Court convicts defendant of willful alimentary evasion and imposes six-month community service sentence.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court found the defendant guilty of willful evasion of alimentary obligations, limiting the timeframe to specific periods of non-payment. The prosecution argued the behavior was persistent and endangered the child's basic needs, while the defense contested the duration and severity. Consequently, the court sentenced the defendant to six months of restricted liberty with mandatory unpaid community service and ordered continued alimony payments during the sentence.
Legislator headnote
AI generatedArt. 209 § 1, 1a k.k.; Art. 34 § 1, §1a pkt 1, §1b i § 2 pkt 1 i 3 k.k.; Art. 35 § 1 k.k.; Art. 34 § 3 k.k.; Art. 72 § 1 pkt 3 k.k.; Art. 626 § 1 k.p.k.; Art. 627 k.p.k.: Willful evasion of court-ordered alimentary obligations, characterized by persistence and causing hardship to the recipient, constitutes a criminal offense punishable by restricted liberty and mandatory community service, with alimony obligations continuing during the sentence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt X K 1068/18 PR 2 Ds. (...).17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 grudnia 2019 roku Sąd Rejonowy Gdańsk – Południe w Gdańsku Wydział X Karny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Julia Kuciel Protokolant: sekretarz M. B. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej G. w G. - bez udziału po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2019 roku i 13 grudnia 2019 roku sprawy M. K. ( (...)), syna L. i Z., urodzonemu (...), pesel (...) oskarżonemu o to, że: w okresie od 10 sierpnia 2016 roku do 10 kwietnia 2018 roku w miejscowości G., uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym Sądu Rejonowego Gdańsk Południe w Gdańsku V RC 444/14 z dnia 17 lipca 2015r., obowiązku opieki przez łożenie alimentów na utrzymanie syna F.
O., po 550 zł miesięcznie do dnia 10-ego każdego miesiąca począwszy od dnia 16 czerwca 2014 roku do rąk matki M. O. i spowodował zaległość stanowiącą równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, czym naraził wymienionego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. o czyn z art. 209 § 1 i 1a k.k. I. oskarżonego M. K. ( (...)) uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, z tym jednak ustaleniem, że dopuścił się go w okresie od 10 sierpnia 2016 roku do 2 lipca 2017 roku oraz od 2 października 2017 roku do 10 kwietnia 2018 roku, a także, że jego zachowanie miało charakter uporczywy, czyn ten kwalifikuje jako występek z art. 209 § 1 i 1a k.k. i za to skazuje go, a na mocy art. 209 § 1a k.k. w zw. z art. 34 § 1, §1a pkt 1, §1b i § 2 pkt 1 i 3 k.k. i art. 35 § 1 k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;
II. na podstawie art. 34 § 3 k.k. w zw. z art. 35 § 4 k.k. i art. 72 § 1 pkt 3 k.k. zobowiązuje oskarżonego do systematycznego wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia rat alimentacyjnych na utrzymanie pokrzywdzonego F. O. w okresie wykonywania kary ograniczenia wolności, III. na mocy art. 626 § 1 k.p.k., art. 627 k.p.k., art. 1, art. 2 ust. 1 pkt. 4 i ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku koszty sądowe w sprawie w kwocie 190, 00 złotych (sto dziewięćdziesiąt złotych), w tym kwotę 120, 00 złotych (sto dwadzieścia złotych) tytułem opłaty.