niewątpliwie działał publicznie, bo w miejscu publicznym(w instytucji samorządowej ), a świadkami jego zachowania było co najmniej kilka osób, bez żadnego powodu .
Wyczerpał zatem swoim zachowaniem znamiona wykroczenia art. 51 §1 kw. Zachowanie obwinionego stanowiło wybryk, bo odbiegało od przyjętego zwyczajowo postępowania w danym miejscu, czasie i okolicznościach, naruszało i lekceważyło obowiązujące zasady współżycia społecznego. Niewątpliwie odbiegało ono od przyjętych w danej sytuacji norm postępowania, pozostawało w oczywistej sprzeczności ze zwykłymi normami ludzkiego współżycia. Wywołało ono wśród obecnych negatywne oceny, gniew i oburzenie. Wymierzając obwinionemu karę sąd miał na uwadze znaczną społeczną szkodliwość czynu jakiego się obwiniony dopuścił, wagę naruszonych przez niego obowiązków, których każdy obywatel winien przestrzegać w urzędzie.
W gruncie rzeczy Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności łagodzących wobec obwinionego, choć odnotować należy ,sytuacja wydarzyła się między byłymi małżonkami. Wymierzona grzywna w kwocie 500 złotych jest adekwatna zdaniem sądu do stopnia zawinienia obwinionego, uwzględnia jego sytuacja osobistą i majątkową i nie stanowi nadmiernej dolegliwości. Ponadto na podstawie art. 119 § 1 kpw zasądzono od obwinionego opłatę oraz pozostałe koszty sądowe w łącznej kwocie 150 złotych.