Appeal dismissed; employee qualifies for coal compensation as pensioner losing free coal rights.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appellant's appeal against a first-instance judgment awarding 10,000 PLN in compensation for the loss of free coal rights. The plaintiff, a former coal mine worker receiving a disability pension, successfully argued that he met the statutory criteria for compensation under the relevant Act. The court affirmed the lower court's finding that the plaintiff was entitled to the benefit and correctly applied the law, rejecting the defendant's claim regarding procedural defects.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 12 października 2017 r. o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla; Art. 2 pkt 1 ustala osoby uprawnione do rekompensaty jako rencistów pobierających świadczenie i utracających prawo do bezpłatnego węgla, a art. 5 ust. 3 określa wymogi wniosku, co oznacza, że brak dokumentów w pierwszym wniosku nie wyklucza prawa do świadczenia, lecz wymaga wezwania do uzupełnienia.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII Pa 86/19
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 października 2019 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Patrycja Bogacińska-Piątek (spr.) Sędziowie: Teresa Kalinka Grażyna Łazowska Protokolant: Ewa Gambuś po rozpoznaniu w dniu 31 października 2019r. w Gliwicach sprawy z powództwa J. P. (P.) przeciwko Spółce (...) Spółce Akcyjnej w B. o świadczenie rekompensacyjne z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 10 października 2018 r. sygn. akt IV P 141/18 oddala apelację. (-) sędzia Teresa Kalinka (-) sędzia Patrycja Bogacińska-Piątek (spr.) (-) sędzia Grażyna Łazowska Sygn.akt VIII Pa 86/19
UZASADNIENIE
J. P. wniósł pozew przeciwko Spółce (...) S.A. w B. domagając się zasądzenia rekompensaty za utratę prawa do bezpłatnego węgla w kwocie 10.000 zł. Pozwana Spółka (...) S.A. w B. w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa. Podała, że w świetle ustawy z dnia 12 października 2017r. o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla powód nie jest uprawniony do otrzymania rekompensaty. Wskazała, że to na powodzie leży ciężar dowodu, a powód nie przedłożył żadnych dokumentów, które uzasadniałyby jego żądanie Wyrokiem z dnia 10 października 2018 r.
Sąd Rejonowy w Zabrzu zasądził od strony pozwanej Spółki (...) Spółki Akcyjnej w B. na rzecz powoda J. P. kwotę 10.000 zł i nakazał pobrać od strony pozwanej na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Zabrzu kwotę 500 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu, od obowiązku uiszczenia której powód był zwolniony. Sąd Rejonowy ustalił, że: J. P. był pracownikiem KWK (...) w Z. w okresie od 1 czerwca 1973 r. do 2 września 1982 r. Po przejściu na rentę powód był upoważniony do pobierania deputatu węglowego. Powód pracował w KWK (...) na powierzchni od 1988 r. do 2013 r. w taki sposób, by nie przekraczać limitu i otrzymywać rentę.
Powód otrzymał pakiet osłonowy na podstawie uchwały (...) i na mocy porozumienia stron doszło do rozwiązania umowy o pracę z dniem 30 maja 2013 r. Spółka (...) S.A. w B. odmówiła przyznania powodowi rekompensaty z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla. Sąd pierwszej instancji uznał, że roszczenie powoda zasługuje na uwzględnienie na podstawie art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 12 października 2017r. o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla (Dz.U. z 2017r., poz. 1971). W ocenie Sądu Rejonowego powód zgodnie z art. 2 pkt 1 a ma ustaloną rentę z tytułu niezdolności do pracy i pobiera to świadczenie i w trakcie pobierania renty miał uprawnienie do bezpłatnego węgla.
Powyższy wyrok w całości zaskarżyła pozwana. Rozstrzygnięciu zarzuciła:
1) naruszenie prawa materialnego, a to art. 2 pkt 1) oraz art. 5 ust. 3 pkt 1) ustawy z dnia 12 października 2017 r. o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla, poprzez uznanie powoda za osobę uprawnioną do rekompensaty w rozumieniu tego przepisu w sytuacji, w której powód nie przedłożył wraz z wnioskiem o rekompensatę dokumentów potwierdzających uprawnienie do żądanego świadczenia. W oparciu o tak przedstawione zarzuty pozwana wniosła o zmianę wyroku w zaskarżonym zakresie poprzez oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwana zaznaczyła, że na etapie postępowania przedsądowego powód wraz z wnioskiem powinien przedłożyć dokumenty wykazujące jego uprawnienie i obowiązku tego nie wykonał. Powód wniósł o oddalenie apelacji. Sąd Okręgowy w Gliwicach zważył: apelacja pozwanej nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd pierwszej instancji poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne i Sąd Okręgowy je podziela. Przepis art. 2 pkt 1) ustawy z dnia 12 października 2017 r. o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla określa osoby uprawnione do otrzymania rekompensaty.
Zgodnie z tym przepisem za osobę uprawnioną do świadczenia rekompensacyjnego uważa się emeryta i rencistę mających ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, zwanej dalej "rentą", i pobierających to świadczenie, uprawnionych w trakcie pobierania świadczenia z tytułu emerytury lub renty do bezpłatnego węgla na podstawie postanowień układów zbiorowych pracy, porozumień lub innych regulacji obowiązujących w przedsiębiorstwie górniczym, które utraciły moc obowiązującą przed dniem wejścia w życie ustawy, na skutek zawartych porozumień lub dokonanych wypowiedzeń oraz wdowy, wdowców i sieroty mających ustalone prawo do renty rodzinnej po osobie o której mowa w lit. a.
Z kolei przepis art. 5 ust. 3 ustawy określa wymogi jakie musi spełniać wniosek o wypłatę świadczenia. Zgodnie zaś z art. 5 ust. 5 ustawy w przypadku gdy wniosek o wypłatę rekompensaty nie zawiera danych, o których mowa w ust. 2 lub nie dołączono do niego dokumentów, o których mowa w ust. 3 pkt 1, lub oświadczenia, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, przedsiębiorstwo wypłacające niezwłocznie wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub dołączenia dokumentów lub oświadczenia w terminie 7 dni. Jeśli pozwana uznała, że wniosek powoda ma braki powinna skorzystać z możliwości wezwania do ich uzupełnienia.
Sąd Rejonowy prawidłowo uznał powoda za osobę uprawnioną do świadczenia z tytułu rekompensaty. J. P. pracował w KWK (...) w okresach od 1 czerwca 1973 roku do 2 września 1982 roku i od 1988 roku do 30 maja 2013 roku. W ostatnim z wymienionych okresów pracował na powierzchni i był rencistą. Na rentę przeszedł 3 września 1982 roku i pobiera ją nadal. Powód jako rencista pobierał deputat węglowy do końca 2014 roku, a to w związku z likwidacją prawa do bezpłatnego węgla dla emerytów i rencistów mocą uchwały zarządu (...) S.A. nr (...).
W tej sytuacji powód spełniał przesłanki do uznania go za osobę uprawnioną do rekompensaty w rozumieniu art. 2 pkt 1) ustawy z dnia 12 października 2017 r. o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla. Sąd pierwszej instancji nie naruszył prawa materialnego. W związku z powyższym apelacja podlegała oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. (-) Sędzia Teresa Kalinka (-) Sędzia Patrycja Bogacińska-Piątek (spr.) (-) Sędzia Grażyna Łazowska