Criminal appeal dismissed; spouse liable for pre-2005 debt despite marital property agreement unknown to creditor.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Rzeszow dismissed the husband's appeal against the enforcement clause granted against him for a debt incurred by his wife. The lower court held that although the couple had a marital property agreement, it was unknown to the creditor at the time the debt arose in 2004. Consequently, the court applied the old Civil Procedure Code rules which did not require spousal consent for such debts. The appellate court agreed, ruling that the agreement was ineffective against the creditor, thus maintaining the husband's liability.
Legislator headnote
AI generatedArt. 787 § 1 k.p.c.; Art. 47 krio: Where spouses exclude community property by agreement but the creditor is unaware, the agreement is ineffective against the creditor, and the spouse remains liable under the statutory community property regime.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Gz 55/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 marzec 2014 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anna Walus-Rząsa Sędziowie: SSO Barbara Frankowska SSO Beata Hass-Kloc ( spr). Protokolant: starszy sekretarz sądowy Joanna Kościak po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela: Zakład (...) Sp. z o.o. w G. z udziałem małżonka dłużniczki: M. P. o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika na skutek zażalenia małżonki dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w R. V Wydziału Gospodarczego z dnia 31 października 2013r., sygn. akt V GCo 383/13 postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 31 października 2013r. Sąd Rejonowy Sąd Gospodarczy w Rzeszowie nadał klauzulę wykonalności prawomocnemu nakazowi zapłaty Sądu Rejonowego Sądu Gospodarczego w Rzeszowie z dnia 3.02.2007r., sygn. akt V GNc 310/07 także przeciwko małżonkowi dłużniczki M. P. z ograniczeniem jego odpowiedzialności do majątku objętego ustawową wspólnością majątkową. Ponadto zasądził od małżonka dłużniczki na rzecz wierzyciela Zakład (...) Sp. z o.o. w G. kwotę 110zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu Sąd podał, iż zasądzona w nakazie zapłaty należność powstała przed dniem 20.01.2005r., w związku z czym znajdzie zastosowanie art. 787 kpc w brzmieniu obowiązującym przed dniem 20.01.2005r.
Sąd wskazał, iż małżonkowie prowadzili wspólne gospodarstwo domowe i przyczyniali się według swych możliwości do utrzymania rodziny. Również zawarcie umowy majątkowej małżeńskiej w dniu 18.12.2001r nie stanowi podstaw do wyłączenia odpowiedzialności małżonka dłużnika ,albowiem zobowiązanie powstało i stało się wymagalne w 2004r , zaś brak dowodu , aby wierzyciel wiedział o przedmiotowej umowie. Sąd Rejonowy przywołał w tym zakresie treść art. 47 krio oraz wydane na tym tle orzeczenie SA w W. z dnia 29.06.2012r , III APz 8/12 i zacytował treść art. 41 krio.
Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd wskazał art. 787 § 1 kpc w brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy z dnia 17.06.2004r. o zmianie ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz zmianie innych ustaw ( Dz. U. nr 1662, poz. 1691 ) oraz art. 770 kpc. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone zażaleniem małżonka dłużniczki M. P.. Zdaniem skarżącego zasadniczą kwestią do rozstrzygnięcia było czy dłużniczka pozostawała w ustroju małżeńskiej wspólności majątkowej w chwili powstania zobowiązania – otóż nie , albowiem dniu 18.12.2001r zawarli umowę majątkową małżeńską.
Z tych też względów skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia.
Sąd Okręgowy mając na uwadze powyższe zważył co następuje:
Zażalenie uczestnika nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy przyjął za własne ustalenia faktyczne i prawne Sądu I instancji. Na początku należy zgodzić się z stanowiskiem Sądu Rejonowego, nie kwestionowanym już w zażaleniu,że w niniejszej sprawie stosownie do art. 787 § 1 k.p.c. w zw. z art. 5 ust. 5 pkt 1 i ust. 6 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy – kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2004 r., nr 162, poz. 1691) tytułowi egzekucyjnemu, wydanemu przeciwko osobie pozostającej w związku małżeńskim, sąd nada klauzulę wykonalności także przeciwko jej małżonkowi, z ograniczeniem jednak jego odpowiedzialności do majątku objętego wspólnością majątkową.
Przed nadaniem klauzuli wykonalności sąd wysłucha małżonka dłużnika. W ocenie Sądu Okręgowego zostały spełnione przesłanki do nadania klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużniczki M. P., na podstawie wyżej wskazanych przepisów prawnych. W związku z tym, iż zobowiązanie powstało przed wejściem w życie ustawy, nowelizującej przepis art. 787 kpc., należało orzec na podstawie przepisów obowiązujących do dnia 20.01.2005r. W dacie zaciągnięcia zobowiązania przez dłużnika nie była wymagana, zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami prawa, zgoda współmałżonka.
O powyższym przemawiają dowody z akt sprawy V GNC 310/07 w szczególności faktury VAT, dowody WZ ( k- 4-21),wezwania do zapłaty k- 37. Na uwagę zasługuje fakt, co słuszne podniósł skarżący, że dla nadania klauzuli wykonalności w trybie art. 787 kpc niezbędne jest ustalenie czy małżonkowie podlegają ustrojowi wspólności majątkowej oraz czy wierzytelność powstała w czasie trwania tej wspólności i nie dotyczy majątku odrębnego dłużnika. Małżeńska wspólność majątkowa musi istnieć zarówno w chwili powstania tytułu egzekucyjnego , jak i w chwili nadawania klauzuli przeciwko dłużnikowi ( por. post.
SN z dnia 08.06.1967, I CZ 18/67). Nie dotyczy to jednak szczególnej sytuacji , gdy małżonkowie w drodze umowy wyłączyli wspólność majątkową , a zawarcie tej umowy nie było znane wierzycielowi. W takim przypadku taka umowa jest w stosunku do wierzyciela bezskuteczna , a małżonków należy traktować tak , jak gdyby obowiązywał ich ustrój ustawowy ze wszystkimi tego konsekwencjami ( por. Uchwała SN z dnia 30.04.1980r, III CZP 18/80). Z pism procesowych obu stron wynika ,że wierzyciel (k-42) nie wiedział o powyższej umowie i sam uczestnik ( k- 24,33-35) nie powoływał się na okoliczność ,że wierzyciel był powiadamiany o niej.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji postanowienia po myśli art. 385 kpc w zw. z art. 397 par 2 kpc. Zarządzenie:
1. odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi wnioskodawcy oraz uczestnikowi M. P.;
2. po wykonaniu pkt. 1 akta zwrócić Sądowi Rejonowemu Sądowi Gospodarczemu w R..